Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Η πόλη μας

Ακολουθεί έκθεση του μικρού Παναγιωτάκη με θέμα «Η πόλη μας».

Η πόλη μας λέγεται Θεσσαλονίκη και είναι πάρα πολλή όμορφη. Έχει μεγάλους δρόμους γεμάτους με αυτοκίνητα. Μερικά από αυτά κινούνται αλλά τα περισσότερα στέκονται. Οι κάτοικοι της πόλης μας είναι ελεύθεροι άνθρωποι. Αφήνουν τα αυτοκίνητα τους όπου τους βολεύει και κανένας δεν τους μαλώνει.

Μερικές φορές είναι δύσκολο να κινηθείς στους δρόμους της πόλης μας αλλά δεν πειράζει γιατί πλέον οι περισσότεροι κάτοικοι δεν δουλεύουν και έτσι δεν βιάζονται να πάνε κάπου. Η Θεσσαλονίκη έχει μορφωμένους κατοίκους με διεθνή κουλτούρα και έτσι αυτοί που βιάζονται μιλούν στα Γαλλικά σε αυτούς που αφήνουν τα αυτοκίνητα τους όπου θέλουν. Αυτοί καταλαβαίνουν αλλά δεν φαίνεται να τους νοιάζει.

Η πόλη μας έχει και δημόσιες συγκοινωνίες. Είναι κάτι παλιά μεγάλα λεωφορεία που βγάζουν καπνούς, μυρίζουν άσχημα και μερικές φορές παίρνουν φωτιά ή χάνουν τις ρόδες τους όπως κινούνται.  Τα λεωφορεία αυτά έχουν μέσα κάτι μηχανήματα που ο κόσμος ρίχνει λεφτά για να αγοράσει εισιτήρια. Αν ρίξει παραπάνω, το μηχάνημα τα κρατάει και δεν δίνει ρέστα γιατί έτσι αυτοί που έχουν τα λεωφορεία κερδίζουν περισσότερα χρήματα. Μερικοί επιβάτες θυμώνουν και λένε στα Γαλλικά και αυτοί, ότι αυτό είναι κλεψιά αλλά αυτούς που έχουν τα λεωφορεία δεν φαίνεται να τους νοιάζει γιατί αυτοί με τα λεφτά που μαζεύουν μπορούν να παίρνουν ΤΑΧΙ και να μην χρειάζεται να μπαίνουν στα λεωφορεία που   βγάζουν καπνούς, μυρίζουν άσχημα και μερικές φορές παίρνουν φωτιά ή χάνουν τις ρόδες τους όπως κινούνται.  

Τα ΤΑΧΙ  στην πόλη μας είναι και αυτά ακίνητα. Περιμένουν για ώρες σταματημένα στους κεντρικούς δρόμους και στολίζουν με τα εθνικά μας χρώματα τις άκρες των δρόμων σα να είναι εθνική γιορτή κάθε μέρα. Οι οδηγοί τους, κάτι κύριοι που περπατούν σαν συγκαμένοι και κουβαλούν μέρα και νύχτα στα χέρια τους ένα ποτήρι με καφέ και καλαμάκι, έχουν το δικαίωμα να κάνουν ότι θέλουν μέσα στην πόλη και κανένας δεν τους πειράζει. Μερικές φορές κάποιος ενοχλείται και τους μιλάει και πάλι στα Γαλλικά αλλά αυτούς δεν τους πειράζει γιατί είναι και αυτοί μορφωμένοι και του απαντούν στα Γαλλικά ότι οι δρόμοι είναι δικοί τους και μπορούν να κάνουν ότι θέλουν.

Η Θεσσαλονίκη έχει μια παραλία, που πρόσφατα την έφτιαξαν καινούργια. Στους κατοίκους της πόλης αρέσει να περπατούν σε αυτήν. Μερικοί κάτοικοι είδαν την ανακαίνιση και σκέφτηκαν ότι καλά είναι τα άσπρα μάρμαρα και οι τοίχοι αλλά θα γινόταν καλύτερα αν έκαναν κάποια μουτζούρα πάνω σε αυτά. Παίρνουν λοιπόν σπρέι και μαρκαδόρους και γράφουν όπου θέλουν. Μπορούν να το κάνουν γιατί στα εγκαίνια οι επίσημοι είπαν ότι η παραλία παραδίδεται στους κατοίκους της πόλης. Αυτοί την παρέλαβαν την κάνουν σαν τα μούτρα τους. Η παραλία έχει φώτα. Κάποια ανάβουν και κάποια δεν ανάβουν. Έχει και κάτι ομπρέλες που δεν είναι από αυτές της βροχής αλλά σε όλους αρέσουν και πάνε και βγαίνουν φωτογραφίες εκεί. Οι ομπρέλες αυτές έχουν κάτι φώτα, που άλλοτε ανάβουν και άλλοτε δεν ανάβουν. Μερικοί κάτοικοι της πόλης φέρνουν πολύχρωμα φώτα από το σπίτι τους, τα βάζουν επάνω σε καρότσια και καντίνες και φωτίζουν όμορφα την περιοχή. Επειδή αρέσουν σε κάποιους, βάζουν και πλαστικές καρέκλες και τραπέζια για να κάθονται όσοι κουράζονται και τους ψήνουν σουβλάκια, παντσέτες και ποπ κόρν, άμα πεινάσουν. Αυτά τα πράγματα σε μερικούς δεν αρέσουν και λένε κάτι πράγματα στα Γαλλικά αλλά αυτοί που έχουν τις καντίνες, τα καρότσια και τα σπρέι είναι φτωχοί άνθρωποι αμόρφωτοι και τα Γαλλικά δεν τα μιλάνε και δεν καταλαβαίνουν και γι αυτό δεν τους πειράζει.

Η Θεσσαλονίκη έχει και μια έκθεση. Αυτή δουλεύει όλο τον χρόνο αλλά η μεγάλη γιορτή είναι τον Σεπτέμβριο. Τότε έρχεται ο πρωθυπουργός και οι αρχηγοί των κομμάτων και λένε τι καλή που είναι η πόλη και τι σπουδαίο μέλλον έχει και οι κάτοικοι της πόλης χαίρονται, τους πιστεύουν και τους ψηφίζουν. Μετά καταλαβαίνουν ότι τους είπαν ψέματα τους φωνάζουν κάτι πράγματα στα Γαλλικά αλλά εκείνοι μένουν στην Αθήνα που είναι μακριά και έτσι δεν ακούν και δεν τους πειράζει.

Η πόλη μας έχει και δήμαρχο και ένα ωραίο δημαρχείο. Ο δήμαρχος είναι ένας άνθρωπος που φαίνεται να αγαπάει την πόλη και οι κάτοικοι φαίνεται να τον αγαπούν. Δίνει συνεντεύξεις, βγαίνει φωτογραφίες, συμμετέχει σε επιδείξεις μόδας, αγαπάει κάθε πολιτικό αρχηγό που μας επισκέπτεται, αλλά για κάποιο περίεργο λόγο αυτά δεν φαίνεται να λύνουν τα προβλήματα της πόλης. Έτσι όλο και περισσότεροι πολίτες λένε κάποια πράγματα γι αυτόν στα Γαλλικά. Επειδή ο δήμαρχος είναι από παλιά και πλούσια οικογένεια μπορεί και να μιλάει Γαλλικά και ίσως να καταλαβαίνει τι του λένε. Δεν ξέρω αν τον πειράζει όμως.

Εγώ  που είμαι μικρό παιδάκι ζητάω από τους γονείς μου, να πάω να μάθω Γαλλικά μήπως μπορέσω να καταλάβω τι λένε όλη την ώρα οι μεγαλύτεροι. Ελπίζω μεγαλώνοντας και εγώ να μη χρειάζεται να τα χρησιμοποιήσω για να μιλάω στους άλλους αλλά καλό είναι να τα ξέρω γιατί μπορεί και να χρειαστούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου