Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Old news

-         - Τι έγινε;
-          - Κι άλλο φορτηγό έπεσε επάνω στον κόσμο.
-         - Λονδίνο; Παρίσι; Κάνες;
-         - Στη Βαρκελώνη αυτή τη φορά. Αλλά δεν ήταν μεγάλο φορτηγό. Ήταν πιο μικρό.
-         -  Είχε νεκρούς; Πόσους;
-         - Δώδεκα. Δεκατρείς.

Δεν έχει πλέον σημασία. Δεν θα βάψουμε τα προφίλ μας με τα χρώματα της Ισπανικής σημαίας. Δεν πρόλαβαν να στεγνώσουν τα χρώματα από την προηγούμενη φορά… Αλήθεια, ποια ήταν η προηγούμενη φορά;  Δεν θα ρωτάμε έντρομοι, όπως μετά το Μπατακλάν, αν τους πιάσανε και πώς είναι τα πράγματα στην πόλη. Διέφυγε ζωντανός ο δράστης; Τον σκότωσαν; Δεν έχει σημασία σου λέω. Συνηθίσαμε.

Θα συγκινηθούμε για λίγο. Θα αγανακτήσουμε. Θα το συζητήσουμε το πρωί στη θάλασσα. Θα δούμε τα έκτακτα δελτία και θα γυρίσουμε στην καθημερινότητα μας. Ηλιοβασιλέματα και ποδαράκια στην παραλία. Χταποδάκια και ουζάκια στις ταβέρνες. Οι φωτιές και ο Αλέξης που απουσίαζε. Οι φωτιές και ο Κυριάκος που ήταν εκεί αλλά δεν είχε σημασία. Βάλε και λίγο την ομαδάρα που πήρε ή δεν πήρε τους παιχταράδες και ξεκινάει την πορεία στης Ευρώπη. Βάλε και τον ΕΝΦΙΑ που πλησιάζει. Θα ανοίξουν και τα σχολεία.

Μάλλον πρέπει να βρουν κάτι νέο για να μας εντυπωσιάσουν οι τρομοκράτες. Old news και το θέ(α)μα δεν πουλάει. Ζούμε στην εποχή της υπερπληροφόρησης. Καταναλώνουμε ειδήσεις σαν τον θεατή του multiplex που κατεβάζει μια παλέτα ποπ κορν στην διάρκεια της ταινίας. Δεν εντυπωσιαζόμαστε πλέον από την είδηση που την έχουμε εξαργυρώσει στο μυαλό μας πριν ακόμα γίνει είδηση. Μετράμε μόνο τα μεγέθη. Πόσοι οι νεκροί; Ήταν πιο πολλοί από την άλλη φορά ή λιγότεροι. Πόσα τα καμένα στρέμματα;  Τίποτα δεν σε εντυπωσιάζει εκτός αν είσαι αυτός που ξεκίνησε για καφέ στο πεζόδρομο της Βαρκελώνης και κατέληξε στο νοσοκομείο ή στο νεκροτομείο. Εκτός αν ανοίξεις την τηλεόραση και δεις τον δικό σου άνθρωπο μέσα στα αίματα, να του σκεπάζουν με ένα σεντόνι το πρόσωπο.

Άραγε ο δράστης νιώθει δικαιωμένος από το αποτέλεσμα της πράξης του ή ξαφνικά ξύπνησε και μεταμεληθείς επέστρεψε τα τριάκοντα αργύρια εις τους πρεσβυτέρους, λέγων ήμαρτον παραδόσας αίμα αθώoν. 


Τι κάθεσαι και με γράφεις τώρα. Έλα αρχίζει το ματς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου