Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Τα καφέ της συμφοράς



Χθες το πρωί κατέβηκα για μια δουλειά στο κέντρο. Σε μια γωνιά, εκεί που δεν το περίμενα, είδα ότι είχε ξεφυτρώσει ένα ακόμα μαγαζάκι (ο Θεός να το κάνει) που πουλούσε καφέ «σε πακέτο». Ένα ακόμα από αυτά τα μαγαζάκια που τροφοδοτούν τους περαστικούς με το ποτήρι με το νεροζούμι, με το καλαμάκι, το οποίο κοστολογούν 1€, μερικές φορές του μπουκαλιού με το νεράκι συμπεριλαμβανομένου.

Σκεφτόμουν σε τι μπορεί να ελπίζει μια τέτοια επιχείρηση, η οποία έχει ανοίξει σε μια περιοχή με ενοίκιο ακριβό, ακριβώς δίπλα σε άλλες δέκα ομοειδείς επιχειρήσεις.

Στο μυαλό μου ήλθε ένα επαγγελματικό ταξίδι στην Αλβανία, που είχα κάνει μερικά χρόνια πριν. Διασχίζοντας την χώρα από τον νότο προς τον βορρά και αντίστροφα, έβλεπα σε κάθε χωριό, που μπορεί να μην είχε καν καφενείο, πινακίδες “Lavagi” (ή κάπως έτσι). Μα είναι δυνατόν, σκεφτόμουν, βρακί δεν έχει το απαυτός τους, καφέ Lavazza μου θέλουν.  Τελικά μου πήρε λίγο χρόνο αλλά κατάλαβα. Η πινακίδα δεν αφορούσε καφέδες αλλά αυτοσχέδια πλυντήρια αυτοκινήτων! Το λάστιχο του ποτίσματος και ένα σφουγγάρι και «εμπρός καλά μου χέρια». Τώρα τι επιτυχία μπορεί να είχαν αυτές οι, ας πούμε, επιχειρήσεις μπορεί ο καθένας να καταλάβει. Μάλλον ανάλογη με των δικών μας «καφέ».

Ο συνειρμός με έριξε σε ακόμα μεγαλύτερη στενοχώρια αναλογιζόμενος την κατάσταση στην πατρίδα μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου