Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

Καλοκαίρι

Ζέστη! 

Ξυπνάω από τον μεσημεριανό ύπνο, την μικρή πολυτέλεια του Σαββατοκύριακου. 

Ο τόπος βράζει. Οι πλάκες στην παλιά  αυλή έχουν πυρώσει. Πατάω ξυπόλητος και είναι από τις ελάχιστες φορές που όχι απλώς το ανέχομαι αλλά το απολαμβάνω κιόλας. 

Παίρνω το χοντρό πράσινο λάστιχο. Ανοίγω την βρύση. Το νερό βγαίνει πρώτα καυτό και ύστερα δροσερό. Πέφτει επάνω στις πλάκες πιτσιλώντας γύρω γύρω. Μυρίζει ζεστησκονηπουκατακαθεται. 

Πατάω επάνω στις βρεγμένες πλάκες. Πρώτα ζεστές και γρήγορα πιο δροσερές. Κλείνω τα μάτια, απολαμβάνω την αίσθηση, ρουφάω τις μυρωδιές  και είμαι πάλι δέκα χρονών. Ο παππούς με το φανελάκι και το παντελόνι της πιτζάμας, καταβρέχει για να δροσίσει. 

Οι πολυθρόνες έχουν βραχεί. Κάθομαι σε μια από αυτές για να απολαύσω τον παγωμένο καφέ μου. Δεν με νοιάζει , σε δευτερόλεπτα θα στεγνώσει πάλι.

Καλοκαίρι! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου