Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

Έχει πανσέληνο; Κοίτα τα αστέρια...

O πεντάχρονος Omran κάθεται στο ασθενοφόρο και κοιτάει στο κενό, μετά τον βομβαρδισμό από τον οποίο επέζησε. Το πρόσωπο του λερωμένο με αίματα, καπνισμένο από τις εκρήξεις. Αν δεν ήταν τόσο τραγικό, το θέαμα θα θύμιζε έντονα cartoon που του έσκασε ο δυναμίτης στα χέρια και το άφησε να καπνίζει μαυρισμένο με τα μαλλιά ανακατεμένα. Αυτή την φορά την γλίτωσε, την επόμενη μπορεί να μην είναι τόσο τυχερός, όπως τυχεροί μπορεί να μην στάθηκαν φίλοι και συγγενείς του.

Παιδιά με βλέμματα απορημένα. Παιδιά με βλέμματα φοβισμένα. Παιδιά, αθώα θύματα, των μεγάλων. Παιδιά που περπατούν, που τρέχουν, που κολυμπούν, όχι σε αγώνες, κατασκηνώσεις, αλάνες, παραλίες, αλλά για να σωθούν από την Σκύλλα και να πέσουν τελικά στην Χάρυβδη. Μιζέρια, φτώχεια, πείνα, εξευτελισμοί, κάθε μορφής κακοποιήσεις τους περιμένουν στον κόσμο των ευημερούντων πολιτισμένων δυτικών που παίζουν πολιτικοοικονομικό σκάκι στις αθώες πλάτες τους.

Σήμερα το βράδυ που θα κοιτάς την πανσέληνο, την πιο όμορφη και φωτεινή του χρόνου κατά πώς λένε, κάνε το βλέμμα σου λίγο στο πλάι και δες και τα αστεράκια που είναι κεντημένα σαν χάντρες στον ουρανό. Σκέψου ότι είναι αθώες παιδικές ψυχούλες που ανέβηκαν κατατρεγμένες και βρήκαν, την θέση τους εκεί πάνω. Μαζί με τα παιδιά του πολέμου, βάλε και τα παιδιά της αρρώστιας, πρόσθεσε και αυτά της ώρας της κακιάς που αφού τα βασάνισε, τα στέρησε, πριν την ώρα τους, από τους γονείς και αυτούς που τα αγαπούν. Κάνε μια προσευχή, στείλε μια ευχή, πες ένα τραγούδι, ότι νιώθεις τέλος πάντων, για να βρουν εκείνα ανάπαυση και λύτρωση αυτοί που μείναμε εδώ κάτω απορημένοι. Τι να καταλάβουμε οι φτωχοί…

Έχει πανσέληνο απόψε αλλά δεν είναι τόσο ωραία όσο θα θέλαμε…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου