Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Στην κορυφή του βουνού

Μπήκε με θόρυβο μέσα στο σπίτι. Ο σκύλος, ένας μεγαλόσωμος Γκέκας που είχε περιμαζέψει μωρό πριν τρία χρόνια, έμεινε έξω να χοροπηδάει ζητώντας να μπει μέσα. Αυτό ήταν ένα προνόμιο που του δινόταν σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις. Όπως στην αρχή του χρόνου με τα πολλά χιόνια και το κρύο.

Έκλεισε την πόρτα αλλά μαζί μπήκαν και μερικά ξερά φύλλα. Από το προηγούμενο βράδυ ο αέρας δεν είχα αφήσει τίποτα όρθιο. Είχε σηκωθεί τη νύχτα και είχε στερεώσει ένα παντζούρι που χτυπούσε. Δεν τα έκλεινε τα παντζούρια, παρά μόνο όταν κατέβαινε στην πόλη για μέρες. Αυτό γινόταν όλο και πιο σπάνια πια.

Πήγε στην κουζίνα να ετοιμάσει καφέ. Έβαλε δύο γενναίες κουταλιές από το αρωματικό χαρμάνι μέσα στο φίλτρο, νερό από τη βρύση, πάτησε το κουμπί που έγινε κόκκινο και φωτεινό και σε λίγο το δυνατό χρρρ ακούστηκε και οι πρώτες σταγόνες του αγαπημένου υγρού έπεσαν μέσα στην κανάτα. Η μυρωδιά γέμισε τον χώρο. Είναι εντυπωσιακό πώς η ζεστή μυρωδιά δυναμώνει όταν ο αέρας στο δωμάτιο είναι κρύος. Ήταν σχεδόν σα να την έβλεπε να πλανιέται σαν εσωτερικό σύννεφο.

Πριν να εξαντληθεί όλο το νερό, πήρε την κανάτα και γέμισε την κούπα του. Μια σταγόνα έσταξε στη ζεστή πλάκα και χοροπήδηξε κάνοντας τον χαρακτηριστικό ήχο. Πρόσθεσε φρέσκο γάλα και κάθισε στο παράθυρο. Χαμογέλασε καθώς σκέφτηκε ότι όλο αυτό θα μπορούσε να είναι και διαφήμιση για καφέ. Τόσο κλισέ! Ήταν τυχερός. Έβλεπε τώρα, από εκεί ψηλά, την κακοτράχαλη πλαγιά και στο βάθος τη θάλασσα. Καλό το βουνό αλλά η θάλασσα είναι πιο ευαίσθητη. Αλλάζει χρώμα και υφή εκατό φορές τη μέρα. Γυναίκες…

Κάθε πρωί, εκτός από τις μέρες που έβρεχε ή χιόνιζε πάρα πολύ, έκανε τη βόλτα του στο βουνό μαζί με τον σκύλο που τον είχε υιοθετήσει πριν από τρία χρόνια. Κουτάβι το είχε βρει έξω από την πόρτα του και είχαν γίνει αχώριστοι. Καμιά φορά συναντούσαν ένα βοσκό που πήγαινε το κοπάδι του εκεί κοντά. Ήταν η κρυφή του διασύνδεση για να παίρνει το καλύτερο τυρί και γιαούρτι. Το κατσικίσιο το γάλα, δεν μπορούσε να το αντέξει. Του έπεφτε πολύ βαριά η μυρωδιά.

Σκέφτηκε να ανάψει το τζάκι. Οι προμήθειες των ξύλων ήταν ατόφιες ακόμα, αλλά όλο και το πήγαινε πιο πίσω. Αν το αποφάσιζε, δεν θα ήταν τόσο για τη ζέστη, όσο γιατί του άρεζε να κάθετε και να κοιτάει τη φωτιά. Δυναμικό φαινόμενο σε εξέλιξη. Κάτι ήξεραν και αυτοί που κάθε καλοκαίρι προσπαθούσαν να τιθασεύσουν την δύναμη και την καταστροφική της διάθεση, μέσα σε δάση που καρβούνιαζαν.

Ώρα για δουλειά. Οι προθεσμίες είναι προθεσμίες ακόμα και αν είσαι επάνω στο βουνό. Η μελέτη πρέπει να παραδοθεί στην ώρα της. Deadline το λένε τώρα. Σα να λέμε ότι αν ξεπεράσεις αυτή τη γραμμή είσαι νεκρός…

Άνοιξε τον υπολογιστή. Το δορυφορικό ίντερνετ και οι υπολογιστές τον συνέδεαν με αόρατα καλώδια με ολόκληρο τον κόσμο. Στην Νέα Υόρκη ακόμα κοιμόντουσαν. Αυτό του έδινε ένα μικρό προβάδισμα. Φυσικά εξαρτάται από το τι είχαν κάνει εκείνοι όσο αυτός κοιμόταν. Μετά το μεσημέρι θα άρχιζαν να έρχονται αγωνιώδη email από αγχωμένους nerds. Το είχε υπό έλεγχο ή τουλάχιστον έτσι ήθελε να δείχνει. Τους είχε εκπαιδεύσει να δέχονται τη λέξη halara. Τους άρεζε να την χρησιμοποιούν και εκείνος καμάρωνε που τους είχε μάθει αυτή και όχι την άλλη με τα τρία «α».


Η οθόνη φωτίστηκε και το  ψηφιακό γραμματοκιβώτιο γέμισε με 23 ηλεκτρονικά γράμματα. Από εδώ και πέρα η μέρα του θα ήταν ίδια ήταν βρισκόταν την κορυφή ενός βουνού στην Χαλκιδική είτε στο κέντρο του Μανχάταν. Καλημέρα κόσμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου