Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

Η καβάτζα

Αχ το έλεγαν οι παλιοί. Μάζευε όταν έχεις για να σου βρίσκεται στην δύσκολη ώρα.

Πήγαιναν καλά οι δουλειές, έβαζες κάτι στην άκρη (τράπεζα, στρώμα) για την περίοδο των ισχνών αγελάδων. Κάποιοι πάθανε ζημιά γιατί τους μείνανε κάτι χρήματα κατοχικά και μετά, με το ευρώ, δραχμές και κάτι κουρεμένα αλλά η σιγουριά δεν άλλαξε.

Έβγαινε που λες το «Χώρα» στο Αιγαίο, τσουπ οι μανάδες μας στα μπακάλικα να πάρουν μακαρόνια, να μας βρίσκονται. Να έχουμε κάτι να ταΐσουμε τα παιδιά, βρε αδελφέ… Τέλειωναν οι βόλτες στο Αιγαίο, αφήναμε να περάσει λίγος καιρός ακόμα και ανοίγαμε να φάμε τα μακαρόνια, που στο μεταξύ είχαν βγάλει και μαμούνι μέσα. Εκείνα τα χρόνια δεν είχαν ημερομηνία λήξεως τα τρόφιμα.

Έχει ζόρια η κυβέρνηση, που της την πέσανε όλοι με το Σκοπιανό, τσουπ ανοίγει το ντουλάπι με ένα σκάνδαλο που το κρατούσε κλεισμένο για την δύσκολη ώρα. Δεν ξέρω αν έχει λήξει ή αν είναι φρέσκο και βρομοκοπάει σαν την πρώτη μέρα που το είδανε. Το σίγουρο είναι ότι είναι καλό να σε κυβερνούν νοικοκυραίοι ανθρώποι, που κάνουν την καβάτζα τους για την δύσκολη την ώρα.

Όλο και περισσότερο νιώθω ότι αυτοί που δεν θα έπρεπε, με θεωρούν αντίπαλο που πρέπει κάθε τόσο να μου πετούν μια χειροβομβίδα κρότου-λάμψης για να μπορούν να κάνουν πίσω από αυτή, ανενόχλητοι την δουλειά τους.


Καλημέρα, με μια έντονη τάση για εμετό και όχι δεν είναι από το κρύωμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου