Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Του γνωστού, αγνώστου ανήμερα. Μεγάλη η χάρη του.

Κοίταξε πώς έχουν τα πράγματα.

Το καλοκαίρι είχαμε κάτι αλήτες εισαγωγής που είχαν καταλάβει το ΑΠΘ. Σπάζανε, ρημάζανε, λερώνανε την πόλη. Κανένα πρόβλημα, με τις πλάτες της κυβέρνησης και διάφορους αριστερούς που χαιρόταν που δεν κάνανε και χειρότερα. Φυσικά τον λογαριασμό τον πληρώσαμε όλοι εμείς (άλλοι άμεσα και άλλοι έμμεσα) και όχι οι κυβερνώντες και οι χαρούμενοι αριστεροί.

Σήμερα είναι η γιορτή του Γνωστού – Αγνώστου. Μεγάλη η χάρη του. Αυτοί που σπάνε σήμερα πρέπει να είναι εντόπιοι. Οι ίδιοι που ήταν και πέρσι και πρόπερσι και πριν από δέκα χρόνια. Αλήθεια οι γνωστοί – άγνωστοι, που συνήθως είναι νέοι, τι γίνονται όταν μεγαλώσουν; (Μην πεις υπουργοί, θα σου βάλω πιπέρι) Πού πάνε; Δίνει άραγε καλές συντάξεις το ταμείο των μπαχαλάκηδων;

 Οι τέσσερεις χιλιάδες αστυνομικοί που κάθε χρόνο «κινητοποιούνται», τους κοιτούν «ακινητοποιημένοι» να σπάνε και να ρημάζουν. Κάποιοι λένε ότι μέσα στους μπαχαλάκηδες είναι και αστυνομικοί, βαλτοί. Κάτι σαν φιλικό διπλό στην προπόνηση, που λένε και στο ποδόσφαιρο. Ακριβώς ότι γινόταν όταν κυβερνούσαν οι Νεοδημοκράτες και οι ΠΑΣΟΚοι. Δεν ξέρω ποιος κερδίζει από αυτή την κατάσταση. Ξέρω φυσικά ποιος χάνει.

Αύριο, μεθαύριο, σε δυο τρεις μέρες θα δούμε τους μπαχαλάκηδες να αποχωρούν από το πολυτεχνείο που θα καπνίζει. Οι αστυνομικοί θα τους κοιτούν. Αν, κατά λάθος, συλλάβουν κάποιον, όταν έλθει η ώρα της δίκης σε μερικά χρόνια, θα έχουμε μερικούς συντρόφους του, αλήτες, πουλιά να διαδηλώνουν έξω από τα δικαστήρια για να ελευθερωθεί ο «αγωνιστής».


Και έτσι η ζωή θα κυλάει χαρούμενα στο Στρουμφοχωριό και θα μένουνε κάτι χαζοί, σαν και του λόγου μου, με την πίεση τους να κάνει τιλτ. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου