Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Χαρταετός

Νέος πατέρας, μικρών παιδιών και αποφασίζει να φτιάξει χαρταετό για την Καθαρά Δευτέρα. Έχει διαβάσει ότι είναι καλό για το family bonding. Άσχετος εντελώς αφού και ο δικός του πατέρας δεν είχε ασχοληθεί ποτέ με το αντικείμενο αλλά ας όψεται το bonding.

Έχει στο μυαλό του μια εικόνα βγαλμένη από διηγήματα και αναγνωστικά της δεκαετίας του εξήντα και του εβδομήντα. Ψάχνει να βρει χαρτί λεπτό, κατάλληλο για το ντελικάτο εγχείρημα. Αυτό που έμοιαζε απλό, αποδεικνύεται δύσκολο. Κανένας δεν κάνει τέτοια πράγματα σήμερα. Δεν πτοείται και βρίσκει ένα σχετικά αξιοπρεπές, όπως του φάνηκε, υποκατάστατο. Διαλέγει με προσοχή τα χρώματα (αφού από αυτά, κάτι καταλάβαινε), παίρνει και παραπάνω για να καλύψει την πιθανότητα λάθους. Κόστος 5,20€.

Πρέπει τώρα να βρει καλάμια, αφού με σχισμένα καλάμια γίνεται ο φέρον οργανισμός του χαρταετού. Μια φορά και έναν καιρό αυτό ήταν εύκολο. Πήγαινες στο ρέμα στην γειτονιά και έκοβες όσα ήθελες. Σήμερα τα πράγματα είναι πιο ζόρικα. Καταλήγει σε κατάστημα με είδη κήπου. Αγοράζει καλάμια μπαμπού, φερμένα από μέρη μακρινά και εξωτικά. Θα τα σχίσει, να τα κάνει στενά και επίπεδα όταν θα πάει σπίτι. Κόστος 4,90€.

Πρέπει να βρει αλευρόκολλα για να ενώσει τα χάρτινα κομμάτια μεταξύ τους. Σε όποιον το λέει γελάει. Συμβιβάζεται με το μπουκαλάκι της κόλλας, με την μύτη σαν παπί που χρησιμοποιούν τα παιδιά του νηπιαγωγείου για τις χειροτεχνίες. Κόστος 0,80€

Ψάχνει και βρίσκει κατάστημα με υλικά συσκευασίας και παίρνει δύο είδη σπάγκου. Όλα πρέπει να γίνουν στην εντέλεια με την μέγιστη δυνατή λεπτομέρεια. Κόστος και για τα δύο 1,80€.

Επιστρέφει σπίτι νικητής, στο κομμάτι της προετοιμασίας και εκεί αρχίζει ο εφιάλτης. Τα καλάμια δεν κόβονται σωστά. Ρίχνει ένα άσχημο κόψιμο στο χέρι με την φαλτσέτα και ο τόπος γεμίζει αίματα. Οι πρώτες αντιδράσεις από την κυρία του σπιτιού έρχονται και είναι έντονες. «Τι τα ήθελες τώρα αυτά ευλογημένε, πάνε στην γωνία και διάλεξε έναν αετό και άντε και του χρόνου». Δεν πτοείται και συνεχίζει. Για να πετύχει το bonding θέλει δουλειά πολύ.

Πάει να κόψει τα χαρτιά, που τόσο ωραία είχε συνδυάσει στο μυαλό του. Σε γενικές γραμμές τα καταφέρνει, όχι όμως χωρίς αντιδράσεις καθώς γεμίζει τον τόπο σκουπίδια. Εδώ βοηθούν τα πιτσιρίκια τα οποία τα μαζεύουν, όπως όπως και σώζουν την κατάσταση.

Τα παιδιά χαίρονται αν και σιγά σιγά δείχνουν να βαριούνται. Έρχεται η ώρα για το κόλλημα. Πάρτι μεγάλο. Η επιφάνεια του τραπεζιού γεμίζει τρεγμένες κόλλες. Τα χαρτιά έχουν λερωθεί με σταγόνες της συγκολλητικής ουσίας και σκουπίζονται όπως όπως. Η μαμά κάνει ξανά την εμφάνιση της με νέο γύρο υποδείξεων και παρατηρήσεων που έχουν ως συμπέρασμα το ότι θα έπρεπε να είχε πάει να πάρει έτοιμο.

Φτιάχνει την ουρά που είναι μεγάλη, πολύχρωμη και πλουμιστή. Εδώ τα πήγε πολύ καλά χωρίς προβλήματα.

Έρχεται η ώρα να συναρμολογήσει τα επιμέρους τμήματα. Δένει από εδώ, κολλάει από εκεί, τραβάει παραπέρα και στο τέλος είναι έτοιμος. Τα παιδιά ξαναβρίσκουν το ενδιαφέρον τους και η μαμά έρχεται και έχει λίγο γλυκάνει. Ο χαρταετός ξεκουράζεται ξαπλωμένος επάνω στο τραπέζι. Φωτογραφίες, selfie, τα πάντα.

Τον κρατάει από το κέντρο του σκελετού και πάει να τον σηκώσει. Ακούγεται ένα εντυπωσιακό κρατς και ο χαρταετός διαλύεται στα εξ ων συνετέθη. Αααα απογοήτευση.

Δεν λέει τίποτα. Φοράει το πανωφόρι και βγαίνει από το σπίτι. Κατευθύνεται στη γωνία όπου δίπλα σε ένα σταθμευμένο Honda βρίσκεται ο γνωστός κατασκευαστή – πωλητής χαρταετών. «Δώσε έναν μεγάλο πολύχρωμο μάστορα, και κοίτα να πετάει μόνος του ακόμα και χωρίς αέρα, γιατί είμαι ως εδώ». « Κανένα πρόβλημα. 3€ παρακαλώ και δώρο η καλούμπα να φτάσει στο τέρμα του ουρανού».

Πληρώνει, τον παίρνει  και ξεκινάει για το σπίτι. Στον δρόμο συναντάει τον γείτονα από τον επάνω όροφο. «Καλά εσύ δεν ήσουν που θα έφτιαχνες μόνος τον χαρταετό; Καλά σου το έλεγα ότι θα βαρεθείς». Το κοιτάει με το κουρασμένο βλέμμα του τρελού, που έχει βαρεθεί τα ηλεκτροσόκ. Χωρίς να απαντήσει του φοράει τον αετό κολάρο και επιστρέφει στον τύπο με το Honda να πάρει καινούριο.


Όμορφες Ελληνικές παραδόσεις. Καλή Σαρακοστή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου