Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Ο Γιώργος


Σήμερα γιορτάζει ο Γιώργος. Γιώργος είναι αυτός που δεν είναι Γιάννης ή Κώστας. Οι υπόλοιποι είμαστε μειονότητες με τις οποίες ουδείς ασχολείται.

Εσχάτως ο Γιώργος απαντάται πλέον ως Γεώργιος, αποτέλεσμα της αίσθησης μεγαλείου γονέων που αποφάσισαν να μην ονομάσουν τα παιδάκια τους με τα μοντέρνα ονόματα Υάκινθος, Φοίβος κλπ αλλά να κρατήσουν το όνομα του παππού. Μόνο που ο Κωστάκης έγινε Κωνσταντίνος, ο Γιαννάκης, Ιωάννης και ο Γιωργάκης, Γεώργιος και η ζωή κυλάει χαρούμενα στην όμορφη χώρα μας.

Κάθε Γιώργος είναι άτομο με μεγάλη αξία κάτι σαν ευγενές μέταλλο, αφού «όπου Γιώργος και μάλαμα». Προσωπικά γνωρίζω και μια Μάλαμα αλλά δεν την έχω δει ποτέ με Γιώργο, γι αυτό μην πιστεύετε ότι λένε τα τραγούδια. Τραγούδια γράφει και ο Σωκράτης Μάλαμας αλλά ας μην πιαστούμε και με αυτό γιατί η κουβέντα ξεστρατίζει επικίνδυνα και έχουμε να ευχηθούμε σε πολύ κόσμο.

Ατυχώς είναι τόσοι πολλοί αυτοί που φέρουν το όνομα αυτό που είναι εύκολο να γίνουν μπερδέματα. Δεν είναι τυχαίο ότι συχνά χρειάζονται διευκρινίσεις του τύπου «δεν είμαι εγώ ο Γιώργος που αγαπούσες μια φορά». Κάτι σαν το «δεν είναι αυτό που νομίζεις αγάπη μου».

Η σύζυγος του Γιώργου ονομάζεται Γιώργαινα και καλείται να απαντήσει στην ερώτηση «ο Γιώργος της πού πάει, για πού το βαλε και πού το ξενυχτάει» τώρα που «άναψε το πούρο του, έβαλε το σκούρο του, μπήκε στο αμάξι του». Τώρα με την κρίση και την αριστερή κυβέρνηση που σώζει τον τόπο, ο Γιώργος άναψε ένα στριφτό, φόρεσε σκισμένο τζιν και ανέβηκε σε ένα παπάκι. Αλλά η Γιώργαινα εξακολουθεί να μην μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση. «πού πάει». Σε κάθε περίπτωση και αφού μιλάμε για νυχτερινή διασκέδαση, Γιώργο και για την ακρίβεια Γιωργάκη, θα βρούμε αν δεχτούμε την πρόσκληση και πάμε απόψε στου Θωμά. Η δοξαριά του εορτάζοντος σήμερα Γιωργάκη θα σου κόψει την μιλιά και η Μαρίκα με το ντέφι θα γελάει και θα σου γνέφει. Το ότι χρειάστηκε να μπει Γιώργος και η Μαρία, σφήνα σε τραγούδι για τον καημένο τον Θωμά, δείχνει το πρόβλημα του υπερπληθυσμού που αναγκάζει τους στιχουργούς να τους περνάνε στη ζούλα, σε τραγούδια για άλλα ονόματα.

Για κάποιο περίεργο λόγο και χωρίς να ερωτηθεί, ο Γιώργος, νιώθει ότι πρέπει να δηλώσει δημοσίως ότι το πώς τον λένε και ότι ποτέ δεν τραγουδάει, για της αγάπης το γλυκό πικρό καημό. Είναι ο ίδιος που αναγκάζει τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα να αναρωτηθεί δημοσίως «μα τι είναι αυτός, μα τι είναι αυτός ο Γιώργος».

Ο Άγιος Γεώργιος, πάντως, ήταν έφιππος στρατιωτικός, που όχι μόνο τα λέει τσεκουράτα αλλά βρίσκει και το φίδι και του κάνει το κεφάλι κρέας, προς μεγάλη τέρψη των Ασιατών που έχουν κατακλίσει τον κόσμο και βρίσκουν μια γκρουρμεδιά για το εορταστικό τραπέζι της ημέρας.  

Η γιορτή του Αγίου Γεωργίου ήταν από πάντα κινητή. Για να καταλάβεις πόσο μπροστά είναι, ήταν κινητή πριν ακόμα και από την τηλεφωνία.

Οι Γιώργηδες είναι τόσοι πολλοί, που τους βρίσκεις παντού. Γεώργιο είχαμε βασιλιά, πρωθυπουργό, ακόμα και δικτάτορα. Στα χρόνια της δημοκρατίας το όνομα είναι συνυφασμένο με την ήττα, εξ ου και η έκφραση «Γιώργο χάσαμε». Βέβαια  αν μιλάμε για «Γιωργάκη» και χάσαμε και θα πληρώσουμε και θα συνεχίζουμε να πληρώνουμε εις το διηνεκές.

Η θηλυκή εκδοχή του ονόματος δεν είναι τόσο δημοφιλής αλλά είναι πάρα πολύ ισχυρή. Απαντάται συνήθως ως χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης καθώς και ως κλάδος της οικονομίας. Βέβαια δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι για πολλά, πάρα πολλά χρόνια είχε το δικό της υπουργείο. Το Υπουργείο Γεωργίας.

Χρόνια Πολλά στους Γιώργηδες και τις Γεωργίες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου