Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Θα πας στο συλλαλητήριο;

Πώς να σε το πω; Είμαι μπερδεμένος.

Δεν είμαι ο τύπος που πάει στις πορείες και τα συλλαλητήρια. Δεν πάω σε πολιτικές συγκεντρώσεις και ομιλίες. Βαριέμαι αφάνταστα. Θυμάμαι ότι είχα κατέβει σε μια πρώτη πρώτη συγκέντρωση «αγανακτισμένων» στον Λευκό Πύργο. Γρήγορα ένιωσα έξω από τα νερά μου και αποχώρησα. Δεν πήγα στους Μένουμεευρώπηδες αν και επιθυμούσα διακαώς να μείνουμε Ευρώπη.

Αύριο θα γίνει ένα συλλαλητήριο με θέμα το όνομα της γειτονικής χώρας. Όταν το έμαθα σκέφτηκα «ωραία, να πάτε». Μετά άρχισαν να το καταδικάζουν χλιαρά ή ζεστά κυβέρνηση, αντιπολίτευση, διοίκηση της εκκλησίας. Ψύλλοι στα αυτιά με μπήκανε, ω ω.

Καλά, η κυβέρνηση, έχει αναλάβει εργολαβία να κλείσει εις βάρος των Ελλήνων όποιο θέμα τους καίει. Λογικό να μην θέλει να υπάρχουν αντιδράσεις.

Η αντιπολίτευση όμως; Οι «εδώ και τώρα εκλογές για να σωθεί ο τόπος;». «Να πάνε ή να μην πάνε οι βουλευτές της, πράττοντας κατά συνείδηση». Ωραία. Δηλαδή, εγώ σας λέω να μην πάτε, αλλά δεν κάνει να φανώ και ότι είμαι αντίθετος σε κάτι που καταφανώς αντιτίθεται στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις. Χαχόλικα πράγματα. Έλλειψη πολιτικής ή ανειλημμένες δεσμεύσεις προς τρίτους;

Είναι και η διοίκηση της εκκλησίας. Πού είναι οι πύρινοι από άμβωνος λόγοι για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας; Που είναι οι παπάδες μπροστάρηδες; Αλήθεια γιαγιά, του σου είπε ο παπάς στο κήρυγμα και τι ο δεσπότης;

Κάτι μυρίζει εδώ και μυρίζει άσχημα. Κάτι σαν συμπαιγνία και όχι σαν εθνική συνεννόηση. Η εθνική συνεννόηση πρέπει να έχει ως αντικείμενο την προώθηση, με ενιαία γραμμή, των εθνικών συμφερόντων και όχι την άνευ όρων συνθηκολόγηση.

Είναι και οι Χρυσαυγίτες που θα προσπαθήσουν να καπελώσουν την συγκέντρωση και μάλλον βολεύουν όλους τους προηγούμενους.

Είναι και οι «αντιεξουσιαστές» (αριστερός καθρέφτης της Χρυσής Αυγής) που θα προσπαθήσουν να εξουσιάσουν και να φοβίσουν τους φιλήσυχους πολίτες που θα κατέβουν να διαδηλώσουν για το αυτονόητο.

Είναι και τα σούργελα με τις ασπίδες, τους θώρακες και τις στολές του Μεγαλέξανδρου, που δεν με κάνουν ακριβώς να καμαρώνω.

Είναι και διάφορες, ευτυχώς όχι πολλές, φωνές που προσπαθούν να παρουσιάσουν το Σκοπιανό ως πρόβλημα των Μακεδόνων και όχι όλων των Ελλήνων.


Είναι κάτι φορές που μπαίνει ο διάολος μέσα μου και ίσως πάω στο συλλαλητήριο γιατί πολλά δεν με αρέσουν από αυτά που βλέπω. Όχι ότι θα αλλάξω κάτι, αλλά δεν το σηκώνει το τομάρι μου άλλο δούλεμα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου