Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Δικαιόπολη ζεις εσύ μας οδηγείς

Τον όγδοο χρόνο του Πελοποννησιακού πολέμου ο Αθηναίος πολίτης Δικαιόπολης συνάπτει ειρήνη αποκλειστικά για τον εαυτό του και την οικογένεια του. Επιστρέφει στο σπίτι του ετοιμάζεται να γιορτάσει τα Διονύσια. Αντίθετη γνώμη έχουν οι καρβουνιάρηδες…
Αυτά λέει ο Σαββόπουλος στην εισαγωγή του «Αριστοφάνη που γύρισε από τα θυμαράκια».

Κάθε μέρα που περνάει, όλο και περισσότερο νιώθω σαν αυτόν τον τύπο. Νομίζω ότι όσοι έχουν την κακή συνήθεια να δραστηριοποιούνται ως επιχειρηματίες ή ελεύθεροι επαγγελματίες στην Ελλάδα θα με καταλάβουν.

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων, σε μεγάλο βαθμό, και η παρούσα κυβέρνηση στον μέγιστο βαθμό, δείχνουν να εχθρεύονται την ιδιωτική πρωτοβουλία. Αλλοπρόσαλλες πολιτικές, καταστροφικές αποφάσεις, εισπρακτικά μέτρα χωρίς λογική, έχουν οδηγήσει ολόκληρους κλάδους, αν όχι το σύνολο της Ελληνικής οικονομίας, σε μαρασμό.

Είναι σαφές ότι οι σημερινοί κυβερνώντες θεωρούν τις επιχειρήσεις και τους επαγγελματίες ως εχθρό τους. Δεν θα αναφερθώ σε φαιδρές δηλώσεις γραφικών στελεχών, αλλά στο σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής έτσι όπως ξεδιπλώνεται καθημερινά. Μοναδικό μέλημα τους είναι η διατήρηση και η αύξηση, των θέσεων εργασίας και των προνομίων των εργαζομένων στο δημόσιο. Προφανώς πιστεύουν, χωρίς να κάνουν λάθος, ότι αυτό θα τους εξασφαλίσει μακροημέρευση στην εξουσία ενός πτωχευμένου κράτους που όμως έχει ακόμα τα μέσα για την εξασφάλιση της ευημερίας των κομματικών κηφήνων.  Διαφωνώ, αλλά είναι δικαίωμα τους να πολιτεύονται με τέτοιο τρόπο, αφού η πλειοψηφία των Ελλήνων  αποφάσισε, δύο φορές μέσα σε εννέα μήνες, ότι αυτοί ήταν οι πιο κατάλληλοι για να κυβερνήσουν την χώρα και να την μετατρέψουν σε μια χώρα χωρίς επιχειρηματική δραστηριότητα και χωρίς μέλλον.

Ζητάω διέξοδο όπου και αν την βρω. Δεν με ενδιαφέρει αν θα είναι μέσα ή έξω από την Ελλάδα. Πολεμάω μέσα στο πλαίσιο των νόμων για την επιβίωση την δική μου της οικογένειας μου, της επιχειρήσεως μου και όσων εξαρτώνται από αυτή. Δεν μπαίνω σε ανούσια ιδεολογικά διλλήματα. Θα κάνω προσωπική ειρήνη, σαν τον ήρωα του Αριστοφάνη, με όποιον χρειαστεί. Πιστεύω στην ευημερία του συνόλου ως άθροισμα των επιμέρους ευημεριών των μελών της. Αγάπη για τον συνάνθρωπο και ειλικρινές ενδιαφέρον με βοήθεια και υποστήριξη, μακριά από αγκυλώσεις και στενόμυαλα κολλήματα.

Το Ελληνικό κράτος, με τον τόπο που είναι σήμερα δομημένο και τις κατευθύνσεις που έχει σήμερα είναι μια μεγάλη τροχοπέδη. Ένα βαρίδιο που σταματάει οποιαδήποτε δημιουργική προσπάθεια και προδικάζει την αποτυχία της. Βλέπω τι κάνουν χώρες που μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε υπανάπτυκτες, για να προσελκύσουν επενδύσεις και να ανοίξουν δουλειές και σκέφτομαι ότι η Ελλάδα, με τα μυαλά των κυβερνώντων, δεν έχει καμιά ελπίδα. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι οι χώρες αυτές έχουν βιώσει για δεκαετίες την σκλαβιά συστημάτων σαν αυτά που ορέγονται οι σημερινοί κυβερνώντες. Είδαν τα καλά τους και φεύγουν τρέχοντας προς τα μπρος. Εμείς μπορούμε να βλέπουμε μόνο την σκόνη που αφήνουν πίσω τους και να σκεφτόμαστε ότι τμήμα των καλολαδωμένων μηχανών τους πλέον είναι και πολλοί συμπατριώτες μας, που αποφάσισαν να συνάψουν και αυτοί την δική τους ειρήνη.

Είμαι πενήντα χρόνων και έχω βγάλει από το μυαλό μου ότι μπορώ να αλλάξω τον κόσμο. Ακόμα και αν ήθελα, ακόμα και αν μπορούσα, δεν μου μένει πλέον χρόνος. Το μόνο που μπορώ να ελπίζω ότι θα καταφέρω, είναι να επιβιώνω κάθε μέρα στην εμπόλεμη ζώνη και ίσως να ευλογηθώ να φυτέψω μερικά δέντρα στην σκιά των οποίων δεν θα καθίσω ποτέ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου