Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Ο Βαλεντίνος χρόνια δεν κοιτά.

Ένα κείμενο δύο χρόνων που ξαναγράφεται με νέο τέλος…
Τεσσάρων χρόνων και έχει ακούσει για τον Άγιο Βαλεντίνο. Μουτζουρώνει μια καρδούλα, κόβει το χαρτί από το μπλοκ και τα όμορφα ξέφτια στην άκρη, και το δίνει στην μανούλα.
Δεκατεσσάρων χρόνων παίρνει κόκκινη καρδούλα πλαστική με φτερά και πούπουλα από τα «είδη δώρων» και ετοιμάζεται να τη δώσει στην ομορφούλα από τα αγγλικά, υποφέροντας από το χοντρό δούλεμα των κολλητών.
Εικοσιτεσσάρων χρόνων δίνει καρδούλα, λουλούδια και αναρωτιέται μήπως πρέπει να πάρει και ένα δαχτυλιδάκι, αλλά φοβάται τους συνειρμούς.
Τριαντατεσσάρων χρόνων περιμένει να κοιμηθούν τα παιδιά για να της δώσει μια καρδούλα καθώς πίνουν «ένα ποτήρι κρασί» στον καναπέ του σπιτιού, χαρούμενοι που βρήκαν λίγο χρόνο για τους δύο τους «βρε αδελφέ».
Σαραντατεσσάρων χρόνων σκέφτεται ότι καρδιές και χαζά δεν είναι για την ηλικία τους αλλά τα παίρνει και τα προσφέρει for the old times shake. Παράλληλα το σπίτι έχει γεμίσει από καρδούλες και αρκουδάκια των παιδιών.
Πενηντατεσσάρων χρόνων, με συστολή εφήβου της προσφέρει καρτούλα με καρδιά και εκείνη του θυμίζει ότι έχει αμελήσει το ετήσιο check up και το τεστ κοπώσεως για την καρδιά.
Εξηνατεσσάρων χρόνων αγκαλιασμένοι, προσπαθούν να βγάλουν selfie με φόντο την Φοντάνα ντι Τρέβι. Κάτι πιτσρικάδες τους κοιτούν, γελούν και τους φωτογραφίζουν με τα κινητά τους. Σύντομα η εικόνα τους θα ταξιδεύει στα social media. Εκείνη έχει στην τσέπη της την καρδούλα που του είχε κάνει δώρο πριν από ένα χρόνο. Εκείνος έχει στο στήθος του, τη νέα καρδία που έβαλε μετά από το περσινό τσεκ απ. Ευτυχώς είχαν προλάβει.
Εβδομήντατεσσάρων χρόνων, κοντεύουν να βγουν στην σύνταξη αλλά τους μένουν μερικά χρόνια με τον νέο νόμο. Ξεκινούν αγχωμένοι για τη δουλειά. Δεν έχουν πια την παλιά σπιρτάδα τους και πρέπει να βιαστούν. Βάζει τα γυαλιά του και διαβάζει ένα σημείωμα σε χαρτί σε σχήμα καρδιάς, που βρίσκει στην τσέπη του. Χαμογελάει γλυκά.
Ογδόντατεσσάρων χρόνων εκείνος της κρατάει το χέρι και αναρωτιέται αν θυμάται τι γιορτάζουν. Εκείνη κοιτάει το κενό, παίζει με μια χάρτινη καρδούλα στην τσέπη της και προσπαθεί να θυμηθεί ποιος είναι αυτός που της κρατάει το χέρι.
Θα ήταν ενενήντατεσσάρων χρόνων σήμερα, σκέφτεται η κόρη τους, καθώς προσπαθεί με κόπο να αδειάσει το σπίτι τους. Ένα δάκρυ κυλάει στο μάγουλο της καθώς βρίσκει ένα μεταλλικό κουτί από μπισκότα Παπαδοπούλου με παλιές χάρτινες καρδούλες. Μυρίζει ακόμα βανίλια. Σκουπίζει το δάκρυ και τρέχει να πάρει τηλέφωνο τον άντρα της, με τον οποίο είχε μαλώσει το πρωί για ασήμαντη αφορμή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου