Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

Μελομακάρονα, μελομακάρωνες, μελομακάρωνε...

Ωχ, αρχίζει η περίοδος που δεν θέλω να γράφω για όσα φοβερά, θλιβερά, εξοργιστικά βλέπω γύρω μου. Γλυκαίνω και σκέφτομαι μέρες γιορτινές.

Μου μυρίζουν μελομακάρονα που ψήνονται σε φούρνους σπιτικούς, σε ζαχαροπλαστεία, σε ψωμάδικα. Κοίτα τώρα ένα περίεργο πράγμα. Το γλυκό αυτό, ο καθένας το κάνει αλλιώς. Όλοι μελομακάρονα λένε πως φτιάχνουν αλλά είναι δύσκολο να βρεις δύο που να μοιάζουν.

Το έχω φάει μαλακό, μουλιασμένο μέσα στο μέλι, να μην μπορείς να το δαγκώσεις και να διαλύεται. Σου μένουν υπολείμματα στα δάχτυλα που πρέπει να καθαρίσεις επιμελώς με τα χειλάκια σου… Το έχω δοκιμάσει σκληρό σαν σιμιγδαλένιο κουλουράκι με το μέλι πηχτό να κάνει «κλωστή» όταν το δαγκώνεις. Πιο πολύ όμως μου αρέσει να είναι σκληρό από έξω και μουλιασμένο μέσα. Πώς το κάνουν δεν ξέρω. Δεν θέλω να το φτιάξω. Να το φάω θέλω.

Είναι και τα μυρωδικά. Κάθε ζαχαροπλάστης, κάθε χρυσοχέρα νοικοκυρά έχουν το δικό τους μείγμα. Εμένα μου αρέσουν όλα, εκτός ίσως από αυτό με την υπερβολή στο γαρύφαλλο που σε κάνει να νιώθεις λες και πήγες στον οδοντίατρο.

Τέλος το καρυδάκι επάνω. Χοντροσπασμένο να αφήνει τα ίχνη του επάνω σε μια πηχτή λιμνούλα μελιού, όταν το μελομακάρονο ταξιδεύει στο οισοφάγο σου.  

Συνταγές άπειρες. Η συνταγή της μαμάς ή της γιαγιάς. Η συνταγή της πολίτισσας θείας, η καταγωγή της οποίας αποτελεί εγγύηση επιτυχίας του γλυκού. Η συνταγή του Παρλιάρου ή του Άκη. Κάθε επίδοξος ζαχαροπλάστης ορκίζεται επάνω σε βιβλία ζαχαροπλαστικής, κιτρινισμένα τετράδια γραμμένα με το χέρι και πλέον σε οθόνες τάμπλετ και κινητών.

Τα τελευταία χρόνια κάποια ζαχαροπλαστεία φτιάχνουν μελομακάρονα με γλάσο σοκολάτας. Δεν είναι μελομακάρονα – μελόμακάρονα βρε παιδί μου, αλλά μου αρέσουν και αυτά. Η πίκρα της σοκολάτας ισορροπεί με την γλύκα του μελομακάρονου. Τα κρατάει δε, ζουμερά για περισσότερο καιρό, αν κάποιος υποθέσει ότι μένουν καιρό στην πιατέλα.

Είναι το μόνο γλυκό που απαντάται και ως ρήμα. Μελομακάρονα, μελομακάρωνες, μελομακάρωνε…


Τα μελομακάρονα είναι ο προπομπός των πλούσιων γλυκών των Χριστουγέννων. Είναι νηστίσιμα και τα χαίρονται όλοι. Μου αρέσει το στόλισμα της πιατέλας. Η καλή νοικοκυρά ρίχνει πρόσθετο τριμμένο καρύδι και μέλι, όταν τελειώσει το στόλισμα και το σαλόνι μυρίζει … Χριστούγεννα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου