Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Πρωινοί συνοδοιπόροι του καλοκαιριού

Βγαίνω στον δρόμο για να πάω να αγοράσω το γνωστό ζεστό, μοσχομυριστό ψωμί που από μόνο του, αποτελεί ένα καλό λόγο για να ξυπνήσω νωρίς μέσα στις διακοπές.

Περπατώ με ένα μάτι ανοιχτό και ένα κλειστό, σέρνοντας τα πόδια μου μέχρι τον φούρνο. Είναι νωρίς ακόμα, αλλά στον δρόμο δεν είμαι μόνος. Οι περισσότεροι που περπατούν αυτή την ώρα είναι άντρες και μάλιστα μεγάλης ηλικίας.

Σηκώνω τα μάτια μου και βλέπω παππούδες που το κοινό τους χαρακτηριστικό είναι τα κοντά παντελόνια φορεμένα με τέτοιο τρόπο που να θυμίζουν γυμναστικές επιδείξεις άλλης εποχής. Οι συνδυασμοί αρκετοί. Ο πρώτος με τον οποίο διασταυρώθηκα φορούσε το γνωστό λευκό κασκορσέ που άφηνε έξω τα, τέως στιβαρά και νυν νερουλιασμένα, μπράτσα του. Κρατούσε μια μαγκούρα. Αν τον ρωτήσεις για ποιο λόγο θα σου πει ότι το κάνει για να προστατεύεται από τα αδέσποτα σκυλιά και δεν θα παραδεχτεί ότι του χρειάζεται για να στηρίζεται κάθε τόσο. Μπορεί και να του θυμίζει τα παιδικά του χρόνια στο χωριό. Ποτέ δεν ξέρεις.

Ο δεύτερος συνοδοιπόρος μου φοράει και αυτός κοντό παντελόνι βερμούδα στα χρώματα των προσκόπων. Από επάνω φοράει κοντομάνικο πουκάμισο με σκληρό γιακά, που ανεμίζει έξω από το παντελόνι και αφήνει κάθε τόσο να φανεί το φανελάκι του. Τα παπούτσια είναι μαύρα σκαρπίνια με κάλτσες κοντές στο ίδιο χρώμα. Αν φορέσει μακρύ παντελόνι και σουλουπώσει λίγο το πουκάμισο, μια χαρά πάει καλεσμένος σε γάμο. Το κεφάλι προστατεύει από τον ήλιο, διαφημιστικό τζόκεϊ.

Φτάνω στον φούρνο. Μπροστά μου άλλος κοντοβράκης. Έφτασε εδώ σέρνοντας τα πόδια σα να μετρούσε με βηματάκια την απόσταση από το σπίτι. Ευθυτενής με άσπρο μουστάκι. Σίγουρα έχει καβατζάρει τα ογδόντα και σήμερα πρέπει να έχει φορέσει κατά λάθος τα ρούχα του εγγονού του. Από κάτω το απαραίτητο σορτ του προσκόπου. Φαίνεται να του είναι λίγο φαρδύ και τα μπατζάκια πετιούνται προς τα έξω. Από πάνω φοράει κόκκινη μπλούζα με στάμπα «I καρδούλα Chalkidiki». Τα παπούτσια είναι αθλητικά σε χρώματα που θα τύφλωναν και σέρφερ στην Χαβάη, ενώ οι κάλτσες ψηλές λευκές, έτοιμες να τις βάλει μπασκετμπολίστας και να μπει στο παρκέ. Φοράει καπέλο ψαθάκι γιατί μάλλον ο εγγονός θα χρειαζόταν το δικό του.

Παίρνω το ψωμί και τσιμπάω λίγη από την τραγανή γωνία. Μασουλάω ευτυχισμένος και συναντάω την πρώτη γυναίκα της ημέρας. Ψηλή ξερακιανή, μαυρισμένη μέχρι το κόκαλο. Περασμένα εβδομήντα αλλά κάνει εμφάνιση με μπικίνι και παρεό. Βαμμένη στη τρίχα έτοιμη για φωτογράφιση beachwear για υπερήλικες. Καπέλο μπλε ψαθάκι και γυαλί Γκρέτα Γκάρμπο δίνουν αέρα Νίκαιας στο ταπεινό μας θέρετρο.

Ακούω ένα λαχάνιασμα από πίσω μου και γυρίζω ξαφνιασμένος. Ζευγάρι σπορτίβων τριαντάρηδων κάνει το πρωϊνό του τζόκινγκ. Εκείνος φοράει γαλάζιο φανελάκι «Μαραθώνιος Μέγας Αλέξανδρος» και αθλητικό σορτάκι σε σκούρο μπλε χρώμα. Στο μπράτσο έχει στερεωμένο το κινητό που τροφοδοτεί με μουσική τα ακουστικά που κρέμονται από τα αυτιά. Κεφάλι ξυρισμένο, να μην φαίνεται η πρώιμη φαλάκρα, και γυαλί καθρέφτη που στερεώνονται με λαμπερό λάστιχο πίσω από τα αυτιά. Εκείνη λίγο πιο κοντούλα φοράει φαρδιά μπλούζα με στάμπα cartoon και σορτσάκι ροζ μπουρνουζέ. Έχει κάνει τα μαλλιά αλογοουρά που κουνιέται χαρούμενα καθώς τρέχει και της δίνει ωραίο στυλ καθώς συνδυάζεται με το γείσο καπέλο του τενίστα και τα καθρεφτέ γυαλιά με τον ροζ σκελετό. Έχουν ιδρώσει και φαίνεται να παίρνουν πολύ σοβαρά την άθληση τους στις διακοπές. No pain no gain.

Λίγο πριν στρίψω για το σπίτι πέφτω επάνω στον γείτονα που έχει το αυθαίρετο τρία οικόπεδα πιο πέρα από το σπίτι μου. Ηλικία γύρω στα εξηνταπέντε. Πρόσφατα έχει βγει στην σύνταξη. «Πενήντα χρόνια ένσημα από παιδί στα μπετά στη οικοδομή και τώρα παίρνουμε ψίχουλα». Φοράει τζιν σορτσάκι που του έχει πέσει χαμηλά καθώς η ζώνη δεν μπορεί να το συγκρατήσει στη θέση του. Μέσα στο μαύρο φανελάκι ασφυκτιά μπυροκοιλιά μεγέθους εγκυμονούσας στον μήνα της. Φοράει καφέ σαγιονάρα, τύπου Ελληνικός στρατός και τσόκεϊ κίτρινο άσπρο «Εξατμίσεις ο Θάνος».

Τον καλημερίζω και πάω για τον πρωϊνό μου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου