Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Η επιτυχία του άλλου

Άντε πάλι μια από τα ίδια. Το μετάλλιο που κερδίσαμε και το μετάλλιο που έχασε ο αθλητής. Φίλε αθλητή, μάλλον το έχεις καταλάβει πια. Μαζί κερδίζουμε και μόνος χάνεις.

Η λάμψη που προσδοκούμε να λάβουμε από την λάμψη του άξιου αθλητή σε αντιπαραβολή με την μοναξιά αυτού που δεν κατάφερε να φέρει την διάκριση, και να συγκεντρώσει τα φώτα επάνω του. Αν δεν είσαι ο μέγας  Τζόκοβιτς, για να ασχοληθούν ακόμα και με το κλάμα του ηττημένου, κανείς δεν θα ασχοληθεί μαζί σου αν δεν κερδίσεις. Ξέχνα τα μεγάλα λόγια για ο «ευ αγωνίζεσθε» και το «σημασία έχει η συμμετοχή». Το είχε παλιότερα και ο Ιωαννίδης, αν δεν κάνω λάθος. Στο σύγχρονο αθλητισμό υπάρχει μια και μόνη θέση, αυτή του νικητή.

Και να που ανακαλύψαμε την σκοποβολή. Όπως είχαμε ανακαλύψει παλιότερα την άρση βαρών. Οι «Αλβανοί» και οι «Γεωργιανοί» που έγιναν για λίγο καιρό οι τιμημένοι Άτλαντες για να επιστρέψουν στην προτεραία κατάσταση τους μόλις σταμάτησαν να κουβαλάνε μετάλλια και να δίνουν λίγη από την λάμψη τους στα ετερόφωτα ανθρωπάκια της πολιτικής. Είσαι καλός όσο εξυπηρετείς τους σκοπούς μας. Ούτε ο μεγάλος Πύρος Δήμας δεν κατάφερε να ξεφύγει από την μήνη των ανθρωποφάγων, όταν έκανε το «λάθος» να εκφράσει άποψη αντίθετη από την δική τους και ας είχε γεμίσει μια ολόκληρη αίθουσα με βαρύτιμα έπαθλα.

Μερικές φορές οραματίζομαι με κακία, να επιστρέφει ο Ολυμπιονίκης στην Ελλάδα και όταν τον καλούν πρόεδροι, πρωθυπουργοί, αρχηγοί κομμάτων να τους πετάει κατάμουτρα την πρόσκληση. Να τους περιγράφει τις άπειρες ώρες της προσπάθειας. Τις δυσκολίες που αντιμετώπισε χωρίς την βοήθεια όλων αυτών, που αγνοούσαν ακόμα και το όνομα του πριν να πάρει το μετάλλιο. Να τους ρωτάει, πού ήταν όλοι αυτοί τόσον καιρό και που θα είναι στη συνέχεια. Να απολαμβάνει τον θρίαμβο του, μόνο με όσους ήταν πραγματικά κοντά του στις δύσκολες ώρες της προετοιμασίας.

Για καλή τύχη όλων αυτών των πρεζονιών της δημοσιότητας και της προβολής ο αθλητής αυτός συνήθως είναι ένας άνθρωπος που κοιτάει πέρα και πάνω από αυτούς. Που τιμάει το άθλημα του και το εθνόσημο που φοράει. Ακόμα και αν ψελλίσει δύο λόγια παράπονου, δεν θα χαλάσει την γιορτή και αυτοί φαίνεται να το γνωρίζουν καλά. Εξάλλου, άνθρωπος είναι και αυτός και θα απολαύσει το δεκάλεπτο της δημοσιότητας που κέρδισε σε το σπαθί του. Μετά τα φώτα θα σβήσουν και θα μείνει στο «τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα».

Πανηγυρίζουμε το μετάλλιο στην σκοποβολή αν και οι περισσότεροι φαίνεται να αγνοούσαμε την ύπαρξη της συγκεκριμένης αθλήτριας αλλά και του αθλήματος. Μας ανοίγει η όρεξη για περισσότερα μετάλλια στα υπόλοιπα αγωνίσματα που συμμετέχει καθώς πια φαντάζει σαν την κότα που θα γεννήσει για μας τα χρυσά αυγά ή τουλάχιστον μετάλλια. Αν κερδίσει, κερδίσαμε. Αν δεν τα καταφέρει, σβήστε τα φώτα και πάμε στην επόμενη. Ελπίζω τουλάχιστον να γλιτώσουμε το λινκ με το χωριό της την ώρα που θα αγωνίζεται (δεν γνωρίζω από πού είναι η κοπέλα) καθώς και τις αποκλειστικές δηλώσεις του παππού και της γιαγιάς της. Εκεί που ο επιτήδειος μαρκουτσοφόρος θα καταφέρει να εξευτελίσει την άδολη αγάπη και αγωνία για το εγγόνι που αγωνίζεται.

Δύσκολη η διαχείριση της επιτυχίας ακόμα και όταν πρόκειται για την διαχείριση της επιτυχίας κάποιου άλλου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου