Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

Το πλυντήριο χάλασε. Ζήτω το πλυντήριο!

Γκραπ, γκρουπ, γκάου (και διάφοροι άλλοι ήχοι από κόμικς) και πάρτα κάτω τα φώτα. Σκότος εγένετο επί πάσαν την γην. Καλά ας μην υπερβάλουμε. Σκότος εγένετο στο σπίτι μας και πάρτο κάτω το πλυντηριάκι των ρούχων.

«Και πώς θα πλύνουμε την μαύρη την μπλούζα μου», λέει η Μαρία. Να και μια ντάνα (διεθνής μονάδα μέτρησης της ποσότητας των άπλυτων ρούχων) με τα ρούχα από το ταξίδι μου. Ο ξαφνικός χαμός έφερε την επιτακτική ανάγκη αποκατάστασης της βλάβης.

«Να πάρουμε το service».

Το πήραμε και σε δύο μέρες, μας έστειλε νεαρό «τεχνικό». Ανοίγει τον ασθενή. Να η αντίσταση, να το ελατήριο, να το ένα, να το άλλο. «Πόσο το μαλλί, νεαρέ;». Τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι (και ας μην χρησιμοποιήσει κανένα από τα δύο) θα κοστίσει περίπου ένα βασικό μισθό, της κρίσης.

Προβληματισμός! «Εσύ θα το έφτιαχνες ή θα έπαιρνες καινούργιο», ρωτάει η κυρία του σπιτιού. «Να σας πω, μανδάμ. Θα σας μιλήσω, όπως θα μιλούσα στην μητέρα μου στο χωρίο». Basta φιλαράκι. Διπλό φάουλ. ΟΚ, μπορεί να μην εκτυλίχθηκαν οι κλισέ σκηνές, των ροζ ταινιών, ανάμεσα στο όμορφο μάστορα και την εκθαμβωτική κυρία, στο μπάνιο, αλλά δεν λες σε μια γυναίκα που δύο μέρες πριν είχε τα γενέθλια της ότι την βλέπεις σαν την μάνα σου στο χωριό… Δεν ξέρουμε ακριβώς τι είπε ο νεαρός. Ούτε θα μάθουμε ποτέ που τον έχουν θαμμένο. Ίσως κάποτε τον βρει ο κηπουρός μας, αν ποτέ αποφασίσει να ασχοληθεί στα σοβαρά με το πίσω μέρος τους κήπου μας. Το σίγουρο είναι ότι εμείς ψάχνουμε να αγοράσουμε νέο πλυντήριο.

Κάνουμε σοβαρή δουλειά. Δεν είμαστε η μάνα μας και ο πατέρας μας, εκείνα τα χρόνια. Έχουμε και από ένα πολυτεχνείο πίσω μας. Έρευνα στο ίντερνετ. Τεχνικά χαρακτηριστικά. Συγκρίσεις. Και να οι επισκέψεις στα sites των εταιρειών και να ο Skrutz, και να τα τηλέφωνα σε φίλους και γνωστούς για να μάθουμε από την εμπειρία τους. «Αυτό που πήρατε πέρσι, σας βγήκε καλό;».

Στις Ελληνικές ταινίες όλα τελειώνουν με γάμο. Στην έρευνα αγοράς, όλα τελειώνουν με επίσκεψη στο κατάστημα ηλεκτρικών ειδών. Μπήκαμε μέσα στο μεγάλο κατάστημα και με έπιασε ταχυκαρδία. Δεκάδες άσπρα λαμπερά πλυντήρια. Στα απαίδευτα ματάκια μου όλα ίδια έμοιαζαν. Η σύζυγος όμως, κανονικός επαγγελματίας. Είχε κάνει και το φροντιστήριο στο ίντερνετ και έβγαζε καπνούς. Έχεις δει τον πιστολέρο, στην ταινία, που παίρνει μια κάνη από εδώ, ένα μύλο από εκεί, μια σκανδάλη από παραπέρα και φτιάχνει το τέλειο όπλο; Κάπως έτσι.

Η πωλήτρια αμέσως κατάλαβε αμέσως ότι είχε να κάνει με άνθρωπο διαβασμένο. Διαγωνισμός γνώσεων. Και στις πόσες στροφές τα γυρίζει. Και τι ενεργειακή κλάση είναι; Πόσα κιλά είναι η μπουγάδα; Ο κάδος από τι υλικό είναι; Θεούλη μου! Ένιωσα τον κόσμο να χάνεται από τα μάτια μου. Δεν μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό ότι μηχάνημα με το φινιστρίνι στη μέση μπορούσε να κρύβει μέσα του τόση τεχνολογία.  Έλα όμως που, όπως έλεγαν οι παλιοί, στα τεχνικά πράγματα ότι δίνεις παίρνεις. Έτσι λοιπόν και εμείς δώσαμε και πήραμε.

Τώρα περιμένουμε να έλθουν να μας το φέρουν και να μας κάνουν μάθημα για το πώς να το χρησιμοποιούμε. Μετά από όσα άκουσα, το τελευταίο δεν μου φαίνεται καθόλου περίεργο.. Και ΙΕΚ ειδικού χρήστη πλυντηρίου, να μου έλεγες ότι υπάρχει, θα έλεγα χαλάλι, να το πάρουμε και αυτό το πτυχίο.


Περαστικά μας και καλές μπουγάδες. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου