Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Η πλατεία ήταν γεμάτη με το νόημα που’χει κάτι απ΄ τις … γιορτές.

Γιορτή στο σχολείο σήμερα για τους μαθητές, κλειστά τα πανεπιστήμια. Όχι για να τιμήσουν την επέτειο, αλλά για λόγους ασφαλείας.  Για εκείνους είναι περίπου όπως ήταν για εμάς η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου. Γεγονότα που έζησαν οι γονείς τους αλλά εκείνους δεν τους λένε τίποτα. Τραγούδια της Βέμπο τραγουδούσαμε εμείς. Θεοδωράκη, Λοΐζο και Σαββόπουλο αυτοί. Χωρίς συγκίνηση, χωρίς να καταλαβαίνουν ακριβώς σε τι αναφέρονται. «Η πλατεία ήταν γεμάτη …». Με 4.000 αστυνομικούς, που κοιτούν και έχουν εντολή να μην αντιδράσουν. Με τους «γνωστούς αγνώστους». Με τους πολιτικούς που ψάχνουν για την καλή φωτογραφία με το στεφάνι. Με λάσπες και πτώματα, φέτος.

Ο φοιτητής ίσως και να κάνει ένα πέρασμα από την πορεία, αν την κάνει κέφι η παρέα. Περπατά και παράλληλα στέλνει μηνύματα και βγάζει και μια selfie. «Μεταδίδει ζωντανά», αν φτάνουν τα μεγκαμπαίτς στο πρόγραμμα του κινητού. Check in σε πορεία προς το Αμερικάνικο προξενείο, των Αμερικάνων που είναι πλέον σαν την παλιά διαφήμιση του ASSOS φίλτρο. Έχουν παντού μόνο φίλους. Αριστεροί προσκυνημένοι ποτέ νικημένοι. Πορεία πάντα με τον φόβο για τους γνωστούς άγνωστους που σπάνε και να ρημάζουν. Check in, με τον φόβο μελλοντικού background check όταν θα πάει να αναζητήσει την τύχη του σε άλλες πολιτείες γιατί στην Ελλάδα δεν…

Παλιοί αριστεροί αγωνιστές και «αγωνιστές»  βρίσκονται με φίλους παλιούς και να είναι η πορεία ένα είδος reunion που θα καταλήξει στο βράδυ για κρασάκι. Έτσι να θυμηθούμε τα παλιά… Πιο καλά τα παλιά γιατί τα νέα καλύτερα να τα ξεχνάμε. Πίκρα, απογοήτευση και γλυκές αναμνήσεις δύσκολων εποχών που έχουν πάρει την γλυκιά πατίνα που τους δίνει ο χρόνος. Η πλατεία ήταν γεμάτη με το νόημα που’χει κάτι απ΄ τις … γιορτές.

Η «17 Νοέμβρη» είναι σίγουρα το πιο λερωμένο brand name στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Από την συμμορία των δολοφόνων μέχρι την περίφημη γενιά του Πολυτεχνείου, που ρήμαξε και αυτή με πολλούς τρόπους την πατρίδα της όταν της δόθηκε η ευκαιρία να κυβερνήσει. Οι πιο προνοητικοί από αυτούς τώρα πια έχουν αποσυρθεί, εκόντες άκοντες , και ξεκοκαλίζουν τα έτοιμα. Κάποιοι άλλοι δεν σταματούν πουθενά και κάνουν διεθνή καριέρα δίπλα σε βασιλιάδες και πρίγκιπες. Είναι πολλά τα λεφτά Άρη και πολλοί από την γενιά αυτή βρήκαν τρόπο να κεφαλαιοποιήσουν και να εξαργυρώσουν την νεανική επαναστατικότητα τους. Μια φίλη είχε κάποτε παρατηρήσει ότι στη Θεσσαλονίκη, η προέκταση της (οδού) Λαμπράκη, είναι η 17 Νοέμβρη! Με τρόμο αναμένω την ονοματοδοσία πιθανής νέας επέκτασης…

Ευτυχώς έχουμε κυβέρνηση της αριστεράς και έναν πρωθυπουργό που ίσως να πάει σήμερα μια βόλτα από το Πολυτεχνείο να καταθέσει στεφάνι. Στα μουλωχτά στα γρήγορα «με ισχυρή αστυνομική προστασία». Το πολυτεχνείο που τελούσε υπό κατάληψη «καθαρίστηκε» χθες από παρακρατικές ομάδες αριστερών αναρχικών που επέβαλαν την τάξη! Η δουλειά να γίνεται. Το σημαντικό είναι να βγει η είδηση ότι ο πρωθυπουργός πήγε εκεί. Να βγει και μια φωτογραφία με το στεφάνι και ας το πετάξει σαν φρίσμπι από μακριά για να προλάβει να φύγει μακριά από την αυθόρμητη ή διατεταγμένη οργή των παρευρισκόμενων. Τα πράγματα έχουν αλλάξει και τώρα που πέρασε απέναντι άλλοι έχουν αναλάβει την δουλειά που έκανε αυτός και παρέα του τόσα χρόνια. Είναι και μερικοί τους ευρύτερου χώρου που δεν πρόλαβαν να καταλάβουν θέσεις και να επωφεληθούν από κρατικές αργομισθίες και έτσι αντιδρούν. Τον φτύνουνε και για μια ακόμη φορά, θα προσπαθήσει να μας πείσει ότι έβρεχε. Είναι και η ιστορία με τον τέως φονιά των λαών Αμερικάνο και νυν φίλο, που θέλει να θυμάται στο εξωτερικό και να ξεχνάει στο εσωτερικό. Κατά πώς λέει και ο Νεγρεπόντης στα Μικροαστικά του, «σιγά σιγά πώς γύρισε παλιούς φίλους πώς μίσησε πώς έγινε και απάτησε όσους πολύ αγάπησε…»


Καλημέρα, και του χρόνου καλύτερα, αν και δεν το βλέπω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου