Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Χιόνια

Κοίταξε τώρα πώς έχουν τα πράγματα στην πόλη που μοιάζει με το Νοβοσιμπίρσκ, που την είπαν Θεσσαλονίκη και συμπρωτεύουσα  και την χιόνισε ο Θεός για να μην μείνει παραπονεμένη, που όλο τους άλλου χιονίζει και όχι αυτήν. Τι έγινε όμως σε αυτό το όμορφο χωριό;

Θα σου πω μια ιστορία για να καταλάβεις. Ήταν που λες ο Νασρεντίν Χότζας και πήγε στα λουτρά να κάνει ένα μπάνιο. Ξέρω, πληγές ξύνω φίλε με τον παγωμένο καυστήρα που έχεις να δεις σαπούνι κοντά μια βδομάδα, αλλά τι να κάνω που το θέλει η ιστορία. Τον βλέπουν οι … λούτρινοι, βρώμικο με ρούχα παλιά και φτωχικά και του δίνουν κάτι παλιές πετσέτες, σαπούνι αρχινιμένο και τον πετούν στην πιο παλιά καμπίνα και άντε γεια. Ο φίλος μας,  ψύχραιμος, δεν είπε τίποτα. Παίρνει το μπάνιο του, τους πληρώνει, τους δίνει και άλλα τόσα πουρμπουάρ, τους ευχαριστεί και φεύγει. Τρελάθηκαν. Την επόμενη βδομάδα επιστρέφει. Οι λούτρινοι θυμούνται το πουρμπουάρ και αρχίζουν τις τεμενάδες. Και να τα καλωσήλθατε, και μας λείψατε, και να το ωραίο το καινούργιο το μπουρνούζι, τα άλατα του μπάνιου και η λουξ η καμπίνα. Ο φίλος ξανά δεν λέει τίποτα. Απολαμβάνει το μπάνιο του. Βγαίνει έξω τους πληρώνει, τους δίνει μια δεκάρα για πουρμπουάρ, τους ευχαριστεί και κάνει να φύγει. Πέφτουν επάνω του και τον ρωτούν, πώς γίνεται για την ελεεινή εξυπηρέτηση να παίρνουν βασιλικό πουρμπουάρ και για την βασιλική να παίρνουν σκουπίδια. «Το δεύτερο πουρμπουάρ ήταν για την πρώτη εξυπηρέτηση, ενώ το πρώτο για την δεύτερη», τους εξηγεί.

Έτσι έγινε χθες και στην πόλη μας που μοιάζει με το Νοβοσιμπίρσκ, που την είπαν Θεσσαλονίκη και συμπρωτεύουσα  και την χιόνισε ο Θεός για να μην μείνει παραπονεμένη, που όλο τους άλλου χιονίζει και όχι αυτήν. Χιόνισε δυο-τρεις ώρες και κλείσαν τα πάντα. Για να γυρίσει ο κόσμος στα σπίτια του έκανε όσο χρόνο θα χρειαζόταν αν δούλευε στη Λαμία. Οι δρόμοι για καλλιτεχνικό πατινάζ. Από τα μεγάφωνα ακουγόταν ο Κωστάλας να θαυμάζει το διπλό άξελ του κυρ Νίκου που έπεσε πάνω στην κυρα Λένη και έσπασε τα γοφιά του.  Τα μηχανήματα με τα αλάτια τα κράτησε ο δήμος στο γκαράζ, γιατί είχαν βραχεί, είχαν αρρωστήσει, έβηχαν και δεν ήταν για πολλά πολλά. Λεωφορεία συναντούσες πιο αραιά από ότι πολικές αρκούδες. Ο κόσμος, γύρισε κάποτε στο σπίτι του, θύμωσε, έβρισε, γέλασε, κορόιδεψε και έπεσε να κοιμηθεί. Λέει ο δήμαρχος, μην βρείτε από τα σπίτια σας, κλείστε μαγαζιά , κλείστε σχολεία. Στους δρόμους κυκλοφορούσαν μόνο αλατιέρες, που ένιωσαν καλύτερα, πήραν και ένα Depon και βγήκαν να δουλέψουν. Έτσι ο κόσμος ξύπνησε και κάθισε στο σπίτι του, αλλά πλέον οι δρόμοι δεν είχαν πρόβλημα. Χιόνι έπεφτε λιγοστό αλλά ήταν αργά, το είχαμε κλείσει το μαγαζί για τον καιρό και τις δυσκολίες της προηγούμενης μέρας. Πολιτική Μπέντζαμην Μπάτον.

Βγήκε και ο δήμαρχος και πήρε επάνω του την ευθύνη και η φοράδα στο αλώνι αφόδευσε συγκινημένη. Θα κάνει και ΕΔΕ για να βρει ποιος έφταιγε και άμα το ΕΔΕίτε το αποτέλεσμα εμένα να μου γράψετε.

Και εις άλλα με υγεία.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου