Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Το δικό μου καλοκαίρι

Υπάρχουν πολλά μικρά υπέροχα πράγματα που μπορείς να κάνεις το καλοκαίρι. Μοιράζομαι μαζί σας αυτά που αγαπάω πιο πολύ.

Πρώτο και καλύτερο, το να πιείς δροσερό νερό από τη βρύση με το χέρι. Γυρνάς από έξω που βράζει ο τόπος και πηγαίνεις κατευθείαν στη βρύση. Όσο τρέχει, τόσο πιο δροσερό τρέχει. Ρουφήξτε υπεύθυνα.

Καρπούζι. Το καρπούζι είναι το φρούτο των άκρων. Τα καλύτερα σημεία του είναι η καρδιά αλλά και το τελείωμα προς τη μεριά της φλούδας. Ξέρεις, αυτή που έτρωγε η Βουγιουκλάκη στο «Δόλωμα» μέσα στις τουαλέτες. «Το καλύτερο πετάς». Συνοδευόμενο από φέτα, είναι εξαιρετικό βραδινό, σε μπαλκόνια και βεράντες.

Ροδάκινο. Και μάλιστα γιαρμάς. Όποιος δεν έχει «καταδυθεί» σε ζουμερό, ώριμο, τεράστιο γιαρμά με το χνουδωτό περίβλημα και την μοσχομυριστή σάρκα, με τα ζουμιά να τρέχουν επάνω του, δεν έχει νιώσει καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Πεπόνι με παγωμένη ρακί, μετά από λουκούλλειο γεύμα.

Κρύες μπύρες. Παγωμένες. Δε με ενδιαφέρει τι λένε οι εστέτ και οι γνωρίζοντες. Εγώ το καλοκαίρι την μπύρα την θέλω παγωμένη. Όχι σε παγωμένο ποτήρι και άλλες βλαχιές, που νερώνουν την μπύρα, απλά πολύ κρύα. Θυμάμαι πιτσιρικάδες να πηγαίνουμε κάθε απόγευμα στην περίφημη «ελιά» στη Γερακινή, που δεν άνοιγε μεσημέρι. Ήμασταν οι πρώτοι πελάτες και πίναμε τις πιο κρύες μπύρες.

Χωριάτικη σαλάτα! Άνευ άλλων σχολίων.

Η θέα στο φεγγάρι την ώρα που ανατέλλει. Ιδίως αν το βλέπεις από την παραλία, έχοντας ξεμείνει στην άμμο από το μεσημέρι με την σωστή παρέα. Την ώρα που λες «να κάνω μια ακόμα βουτιά» ή να βάλω μια μπλούζα γιατί δρόσισε.

Η γεύση του ξεραμένου αλατιού καθώς γλύφεις το μπράτσο σου αφού έχεις «στεγνώσει» μετά από ώρες κάτω από τον ήλιο.

Η μυρωδιά της ψάθας. Της κανονικής ψάθας, όχι της κινέζικης πλαστικούρας, καθώς χώνεις τη μούρη σου για να ψηθεί και η πλάτη. Ανάμνηση από τότε που στις παραλίες δεν είχε καναπέδες, ξαπλώστρες, κουρτίνες και … φλαμίνγκο. Όσοι την έχουν μυρίσει, δεν την ξεχνούν.

Καφές «στη δροσιά» και «στην ησυχία» την ώρα που όλοι κοιμούνται.

«Μπιριμπιάδες» με τσιμπολογήματα με φίλους σε μπαλκόνια, με πνιχτά γέλια και «σσσς…», «να μην ενοχλήσουμε τη γειτονιά» .

«Απόβαση» στο νησί. Τα πρώτα «κρίσιμα» λεπτά καθώς ψάχνεις να βρεις πού βρίσκεσαι. Οι προσδοκίες και η άμυνα στους roomtoletηδες.

Οι στίχοι "απόψε που την έβγαλα την μπέμπελη γουστάρω νύχτα δροσερή και ρέμπελη".

Η αίσθηση της άδειας πόλης, όταν ξεμένεις σε αυτήν.

Σα να λέμε καλοκαίρι… Όχι μόνο αυτά και όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά.

2 σχόλια:

  1. Και μέσα στα υπέροχα καλοκαιρινά πράγματα που μπορείς να κάνεις, να και μια δόση καλοκαιρινού kinky! Να γλύφεις το αλάτι απο το μπράτσο σου? που το σκέφτηκες βρε σατανά!!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή