Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Της παρέλασης

Πήγα στην παρέλαση. Το συνδύασα με την βόλτα «του γιατρού» στην παραλία και στήθηκα να παρακολουθήσω. Βρήκα και μια θέση που οι μπροστά ήταν πιο κοντοί από μένα και έβλεπα «πρώτο τραπέζι πίστα». Όρθιος βέβαια, αλλά μην τα θέλουμε όλα δικά μας. Γενικά στις παρελάσεις καλό είναι αποφεύγεις την περιοχή της εξέδρας. Πολλή βαβούρα και ουσία τίποτα. Το μόνο καλό, ότι ακούς την μπάντα. Κανένας δεν ενδιαφέρεται για τους «επισήμους» εκτός ίσως από τους δημοσιογράφους λόγω δουλειάς και τους «αυθόρμητους» χειροκροτητές ή υβριστές, για τον ίδιο λόγο.

Το πρόγραμμα της παρέλασης είναι σαν το πρόγραμμα του νυχτερινού μαγαζιού. Στην αρχή βγάζουν διάφορους για να γεμίσει το πρόγραμμα και να γίνει μπούγιο μέχρι να βγει το μεγάλο όνομα. Το μεγάλο όνομα στην παρέλαση είναι τα άρματα μάχης, από τα μηχανοκίνητα, τα αεροπλάνα – ελικόπτερα από τα πετούμενα και οι ΛΟΚατζήδες και ΟΥΚάδες από τα πεζοπόρα.  Όλοι οι άλλοι παρουσιάζουν ενδιαφέρον μόνο εφόσον … τους γνωρίζεις προσωπικά. Είσαι δηλαδή μαμά, μπαμπάς, παππούς, γιαγιά, αδελφάκι, αρραβωνιάρα, αρραβωνιάρης και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις και περιμένεις με τα δύο χέρια που σε προίκισε ο Θεός, να πάρεις φωτογραφία, να κουνήσεις σημαιούλα και να χειροκροτήσεις ενθέρμως, φωνάζοντας το όνομα και όλα αυτά ταυτοχρόνως μόλις εμφανιστεί ο άνθρωπος σου.

Στην αρχή λοιπόν περνούν διάφορα σωματεία – σύλλογοι με παραδοσιακές στολές. Οι θεατές ενθουσιάζονται ανάλογα με την καταγωγή τους. Περνάει το χωριό μας, χειροκροτούμε. Περνάει το διπλανό, σκασίλα μας. Κοινό χαρακτηριστικό όλων, το «ότι να ναι» στον βηματισμό, το συνήθως βαριεστημένο βλέμμα, οι φοβερές κομμώσεις των μεγαλύτερων κυριών και το βαρελοφρονικό παράστημα των κυρίων. Αν εξαιρέσεις πολύ λίγους που «το παίρνουν πατριωτικά» οι περισσότεροι γυρίζουν κοιτάζουν το κοινό, χαιρετούν τους φίλους τους και να βαρεθούν μπορεί να ξεστρατίσουν και πριν το τέλος.

Ακολουθούν οι «Μακεδονομάχοι». Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν την στολή από τον προπάππο τους και απλώς έχουν διαβάσει κάπου την ιστορία, του Μακεδονικού αγώνα. Τώρα γιατί παρελαύνουν αυτοί και όχι εγώ ή εσύ ας πούμε, θα σας γελάσω. Αλλά δεν είναι και οι μόνοι που είδαν φως και μπήκαν.

Παρελαύνουν δειγματοληπτικά 1-2 σχολεία και μετά προσκοπάκια. Για τους δεύτερους ίσως θα πρέπει να αποφύγω το υποκοριστικό αφού μέσα σε αυτούς υπάρχουν κάποιοι μεγαλύτεροι και από εμένα με πολλά κιλά και πλούσιο τρίχωμα που ξεχειλίζει από τα κοντοπαντέλονα. Συμπαθητικά είναι τα «πουλάκια» που τα περπατούν πιασμένα από το χέρι μεγαλύτερων, προφανώς για να μην τα κυνηγούν από εδώ και από εκεί. Ίσως θα έπρεπε να βάλουν κάποιο όριο ηλικίας, ίσως και όχι. Ποιος να το ξέρει….

Μετά εμφανίζονται κάτι τύποι οι οποίοι κάποτε πήγαν φαντάροι και υπηρέτησαν στους καταδρομείς. Από τότε φαίνεται να ζουν με εκείνη την ανάμνηση και για τον λόγο αυτό παρελαύνουν, φωνάζοντας μάλιστα συνθήματα ετοιμότητας. Να είναι καλά οι άνθρωποι και αχρείαστοι. Όπως θα έλεγε και ο  Τζιμάκος, όλοι οι άντρες πρώην φαντάροι.

Σήμερα είδα και δύο ομάδες που δεν κατάλαβα, ποιοι ήταν. Οι πρώτοι φορούσαν κάτι μαύρες στολές σαν σεκιούριτι και οι δεύτεροι ήταν ντυμένοι κάπως σαν κομπάρσοι σε ταινία για τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και έφεραν αντίστοιχα όπλα… Τώρα κάποιος που διαβάζει όλα αυτά μπορεί να ξέρει ποιοι ήταν και να δυσανασχετεί ή να γελάει με την ασχετοσύνη μου, αλλά δεν μας έδωσαν ένα πρόγραμμα βρε αδελφέ ή έστω ένα απλικέσιο MyParade να ξέρουμε τι βλέπουμε.

Είδα και κάτι τύπους που έχουν παλιά στρατιωτικά οχήματα και παρελαύνουν και αυτοί έχοντας επιβιβάσει σε αυτά νύφες και εγγόνια, λες και πολεμούσε η Δέσπω. Τους φόρεσαν και ότι είχαν σε χακί, μαζί και κάτι κράνη και φτιάξαμε το military look. Προσπάθησα να βρω κάποιον λόγο γιατί πρέπει να παρελαύνουν και αυτοί αλλά μόνο στην λογική, του να γεμίσει το μάτι, μου κόλλησαν.

Μου άρεσαν οι άνθρωποι από τις ομάδες διάσωσης. Βαβούρα με κόρνες και φάρους και πολύχρωμες στολές. Συμπαθέστατοι.

Ήλθε και οι ώρα για τα μηχανοκίνητα. Σεισμός! Να τα τανκς. Να οι πύραυλοι. Να και ο διπλανός να παραληρεί που είδε μια στρατιωτίνα να οδηγεί τανκς. Δεν αντιλαμβάνομαι το πνεύμα σας αγαπητέ. Αφού δεν τα παρκάρουν αυτά, λογικά δεν υπάρχει πρόβλημα να οδηγεί κυρία … Καλά καλά, μην βαράτε κορίτσια!

Πρώτοι από τα πεζοπόρα πέρασαν αυτοί της σχολής Ευελπίδων με τα κίτρινο λοφίο. Από πίσω οι της Σ.Α.Σ.Σ. με τα μπορντό λοφία. Η διαφορά των δεύτερων από τους πρώτους ήταν στον σωματότυπο. Οι δεύτεροι φαινόταν να έχουν περάσει περισσότερο καιρό καθισμένοι σε θρανία και οι στολές «τούρλωναν» σε ποπούς και κοιλίτσες…

Πέρασαν και ΛΟΚατζήδες με τα πράσινα μπερέ. Πέρασαν και κάτι με μουτζουρωμένες φάτσες και άλλα χρώματα μπερέ. Πέρασαν και τα ΟΥΚ και πολύ άρεσαν σε στον κόσμο. Είναι αυτοί που φαίνεται «να το χουν» πιο πολύ από όλους. Όποιος περνούσε φώναζε και από κανένα σύνθημα για την Μακεδονία και το κοινό παραληρούσε.

Είδαμε και ένα ελικόπτερο που πήγαινε σιγά σιγά μόνο του στην παραλιακή γραμμή. Ωχ οικονομία κάνουν, σκεφτήκαμε. Ένα ελικόπτερο μόνο… Τελικά από αυτό έπεσαν μερικοί αλεξιπτωτιστές και έγινε χαμός με τον κόσμο να τρέχει να τους δει από κοντά.

Στο τέλος είδαμε και ένα F16 να κάνει κάτι ωραία ακροβατικά και πολύ μας άρεσε.

Μάλλον θα αφήσω να περάσουν μερικά χρόνια και μετά θα ξαναπάω να δω μήπως άλλαξε κάτι… Και του χρόνου.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου