Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

Η ελιά του γείτονα



Ο γείτονας μου έχει μια ελιά. Είναι περίεργο φυτό. Καχεκτικό, με άγευστους καρπούς. Δεν το φροντίζει καθόλου. Σε κάθε ευκαιρία, του κόβει κλαδιά και του μαδάει τα φύλλα.

Με τον γείτονα μου τα πάμε σαν τον σκύλο με την γάτα. Μαλώνουμε με κάθε αφορμή. Μερικές φορές μαλώνουμε και χωρίς αφορμή. Είναι μυστήριος τύπος αλλά, τώρα που το σκέφτομαι, και εγώ δεν πάω πίσω.

Χθες είδα ότι πήγαν να του κόψουν την ελιά. Δεν μου άρεσε. Η ελιά είναι ένα δέντρο που ακόμα και αν δεν είναι στα καλύτερα του πρέπει να παλέψεις για να γίνει καλά και όχι να το κόψεις. Ζει τόσα χρόνια, κάποιος καλός λόγος θα υπάρχει γι αυτό.

Είδα τον γείτονα μου να πολεμάει για να κρατήσει την ελιά του ζωντανή. Ξέρω ότι το φυτό δεν τον ενδιαφέρει, απλώς θέλει να παίρνει τους καρπούς του. Τόσα χρόνια αυτό κάνει. Αλλά τουλάχιστον η ελιά του, μένει ζωντανή και ας είναι καχεκτική και ας έχει περίεργους καρπούς.

Ο γείτονας μου για να σώσει την ελιά του χρησιμοποίησε φάρμακα που έλεγε ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε. Δεν με ενδιαφέρει το «πώς» και το «τι» έκανε. Με ενδιαφέρει το ότι μάλλον κατάφερε να την σώσει.

Οι ελιές πρέπει να μείνουν ζωντανές, να τις προφυλάσσουμε από τις αρρώστιες και φυσικά από αυτούς που πάνε να τις κόψουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου