Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Μια σούπα που την λένε μαγειρίτσα

Και είπε ο σοφός λαός με τις σοφές παραδόσεις του:

«Μετά τη νηστεία και την εκκλησία, στις δύο η ώρα τη νύχτα, να φάμε μια σουπίτσα να φτιάξει το στομαχάκι μας».

«Και τι να βάλουμε μέσα;».

«Να βάλουμε ότι περίσσεψε από το αρνάκι που σφάξαμε για να φάμε την άλλη μέρα».

Και έβαλε μέσα στην σούπα τα εντόσθια από το αρνί ψιλοκομμένα.

Και αναρωτήθηκε ο σοφός λαός με τις σοφές παραδόσεις:

«Μόνο αυτά;»

«Δίκιο έχεις. Γιορτή είναι. Ας βάλουμε μέσα και το χωράφι στο οποίο έβοσκε το αρνί και τώρα δεν το βοσκάει κανένας».

Και έβαλε μέσα ότι χορταρικό του κατέβασε η γκλάβα του.

Και ξανα-αναρωτήθηκε ο σοφός λαός με τις σοφές παραδόσεις:

«Μόνο αυτά;»

«Δίκιο έχεις. Γιορτή είναι. Ας βάλουμε και τα αυγά που μας μείνανε από το βάψιμο μαζί με λεμονάκι, να μην παραπονιούνται και τα δέντρα».

Και εγένετο σούπα. Και ονόμασαν, την σούπα αυτή, «Μαγειρίτσα», γιατί μόνο η μαγείρισσα τους γλίτωσε και δεν την βάλανε μέσα.

Και γύρισε ο σοφός λαός με τις σοφές παραδόσεις από την εκκλησία και έφαγε την σούπα και ντερλίκωσε και το άλλο πρωί ξύπνησε και αναρωτιόταν πότε το έφαγε το αμόνι του σιδερά και τι θα κάνει ο σιδεράς χωρίς αμόνι και τι θα κάνει αυτός με το αμόνι στην κοιλιά.

Και όσο αναρωτιότανε είπε να τσιμπήσει κάτι. Και έφτιαξε μεζέδες και ξεκίνησε να τους τρώει. Και επειδή δεν του κατέβαιναν άρχισε να πίνει και τσίπουρα για να ξεχνάει που είχε φάει το αμόνι του σιδερά και δεν χωνευόταν με τίποτα. Και ήλθε η ώρα να βγει το κοκορέτσι. Και ήλθε η ώρα να βγει το αρνί. Και έφαγε και ντερλίκωσε και πάλι και άρχισε να βογκάει. Και έτσι ξέχασε την σούπα που την είπαν μαγειρίτσα και την έφαγε το βράδυ και ήταν βαριά. Και ο σοφός λαός με τις σοφές παραδόσεις είπε την μέθοδο αυτή της χώνευσης «ομοιοπαθητική» και έτσι είναι γνωστή εις τους αιώνες των αιώνων, αμήν.


Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου