Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Της Παναγίας σήμερα!

Ξημέρωσε η γιορτή της Παναγίας. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η σχέση των Ελλήνων με την Παναγία. Μάνα και φίλη. Στήριγμα στα δύσκολα. «Βοήθα Παναγιά μου». Η πρώτη που θα ευχαριστήσουμε (αν θυμηθούμε να ευχαριστήσουμε) για τα καλά. «Ευχαριστώ Παναγία μου». Έχω και διάφορα άλλα με τα οποία μερικοί συνοδεύουν το όνομα της αλλά δεν είναι της ώρας…

Τη νιώθουμε τόσο δικιά μας που της έχουμε δώσει εκατοντάδες ονόματα να συνοδεύουν το δικό της. Μερικά πολύ ιδιαίτερα και ευφάνταστα. Θυμάμαι το σοκ που είχα πάθει όταν, πριν από χρόνια, είχα επισκεφτεί το μοναστήρι της Παναγιάς της Κουνίστρας στην Σκιάθο.  

Μην ξεχνάμε ότι τα αποτελέσματα της Πάνω Παναγιάς, Κάτω Παναγιάς και Δώθε Παναγιάς κρίνουν τα αποτελέσματα των εκλογών με τον τρόπο ανάλογο με της Ρηνανίας και Κάτω Βεστφαλίας…

Την ημέρα αυτή γιορτάζουν οι Μαρίες. Η Μαρία είναι η θηλυκή βεντέτα των ονομάτων. Κάτι σαν Κώστα + Γιάννη + Γιώργο μαζί σε ένα. Είναι παντού.

Η Μαρία γεννά πάθη και έρωτες. Κάθετε ο Μητσιάς και τραγουδάει ότι μόνος του στην μπυραρία, ονειρεύεται τη νύχτα που την πρωτοφίλησε.

Το όνομα αυτό δεν έχει αρσενικό. Εκτός αν είσαι Ιθπανός και σε λένε αθ πούμε Χοθέ Μαρία (Μαργκάλ;). Ή αν η γιαγιά σου δεν είχε θηλυκό εγγόνι και σε είπαν Μάριο. Τι να πω; Όλα για τους ανθρώπους τα έδωσε ο Θεός…

Στις δεκαπέντε Αυγούστου γιορτάζει και ο Παναγιώτης. Πώς λέμε Μαρία; Καμία σχέση. Οι άνθρωποι που φέρουν το περίεργο αυτό όνομα, που απαντάται μόνο στην Ελλάδα, είναι λίγοι και (ίσως και) καλοί. Καταδικασμένοι στην σιωπή που τους έχει επιβληθεί στην περιοχή του Μπίθουλα “Σιλάνς Παναγιωτάκης». Άνθρωποι γαλαντόμοι που χαρίζουν το όνομα τους και εκεί που δεν ανήκει «Θα πεις τον Δεσπότη Παναγιώτη». Άνθρωποι που γενούν θετικά συναισθήματα. Ο Παναγιώτης αποκαλείται και Πάνος. Ουδέποτε όμως Κάτος.

Σήμερα λοιπόν ημέρα γιορτής. Τα παλιά τα χρόνια ο κόσμος έστελνε στους εορτάζοντες τούρτες και λουλούδια. Οι καιροί είναι πλέον χαλεποί. Ένα tag στα social media σε καμμιά κατοσταριά από τους «τιμώμενους» και έξω από την πόρτα. Κάτι σαν τις παρακλήσεις «υπέρ υγείας» που βάζεις τον παππά να λέει και να λέει και στο τέλος τρώει τα μισά και γιατί δεν τα είπες όλα πάτερ και δεν είναι σωστό και δεν πιάνει έτσι η ευχή και άει στο καλό κολάστηκα με εσάς εδώ μέσα.


Το μυαλό μου σήμερα στις Μαρίες της ζωής μου. Αυτή που δεν είναι πλέον μαζί μας (αλλά είναι πάντα στο μυαλό και την ψυχή μας) και σε αυτή που μεγαλώνει και ανθίζει δίπλα μας. Να τις έχει ο Θεός καλά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου