Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Οι συγκοινωνίες

Ακολουθεί έκθεση του μικρού Παναγιωτάκη με θέμα «Οι δημόσιες συγκοινωνίες στην πόλη μου».

Η πόλη μου είναι η Θεσσαλονίκη και είναι μια μεγάλη πόλη επάνω στη θάλασσα. Ο θείος μου ο Τάκης, που μένει στην Αθήνα, λέει ότι είναι ερωτική. Εγώ δεν ξέρω τι είναι αυτό αλλά αν είναι έτσι γιατί γιορτάζει στις 26 Οκτωβρίου του Αγίου Δημητρίου και όχι στις 14 Φεβρουαρίου που είναι του Αγίου Βαλεντίνου; Ε; Η μαμά μου λέει ότι είμαι μικρός και έχω χρόνια για αυτά και δεν πρέπει να ασχολούμε με αυτά που λένε οι μεγάλοι.

Το σπίτι μας είναι στην Καλαμαριά αλλά ό μπαμπάς μου δουλεύει στο κέντρο. Κάθε πρωί παίρνει το λεωφορείο και πηγαίνει στην δουλειά του. Κάθε μήνα αγοράζει μια κάρτα, που έχει και την φωτογραφία του επάνω και την δείχνει όταν μπαίνει στο λεωφορείο και ο οδηγός του λέει «καλά πέρνα» και εκείνος περνάει και έτσι δεν φοβάται όταν μπαίνουν οι ελεγκτές. Ο μπαμπάς μου λέει ότι πρέπει να είμαστε σωστοί και να πληρώνουμε εισιτήριο και να μην κλέβουμε τον ΟΑΣΘ όπως μας κλέβει εκείνος με τα μηχανάκια του που τρώνε τα ρέστα.

Εδώ και μερικές μέρες δεν έχει πάλι, λέει, λεωφορεία και ο μπαμπάς μου λέει αυτοί που δουλεύουν στον ΟΑΣΘ που είναι δικές του οι συγκοινωνίες , κάνουν επίσχεση. Δεν ξέρω ακριβώς τι είναι αυτό αλλά σκέφτομαι ότι μόνο εμένα μου λένε να μην λέω κακές λέξεις και θα μου βάλουν πιπέρι στο στόμα και εκείνοι λένε ότι θέλουν. Θα μεγαλώσω όμως και θα λέω και εγώ ότι θέλω. Επίσχεση, επίσχεση, επίσχεση, να για να μάθουν.

Ρώτησα τον μπαμπά μου τι είναι αυτή η επίσχεση περιέργως δε μου έβαλε πιπέρι αλλά και μου είπε ότι αυτοί που δουλεύουν στον ΟΑΣΘ δεν πηγαίνουν στην δουλειά τους γιατί τους χρωστάει λεφτά ο ΟΑΣΘ. Αλλά δεν είμαι απεργία γιατί με την απεργία όταν δεν πηγαίνουν στην δουλειά το αφεντικό δεν σε πληρώνει αλλά με την επίσχεση είναι σα να δουλεύεις ενώ κάθεσαι. Και σκέφτηκα «τι έξυπνο» γιατί δεν μπορεί να το κάνει ο δικός μου ο μπαμπάς που όλο δουλεύει και ποτέ δε μας φτάνουν και η μαμά μου του λέει εσύ με τον σταυρό στο χέρι περιμένεις να προκόψεις και κοίτα τι κάνουν όλοι οι άλλοι και ξύπνα.

Ρώτησα τον μπαμπά μου γιατί δεν τους πληρώνει ο ΟΑΣΘ και μου είπε γιατί δεν έχει λεφτά. Και τι κάνει τα λεφτά που πληρώνουμε στα εισιτήρια, τον ξαναρώτησα. Δεν είναι μόνο τα λεφτά από τα εισιτήρια, μου απάντησε, αλλά είναι και όσα του δίνει το κράτος. Ότι λεφτά μαζεύει τα μοιράζονται πρώτα οι ιδιοκτήτες και ότι περισσεύει το δίνουν στους εργαζόμενους, στα πετρέλαια και στην ΔΕΗ που τους ανάβει τα φώτα. Δηλαδή, του λέω, όταν παίρνεις εσύ τον μισθό σου και πρώτα να πηγαίνουμε για ψώνια, για διακοπές και στα μπουζούκια και μετά να πληρώνουμε νοίκι, φως, νερό, τηλέφωνο και φόρους. Και ο μπαμπάς μου με κοίταξε περίεργα και μετά κοίταξε και την μαμά μου που εκείνη κοιτούσε εκείνον και όλοι κοιταζόμασταν και για πολύ ώρα δεν λέγαμε τίποτα.

Ο μπαμπάς μου για να πάει στην δουλειά το πρωί και να γυρίζει το μεσημέρι παίρνει ταξί και εγώ του λέω τι ωραία δεν θα σπρώχνεσαι στο λεωφορείο και δεν θα μυρίζεις τις μασχάλες των ιδρωμένων και δεν θα γκρινιάζεις. Εκείνος κατεβάζει το κεφάλι και μου λέει ότι τα λεφτά που δίνει για το ταξί είναι πιο πολλά από όσα τον πληρώνει το αφεντικό για να δουλεύει και εγώ σκέφτομαι ότι οι μεγάλοι είναι χαζοί που πρέπει να πληρώνουν από πάνω για να δουλεύουν. Ο μπαμπάς μου λέει ότι είμαι μικρός και θα καταλάβω αργότερα όταν μεγαλώσω και να μην λέω πολλά μην την πληρώσω εγώ τώρα.

Εμείς στην πόλη μας έχουμε βουλευτές και υπουργούς και ένα μεγάλο καινούργιο γραφείο του πρωθυπουργού, χωρίς πρωθυπουργό μέσα όμως, και περιφερειάρχη και δημάρχους και άλλους επίσημους, αλλά κανένας από αυτούς δεν ασχολείται με τον μπαμπά μου που κάθε μέρα παίρνει ταξί για να πάει στην δουλειά του. Ρωτάω τον μπαμπά μου γιατί γίνεται αυτό και μου είπε πάλι είσαι μικρός και δεν θα καταλάβεις αλλά ξαφνικά φούντωσε και είπε και κάτι άλλα για αυτούς τους κυρίους επίσημους και ευτυχώς η μαμά μου τον άκουσε γρήγορα και μου είπε να κλείσω τα αυτιά μου και ντροπή του να μιλάει έτσι μπροστά στο παιδί μην γίνει κανένας αλήτης.

Θα σας έλεγα και για τις άλλες δημόσιες συγκοινωνίες της πόλης μου αλλά δεν έχει άλλες και έτσι θα περιμένουμε πότε θα τελειώσει η επίσχεση για να δούμε αν θα περισσεύουν λεφτά για να έχουμε να φάμε στο σπίτι μας.


Θα τελειώσω την έκθεση μου με τον τρόπο που μας έχει μάθει ο κύριος που μας κάνει τα θρησκευτικά. Η πίστη σώζει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου