Δευτέρα, 25 Δεκεμβρίου 2017

Δεύτερα μέρα Χριστουγεννων

Pacta sunt servanda, όσα συμφωνήσαμε τηρήθηκαν. Ήταν μια όμορφη Χριστουγεννιάτικη γιορτή στο σπίτι, παρέα με τους ανθρώπους που αγαπούμε. Το μεσημεριανό εορταστικό τραπέζι τελείωσε κατά τις εννέα το βράδυ!

Κάθομαι στο σαλόνι με μόνο φως τα φωτάκια του δέντρου που αναβοσβήνουν. Από ότι μπορώ να δω, η διακόσμηση έχει αλλάξει. Δύο μεγάλα τραπέζια με λευκά λινά τραπεζομάντηλα, στέκονται στη μέση το σαλονιού. Επάνω τους, υπολείμματα Χριστουγεννιάτικης διακόσμησης και λεκέδες από κρασί. Κάτι σαν το “before” στην διαφήμιση του Essex, την συνδρομή του οποίο σύντομα θα ζητήσουμε.

Όλοι κοιμούνται και εγώ πάω πασπατεύοντας, μέσα στα σκοτάδια, για να βρω το laptop, χωρίς να τους ξυπνήσω. Με χίλια ζόρια το βρίσκω. Ήταν κάτω από κάτι μαξιλάρια με Χριστουγεννιάτικό κέντημα. Πού να είναι άραγε τα γυαλιά μου; Αδύνατο να βρεθούν. Θα την παλέψω μεγαλώνοντας τα γράμματα σε διάσταση που τα κάνει ορατά και από το φεγγάρι.

Πηγαίνω στην κουζίνα και βλέπω το ποτηρόδασος. Βρίσκεται λίγο πριν από την κοιλάδα με τα ταψιά και την γάστρα, δυτικά των υψωμάτων των πιάτων. Στο βάθος του ορίζοντα τα «καλά» μαχαιροπίρουνα, αντανακλούν το φως της λάμπας και βιώνουν την δική τους ανατολή. Ωραία γεωγραφία!

Επιστρέφω στο σαλόνι. Μέσα στο κεφάλι μου ακούγεται Βοσκόπουλος! «Απόψε Χριστούγεννα στην πόλη, παιδιά και ονειροπόλοι». Special note to myself. Το τραγούδι που ακουγόταν την ώρα που σε πήγε ο ύπνος χθες βράδυ, όταν ξεράθηκες στην πολυθρόνα, είναι αυτό το οποίο θα παίζει στο κεφάλι σου, το επόμενο πρωί. Γι αυτό να είσαι προσεχτικός.

Πρέπει να πω ότι η απόφαση του Eurogroup του σπιτιού που έθετε ως προαπαιτούμενο, την βρώση τουλάχιστον μιας μερίδας άνοστου πουλιού για την εκταμίευση της δόσης της γέμισης, τηρήθηκε με αυστηρότητα. Ίσως στο μέλλον να πρέπει να φανούμε πιο ελαστικοί δίνοντας έκτακτο συμπληρωματικό επίδομα γέμισης στους συνδαιτημόνες μας που δοκιμάστηκαν ακόμα σκληρότερα τρώγοντας λευκό στήθος αντί για μπούτι. Είναι κάτι που χρήζει διερεύνησης. Σκέφτομαι επίσης από του χρόνου, να εντάξουμε στα προαπαιτούμενα και τις σαλάτες. Δύο στρέμματα περιβόλι έπλυνα και έκοψα με το χέρι, όπως κάνουν οι Chef στα καλά εστιατόρια και τις τηλεοράσεις. Τα χέρια μου έγιναν σαν της νοικοκυράς πριν εφευρεθεί το AVA special – ένα καλλυντικό στην κουζίνα σας. Σε αυτό το σημείο πρέπει να σας ενημερώσω ότι αυτό το post περιέχει τοποθέτηση προϊόντων. Πολλά τα έξοδα τα εορτών και δεν βγαίνω μάνα μου…

Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα περισσευμάτων. Τρως τα ίδια με την γιορτή, μόνο που το κάνεις φορώντας μπιτζάμες, φόρμες, ρόμπες. Βλέπεις πώς δείχνει η γαλοπούλα (Θεέ μου δεν θα τελειώσει ποτέ;) όταν την τρως στο πιάτο το καθημερινό και τι γεύση έχει το κρασί, όταν το πίνεις στο ταπεινό κολονάτο ποτήρι της κουζίνας.

Φέτος εμπλουτίζω την ημέρα αυτή, με βίντεο στο Youtube από συναυλίες του Ντέμη Ρούσσου. Ο άνθρωπος αυτός έκανε μερικές εξαιρετικές ενδυματολογικές επιλογές, οι οποίες, μετά το πέρας των εορτών, πιστεύω ότι θα μου φανούν πολύ χρήσιμες…

Η ώρα περνάει. Πάω να φτιάξω καφέ, για να έχω κάπου να βουτήξω το panettone μου. Ναι εμείς, από μικροί, δεν νιώθαμε Χριστούγεννα αν δεν τρώγαμε panettone. Μετά θα βάλω να ακούσω τον μεγάλο τενόρο Mario Lanza και θα κατευθυνθώ προς την κουζίνα για τα περαιτέρω.


Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά και αν γίνεται και καλύτερα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου