Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Η Κυριακή, η Κυριακή έχει δικιά της χάρη!

Αχ βρε κατακαημένη Κυριακή τι να πρωτοχωρέσεις σε 24 ώρες. Οι καθημερινές είναι γεμάτες με υποχρεώσεις επαγγελματικές και έχουν το δικό τους πρόγραμμα, αυστηρά καθορισμένο. Τα Σάββατα, που δεν ξέρω πώς γίνεται να μην με αγαπάς, που λέει και ο Ρέμος, έχουν super market, λαϊκή, ψώνια στην αγορά. Μπορεί να κρύβουν και καμμιά βραδινή έξοδο, στο τσακίρ κέφι. Οι Κυριακές, όμως, είναι δικές μου. Μπορώ να κάνω ότι θέλω!

Την Κυριακή θα κοιμηθώ όσο θέλω. Θα χουζουρέψω στο κρεβάτι και μετά θα φάω ένα βασιλικό πρωϊνό, σα να είμαστε σε ξενοδοχείο, σα να κάνουμε διακοπές. Εκεί που θα μαζεύω τις μαρμελάδες και θα ξεπλένω τα κατακάθια του καφέ, είναι που θα κοιτάξω για πρώτη φορά το ρολόι. Ωχ, Κυριακή, χαλλλαρή, αλλά έντεκα πήγε η ώρα. Τι θα προλάβουμε να κάνουμε;

Κυριακή είναι ρε φίλε. Θα πάω με την ησυχία μου μια βόλτα στην παραλία, να δω αν κουνιούνται οι βάρκες. Πρέπει δηλαδή να μου το επιβάλει ο γιατρός για να αρχίσω να περπατάω; Δεν θέλω να γίνω σαν τους γραφικούς παππούδες της λεωφόρου ΜπαϊΠας. Θα βρεθούμε με τους άλλους, θα περπατήσουμε, θα σχολιάσουμε την επικαιρότητα, θα χλευάσουμε τους γέρους, με τους οποίους φυσικά δεν έχουμε τίποτα κοινό, και θα επιστρέψουμε σπίτι. Όσο κρατάει ακόμα ο καιρός γιατί μετά… Μην αρφήσουμε όμως γιατί μας περιμένουν στο σπίτι.

Το μεσημέρι λέω να μαγειρέψω κάτι ωραίο, από αυτά που θέλουν τον χρόνο τους και δεν προλαβαίνω να τα μαγειρέψω τις άλλες μέρες. Θα καθίσουμε, όλοι μαζί, να φάμε σαν άνθρωποι και θα πιούμε τα κρασιά μας, χωρίς να κοιτάζουμε το ρολόι μας. Μετά έναν καλό υπνάκο, όχι από τους κανονικούς του κρεβατιού, αλλά από αυτούς του καναπέ, τους κλεμμένους που έχουν πρόσθετη γλύκα. Μην το παρακάνουμε όμως γιατί έχουμε πολλά μπροστά μας ακόμα.

Έχω και κάτι εκκρεμότητες από την δουλειά και λέω σήμερα που είναι Κυριακή να καθίσω να τις κλείσω να μην τις έχω στο μυαλό μου. Θα δουλέψω με την ησυχία μου, φορώντας φόρμα, με τα πόδια απλωμένα και τον καφέ στο χέρι. Σαν παιχνίδι, βρε αδελφέ.

Η σύζυγος γκρινιάζει και τα σκυλιά δεμένα. Παράτα την δουλειά. Κάθε μέρα δουλεύεις δέκα ώρες. Πρέπει να γίνουν πράγματα στο σπίτι. Πρέπει να φτιάξουμε (εννοεί φτιάξεις) εκείνη την βρύση που στάζει και να ξεκινήσουμε να κατεβάζουμε (εννοεί κατεβάζει εκείνη και εγώ «εκτελούνται βοηθητικές εργασίες») τα χειμωνιάτικα. Η βρύση θα μας θυμίσει και ότι άλλο χάλασε και πρέπει να το φτιάξει (ίσως και χαλάσει περισσότερο) ο άνδρας του σπιτιού που, ως γνωστό, είναι ότι πιο κοντά διαθέτει η οικογένεια σε Μπομπ μάστορα. Όσο για τα χειμωνιάτικα είναι διαδικασία επίπονη που θέλει χρόνο, κόπο και γερά νεύρα. Η κάθοδος της θα συνοδευτεί από την διαπίστωση ότι δεν έχουμε ρούχα με τις ντουλάπες, ξέχειλα γεμάτες, να μαρτυρούν ακριβώς το αντίθετο. The night is still young που λένε και στην Πελοπόννησο. Έχουμε δρόμο μπροστά μας. Κυριακή είναι, δεν θα αγχωθούμε.

Προλαβαίνουμε να πάμε να πιούμε ένα καφεδάκι με τους φίλους μας, που έχουμε τόσο καιρό να δούμε; Χλωμό, άστο για την άλλη Κυριακή… Ουφ πάει και αυτό!
Το βράδυ έχει μια καλή ταινία και ίσως είναι η ευκαιρία σήμερα που είμαστε ξεκούραστοι να την δούμε χωρίς να μας πάρει ο ύπνος στον καναπέ. Φυσικά, με τόση χαλαρότητα όλη την μέρα το βράδυ είμαστε έτοιμοι να τρέξουμε μαραθώνιο… Έχεις και την Βουγιουκλάκη να τραγουδάει μεσ’ την ευτυχία «η Κυριακή η Κυριακή, μα να ήταν πιο μεγάλη»

Θεούλη μου, ωραία την έκανες την μέρα σου, αλλά της έδωσες μόλις 24 ώρες. Τι να προλάβεις. Και να φανταστείς ότι ζήσαμε και τα χρόνια που ο κόσμος δούλευε και τα Σάββατα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου