Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Κύπελλο στον Πύργο τον Λευκό

Δεν ξέρω αν το ακούσατε αλλά ο ΠΑΟΚ πήρε το κύπελο στο ποδόσφαιρο. Το γράφω εγώ γιατί η ομάδα και κυρίως οι φίλοι της, είναι χαμηλών τόνων και μπορεί να μην το καταλάβατε.

Άνοιξη, η νύχτα γλυκιά, είπαμε να πάμε μια βόλτα στο κέντρο. Περάσαμε από τον Λευκό Πύργο ενώ παιζόταν ο αγώνας. Οι καντίνες είχαν ακροβολιστεί από νωρίς. Γουρ γουρ από τις γεννήτριες. Φώτα πολύχρωμα, νέον. Καπνός από σουβλάκια. Προβολή του δικέφαλου στον Πύργο και προσμονή. Ταμπούρλο και Ποντιακά τραγούδια. Ένα μάτσο νέα παιδιά να χορεύουν πιασμένοι χέρι χέρι. Κάποια στιγμή σταματάει ο αργόσυρτος σκοπός και ο τραγουδιστής αναγγέλλει ότι ο κύριος Σαβίδης τους είπε να πάνε να χορεύουν μπροστά στον Λευκό Πύργο για να φέρουν τύχη στην ομάδα. Εκτός από τον χορό της βροχής έχουμε και τον χορό του κυπέλλου. Αφού δεν κάναμε και κανένα τάμα, σαν αυτό που έκανε η Μισέλ, πάλι καλά. Από την άλλη, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Whatever works που λένε και οι Πόντιοι.






Προχωράω παρακάτω. Πάγκοι με σημαίες διαφόρων μεγεθών. ΠΑΟΚ παντού. Γενικά επικρατεί ησυχία. Τα μαγαζιά που έχουν τηλεόραση να παίζει τον αγώνα έχουν κόσμο. Τα υπόλοιπα έχουν… ζευγαράκια ερωτευμένα…

Φτάνουμε στην Αριστοτέλους. Ξαφνικά ακούγονται κραυγές. Γκοοοολ και διάφοροι νεαροί, που κάθονταν σε ένα σουβλατζίδικο αρχίζουν να χοροπηδούν. Από δίπλα και κάποιες μπακουρόφατσες μέσης ηλικίας με σιδερωμένο τζιν και ακριβό κινητό. Η νίκη πλησιάζει. Ακούω κάτι για οφ σάιντ. Η σαφής γνώση του όρου είναι που ξεχωρίζει τους άντρες από τις γυναίκες. Στον τομέα αυτό εγώ … άσε καλύτερα φεύγω για Μύκονο. Σκράπας. Δύσκολα τα πράγματα. Έεεελα μωρέ λέει ο διπλανός μου, τόσα χρόνια τα κάναν σε μας. Έτσι είναι στην Ελλάδα. Δεν θέλεις δικαιοσύνη. Φωνάζεις μέχρι να μπεις στο κύκλο αυτών που τα κανονίζουν. Και το μήνυμα είχε δοθεί πιο νωρίς αυτή την εβδομάδα μέσα στην βουλή. Για να πάει καλά μια ομάδα πρέπει να είναι μεγάλη και μέσα και έξω από το γήπεδο. Μέχρι τώρα ο ΠΑΟΚ ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, μεγάλος μέσα στο γήπεδο και είδαμε τα χαΐρια του. Τώρα μεγάλωσε και απ΄έξω και έτσι έχουμε λόγο να πανηγυρίζουμε τις νίκες «για τα πανηγύρια». Στο κάτω κάτω της γραφής, ας μην το έτρωγε χαλβαδίστικα ο Γλυκός να μην έπρεπε να επέμβει το χέρι του Θεού και το σημαιάκι του επόπτη.

Με το σφύριγμα της λήξης το πάρτι ξεκινάει. Μπιπ μπιπ τα πρώτα μηχανάκια. Οι δρόμοι προς την παραλία κλειστοί για τα τετράτροχα. Τα δίτροχα no problem. Η τροχαία σε επιφυλακή. Φτάνουμε στον Λευκό Πύργο. Οι πρώτοι έχουν φτάσει πριν από εμάς. Εκεί που χορεύανε πιο πριν, οι σε διατεταγμένοι υπηρεσία Πόντιοι, τον χορό του κυπέλου τώρα έχουν ανάψει πυρσοί. Χέρια ψηλά και συνθήματα για τον κυπελλούχο. Ο λαός της ερωτικής πόλης  δεν ξεχνά να διατρανώσει την βούληση του να συνουσιαστεί με το Σύνταγμα και το Πασά Λιμάνι.

Από παντού έρχεται κόσμος. Κινητά αποθανατίζουν τις μεγάλες στιγμές. Ζευγαράκια βγάζουν ρομαντικές σέλφι με φόντο πυρσούς και ημίγυμνα ανδρικά κορμιά με ασπρόμαυρα κασκόλ.

Στην προβολή στον Πύργο έχει προστεθεί και το μήνυμα Κυπελλούχος 2017. Ωραία, κερδίσαμε, ώρα να φεύγουμε. Περνάμε ξανά ανάμεσα από τις καντίνες που τώρα έχουν ζωντανέψει περισσότερο και ψήνουν αβέρτα. Η έξαψη της νίκης φέρνει πείνα. Η νύχτα θα είναι μακριά. Ο λαός θα περιμένει τους παίκτες να επιστρέψουν.

Ένας πιτσιρικάς με κασκόλ και σημαία σταματάει και με ρωτάει αν ξέρω τι ώρα θα φτάσει η ομάδα. Το αγνοώ αλλά για να μην διαψεύσω την εμπιστοσύνη του στα γκρίζα μου μαλλιά του λέω με νόημα «θα αργήσουν». Έκφραση απογοήτευσης στο πρόσωπο του. Στο δρόμο διασταυρωνόμαστε με παρέες μπαμπάδων με γιούς που κρατούν σημαίες και όλο έξαψη κατεβαίνουν προς το κέντρο. Τα μηχανάκια μπιπ μπιπ. Μπαίνω στο αυτοκίνητο και μαζί και στον πειρασμό. Μπιπ μπιπ αυτοί; Μπιπ μπιπ και εγώ. Μια φορά παίρνει η ομάδα κύπελλο αν και κάτι μου λέει ότι τώρα που μπήκαμε στην από μέσα όλο και θα μας έρχονται χαρές, εκεί που μας ερχόταν πίκρες.


Μπιπ μπιπ μπιπ ΠΑΟΚ ολέο!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου