Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

"Καταξίωση"

Κάθε ηλικία έχει τα δικά της status symbols και το δικό της επίπεδο καταξίωσης.

Το παιδί προσχολικής ηλικίας, το ξέρει ο μπακάλης της γωνίας ή ο περιπτεράς και το κερνάει καραμέλες και κανένα παγωτό το καλοκαίρι.

Μεγάλωσες και πήγες στο σχολείο. Μπράβο! Είναι σημαντικό να σε ξέρει η δασκάλα ή η καθηγήτρια του διπλανού τμήματος, ακόμα και να δεν είσαι μαθητής της. Κάπως ξεχωρίζεις βρε αδελφέ. Αν σε ξέρει και ο Λυκειάρχης (όχι επειδή σε απέβαλε) ακόμα καλύτερα.

Στον στρατό η γνωριμία με τον επιλοχία που βγάζει τις υπηρεσίες και με τον λοχαγό που δίνει τις άδειες και ρίχνει τις φυλακές, είναι επιβεβλημένη και χρήσιμη.

Έρχεται ο καιρός που πιάνεις δουλειά. Άλλο να σε ξέρει ο Γενικός και άλλο ο κλητήρας στην είσοδο. Έχει διαπιστωθεί βέβαια ότι, κατά περίπτωση, μπορεί και οι δύο να σου φανούν χρήσιμοι για διαφορετικούς λόγους και σε διαφορετικά επίπεδα.

Έπιασες δύο ευρώ στην τσέπη σου και άρχισες να ζεις την καλή ζωή. Η καταξίωση έρχεται με τον υπεύθυνο του νυχτερινού μαγαζιού, που θα σε πάει πρώτο τραπέζι πίστα παρακάμπτοντας ουρές και κρατήσεις, την τραγουδιάρα που θα σου αφιερώσει το τραγουδάκι με ένα κλείσιμο του ματιού και την λουλουδού που σε κερνάει πανεράκια. Δεν είναι αυτό το γούστο σου; Ούτε και μένα. Γι αυτό σου έχω και άλλο.  Ο μετρ του high restaurant που θα σου βρει τραπέζι ακόμα και αν το μαγαζί είναι γεμάτο και θα σου εξασφαλίσει το κρασί που θέλεις, από την, και καλά, ιδιωτική συλλογή του ιδιοκτήτη. Αν το μαγαζί δεν είναι χάι, βγαίνει ο ίδιος ο ιδιοκτήτης με τον οποίο γνωρίζεστε με το μικρό όνομα και σου λέει «κάνω λογαριασμό σε εκείνη την παρέα στη γωνία και θα σου το ενώσω με το άλλο τραπεζάκι και θα σε βολέψω. Έχω φοβερή σπαλομπριζόλα σήμερα».

Μεγάλωσες και άλλο και απέκτησες τον απεχθή τίτλο του μεσήλικα;  Το χαϊλίκι μεταφέρεται από τη νύχτα στη μέρα. Σε φροντίζει ο φούρναρης και σου κρατάει το ψωμί, που παίρνεις, πριν να τελειώσει. Στον πάγκο της λαϊκής σε αποκαλούν με το μικρό σου όνομα και το πρόθεμα «κύριε» (καμπανάκι ότι δεν είσαι νέος πια) και σου βάζουν από το καφάσι που είναι από την πίσω μεριά και όχι από το ίδιο με τον υπόλοιπο λαό… Ο χασάπης σου λέει να περιμένεις λίγο και σου «περιποιείται» προσωπικά το κρέας, παραμερίζοντας τα τσιράκια. Με τα ψάρια του ψαρά κλείνεις ραντεβού από την προηγούμενη μέρα και τραγουδούν «είμαστε αλάνια»!

Περνάει και αυτή η ηλικία και αρχίζεις τα κολλητιλίκια με τους γιατρούς και την κοπέλα που σου παίρνει αίμα για τις εξετάσεις στο μικροβιολογικό εργαστήριο. Στην τράπεζα δεν χρησιμοποιείς ΑΤΜ ή Θεός φυλάει e banking, αλλά σέρνεις τα πόδια σου και πας σε κάποια από τα γραφεία ή σε αυτό του διευθυντή ακόμα και για να σου ενημερώσουν το βιβλιάριο, να δεις αν μπήκε η σύνταξη και το ενοίκιο από εκείνη την γκαρσονιέρα στο κέντρο. Ποτέ στην ουρά με τους άλλους. Σε επίπεδο καταξίωσης σκέφτεσαι ότι το μόνο που σου μένει είναι να στενοχωρηθεί ο νεκροθάφτης που θα σε θάψει. Ξέρω. Κούφια η ώρα που το ακούει, χτύπα ξύλο, κουνήσου από τη θέση σου… Ωραία, τα έκανα όλα και έτσι δεν κινδυνεύετε.


Καλημέρα και καλή Κυριακή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου