Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Late August Resolution

-          - Έλα μάζεψε την ομπρέλα και τις καρέκλες. Σήκωσε το κανό. Βάλε τα στο γρασίδι να τα πλύνουμε με γλυκό νερό. Θα τα φάει η αλμύρα μέχρι του χρόνου.
-            - Μήπως να τους κάνω και κανένα μασάζ να χαλαρώσουν από το στρες του καλοκαιριού, ρε γυναίκα;
-          -  Γείτονα θες βοήθεια με την βάρκα; Το φωτάκι το πίσω δεξιά στο τρέιλερ δεν ανάβει. Για δες.

Έλα, σήμανε αποχώρηση. Πώς λένε στα καράβια; Μόλις ακούσετε τρείς συνεχόμενες κόρνες να εκκενώσετε το πλοίο.  Εδώ, μετά από τρεις συνεχόμενες Κυριακές Αυγούστου, πρέπει να εκκενώσουμε την Χαλκιδική.

-        -  Κοίταξε να μην ξεχάσεις κάτι έξω δεν θα το βρει του χρόνου.
-       - Τις τέντες. Κλείσε τις τέντες. Κοίταξε τον γείτονα τις έχει φασκιώσει σαν νεογέννητο μωρό. Από εκεί μέσα ούτε ο Μαγκάιβερ δεν βγαίνει.
-          - Μάλλον σάπιες ή μουχλιασμένες θα τις βρει του χρόνου. Εγώ τέτοια δεν κάνω, να τα κάνεις μόνη σου.

Πότε ήταν που αρχίζαμε να κάνουμε τις διερευνητικές αποβάσεις; Πότε ήλθαμε και είπαμε, σε αυτούς που μας ρωτούσαν, ότι θα μείνουμε «για πάντα» (εννοώντας ότι δεν θα φεύγουμε πίσω κάθε Δευτέρα); Πότε ξεκινήσαμε το ξαρμύρισμα των καλοκαιρινών εξαρτημάτων για να μην ανέβει η πίεση στον υπερτασικό χειμώνα; Εγώ δεν το κατάλαβα. Όπως δεν το έχω καταλάβει ποτέ ως τώρα. Τα καλοκαίρια μας μικρά και ατέλειωτοι οι χειμώνες, που λέει και το τραγούδι.

Είναι η εποχή που αρχίζουν και τα μεγαλεπήβολα σχέδια για τον χειμώνα. Κανονικό late August resolution. «Φέτος τον χειμώνα θα ερχόμαστε τριήμερα και Σαββατοκύριακα». Θα παραγγείλουμε και ξύλα για το τζάκι. Τα λέμε και ας ξέρουμε ότι ενώ τα Σαββατοκύριακα του καλοκαιριού η μετάβαση στην Χαλκιδική είναι αδιαπραγμάτευτη. Κανονική κόκκινη γραμμή, που λένε και τα περήφανα πολιτικά απολειφάδια που μας κυβερνούν. Τα αντίστοιχα του χειμώνα έχουμε πάντα κάτι να κάνουμε. Τα αθλητικά των παιδιών. Κάτι παιδικά πάρτι, παλιότερα. Διαγωνίσματα. Κανένα κάλεσμα. Κανένας γάμος. Να και ένα επαγγελματικό ταξίδι. Η Χαλκιδική, δύσκολο να μας δει χειμώνα και ας έχουν φτιάξει οι άνθρωποι ολόκληρο σταθμό εκχιονισμού στα Ν. Μουδανιά.

Φέτος αποφάσισα ότι θα το τραβήξω όσο περισσότερο μπορώ. Δεν θα γίνω και χειμερινός κολυμβητής (αφού ούτε φανατικός θερινός δεν είμαι καλά καλά) αλλά δεν πρόκειται να κλείσω το σπίτι από τον Αύγουστο σαν όλους τους άλλους. Θα συνεχίσω όσο θα έχω την υποστήριξη του καιρού. Μόνο, αν με δείτε να δημοσιεύω φωτογραφίες με άσπρη κάλτσα μέσα από το vintage τσόκαρο μου, παρακαλώ σταματήστε με. Θα έχει έλθει η ώρα να επαναπατριστώ. Οι φίλοι πρέπει να σε προστατεύουν όταν αρχίζεις να παρεκτρέπεσαι. Θα έχει έλθει ο καιρός να σταματήσω τα πάνε έλα στην Χαλκιδική.

Μέχρι τότε όμως, φέρτε μου εκπροσώπους της θύρας 4μ, με πυρσούς και κροτίδες, να πιαστούμε αγκαλιά στους ώμους και να τραγουδήσουμε, όπως κάθε χρόνο, «από την Χαλκιδική εμάς δε μας κουνάς γ…. ο Θρύλος και ο Πειραιάς».

Καλό χειμώνα, όποτε έλθει με την σειρά του, σας εύχομαι. και ας μου κόψετε την καλημέρα. Σφαλιάρα από τον Μπάτμαν μόνο δεν θέλω να φάω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου