Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2016

Τα χέρια των βανδάλων

Τι κάνει έναν άνθρωπο να μισεί τον διπλανό του; Τι κάνει έναν άνθρωπο να καταστρέφει αυτό που ο άλλος έχει φτιάξει;

Δεν θα σου μιλήσω σήμερα για τις καταστροφές στη Νέα Παραλία. Για τους γραμμένους τοίχους από χέρια ηλιθίων που μουντζουρώνουν αυτό που με κόπο, ιδρώτα και χρήμα, κάποιοι οραματίστηκαν, σχεδίασαν και κατασκεύασαν.

Δεν θα σου πως για τον γκρι τοίχο στο μαγαζάκι του Άγγελου δίπλα στο μαγαζί που ήταν το Eco n Design. Όταν τον έβαφε με τα χέρια του, του είχα πει «γείτονα βάλε κάτι που να μην τους διευκολύνει να γράψουν». Δεν με άκουσε. Η αρχή έγινε ένα απόγευμα με κάτι «δημοκράτες» της λεγόμενης εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που διαδήλωναν με τα καδρόνια στα χέρια. Μπροστά στα μάτια του φοβισμένου ιδιοκτήτη, κάτι δειλά σκουλήκια με τα μαντήλια να κρύβουν τα πρόσωπα τους, έγραφαν «φασίστες έρχονται κρεμάλες». Πού να τολμήσει να αντιδράσει ο άνθρωπος απέναντι στους φασίστες της αριστεράς που ήθελαν να κρεμάσουν τους φασίστες της δεξιάς και το ανακοίνωναν λερώνοντας το μαγαζάκι του. Την άλλη μέρα, ρολό, γάντι, μπογιά και η μετώπη επανήλθε. Αυτό έγινε πολλές φορές από τότε. Πότε ένας «δημοκράτης», πότε ένας «φίλαθλος», πότε ένας απλός βλαμμένος αγνώστων λοιπών στοιχείων, όλοι ασελγούσαν επάνω στο τοιχαλάκι.

Πέρασα σήμερα το απόγευμα. Ο τοίχος δεν αναγνωρίζεται. Η μια μουτζούρα πάνω από την άλλη. Άμα σε πάρει η κατηφόρα… Μάλλον βαρέθηκε να βάφει. Μπορεί να του τέλειωσε και η μπογιά… Αλλά μάλλον του τέλειωσαν τα κουράγια. Από τη μια η αγορά που κάθε μέρα συμμετέχει σε μια Ρώσικη ρουλέτα. Από την άλλη, αυτά τα ζώα. Πού να βρίσκει κάθε μέρα τη δύναμη να τους αντιπαλεύει;

Γύρισα στο σπίτι. Διάβασα γι αυτούς που κατέστρεψαν την κατασκευή που διευκόλυνε τα ΑμΕΑ να μπουν στην θάλασσα. Το ίδιο έκαναν και με τις τουαλέτες τους. Θυμήθηκα και αυτούς που αντιδρούσαν πριν από ένα χρόνο όταν κάποιοι προσπαθούσαν να εγκαταστήσουν τέτοιες κατασκευές. Τους χαλούσαν την μόστρα… Οι συνειρμοί αναπόφευκτοι. Μπορεί να έχω και άδικο.

Δεν ξέρω ποιος το έκανε. Δεν ξέρω αν θα τον πιάσουν. Δεν θα τον καταραστώ με την κατάρα που όλοι σκέφτεστε ότι θα του έριχνα. Δεν θέλω να γίνω σαν και αυτόν. Θέλω όμως να τον πιάσουν και να του επιβάλουν ως ποινή να αποκαταστήσει την βλάβη και στην συνέχεια για ένα, για δύο, για δέκα χρόνια, να συντηρεί και να προφυλάσσει την κατασκευή. Θέλω να του επιβάλουν κοινωνική εργασία για την ανακούφιση των ανθρώπων τους οποίους αδίκησε με την πράξη του αυτή.
Θέλω να αποδοθεί δικαιοσύνη και να αντιληφθεί ο κάθε βλαμμένος με το σπρέι ή την βαριοπούλα, ότι κάθε δράση έχει και αντίδραση. Ίσως θέλοντας και μη να αρχίσουμε να σεβόμαστε τους συνανθρώπους μας. Ίσως να αναγκαστούμε να το κάνουμε για τους λάθος λόγους, αλλά θα είναι μια αρχή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου