Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Σήκω εσύ να κάτσω εγώ.

Ξυπνάω το πρωί με καλή διάθεση. Ξεκινώ νωρίς νωρίς γιατί είναι μέρες με μεγάλη πίεση στη δουλειά. Κάνω το λάθος να ανοίξω το ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο. Ακούω γνωστό παλιό ραδιοφωνιτζή της πόλης να παίζει αποσπάσματα από τους «διαξιφισμούς» του Τσίπρα με τον Μητσοτάκη στην βουλή. Αρχίζει να μου ανεβαίνει η πίεση. Κοκοράκια ξεκατινιάζονται για το ποιος είναι ο πιο διεφθαρμένος και ποιος ο πιο άχρηστος. Ο κόσμος χάνεται και τα παλικάρια πιαστήκαν μαλλί με μαλλί για την μπουγάδα που έτρεξε νερά και λέρωσε τα απλωμένα της γειτόνισσάς της «παστρικιάς». Κύριε Τσίπρα – Κύριε Μητσοτάκη αυτά είναι τα δικά σας προβλήματα, όχι τα δικά μας.

Εμείς βλέπουμε για μια ακόμα φορά ότι έχουμε μια κυβέρνηση η οποία μετά από δύο χρόνια στην εξουσία έχει καταφέρει να τα σκατώσει σε κάθε, μα κάθε, τομέα με τον οποία ασχολήθηκε. Βλέπουμε και μια αντιπολίτευση που πετάει αετό και περιμένει να έλθει η ώρα της στην επετηρίδα να διοριστεί στη θέση των προηγούμενων. Σήκω Αλέξη σκερβελέ να κάτσω εγώ αγόρι κυριλέ…

Τι νέα από την αξιολόγηση; Α ναι, άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Θύμωσε και ο Euclides και άρχισε να τα χώνει προς κάθε κατεύθυνση σε Greeklish. Αμολήσανε και κάτι καλόπαιδα να μας δείξουν τον όμορφο τον δρόμο τον ανθοστολισμένο προς την δραχμή. Μας κοιτάει ο χάρος και του τρέχουνε τα σάλια.

Άνθη, φυτά και ζαρζαβατικά κριμένα κάτω από την γη μέχρι να μεγαλώσουν και να τα μαζέψει το χέρι του αγρότη. Για την ώρα, το χέρι του, κρατάει πανό και κοπανάει την πόρτα της έκθεσης για να μπουκάρει μέσα να κάνει επανάσταση. Γιατί ο αγρότης έχει δίκιο, ότι και να γίνει και θα το διεκδικήσει και όλοι οι άλλοι ας πάμε να πνιγούμε. Έχει το δικαίωμα να κλείνει τους δρόμους και να νεκρώνει την χώρα. Έχει το δικαίωμα να πολεμάει τις προσπάθειες, ακόμα και των ανθρώπων του κλάδου του, να ορθοποδήσουν. Έκθεση εσείς, συγκέντρωση και επεισόδια εμείς. Όχι για πολύ. Μέχρι να αρχίσουν οι δουλειές και να σταματήσουμε τις επαναστατικές διακοπές.

Στην Θεσσαλονίκη ε-ε-ε-έρχεται το μετρό. Μα σε δύο, μα σε τρία χρόνια το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές και εμείς θα μπούμε μέσα να πάμε από το Ντεπώ στον Βαρδάρη. Μαθαίνω ότι θα κάνει παρέα και με καραβάκια που θα κάνουν πλίτσι πλίτσι στον Θερμαϊκό, με ταμ, με αστικά λεωφορεία αγνού παρθένου αριστερού ΟΑΣΘ, ακόμα και με κανένα τελεφερίκ για τα ορεινά της πόλης.

Αυτά εδώ, σε μας που ζούμε στην κοσμάρα μας. Παραδίπλα ο γείτονας παλεύει να μας αποδείξει ότι ο κακός ο χρόνος περνάει κάποτε, ο κακός ο γείτονας ποτέ. Πιο πέρα ο Τραμπ τραμπαλίζεται και βρίσκει κάθε μέρα με κάποιον να τα βάλει. Δεν είναι ένας νταλκάς, έτσι πώς είμαστε κλεισμένοι στον κόσμο μας, θα αρχίσουν τον Τρίτο τον καλό και δεν θα τον πάρουμε χαμπάρι… Τώρα που το σκέφτομαι μπορεί και να μην είναι και εντελώς κακό αυτό.

Άντε Κεμαλάκο. Άντε αγόρι μου. Πάμε για ύπνο. Ο κόσμος αυτός δεν θα αλλάξει ποτέ…

Καληνύχτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου