Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

Τα αυτονόητα που δεν είναι πλέον αυτονόητα

Φοβάμαι ότι ο Ιάκωβος Καμπανέλης θα έγραφε ακριβώς τα ίδια σήμερα. Eγώ δεν νιώθω ότι πρέπει να αλλάξει έστω και μια λέξη.

Το αφιερώνω σε αυτούς που έχουν ταμπουρωθεί φρουρούμενοι και αγωνίζονται να ολοκληρώσουν την εργολαβία που προφανώς έχουν αναλάβει. Σκέφτομαι ότι θα πρέπει να αρχίσουν να συνηθίζουν τον εγκλεισμό αλλά πάλι … στην Ελλάδα είμαστε, ποιος πλήρωσε για τα εγκλήματα του εναντίον του λαού και της χώρας;

Ήταν πατριώτη ένας λαός
ένας μεγάλος τοπικός εχθρός.


Θέλανε νά `χουν όλοι το σπιτάκι τους
καθημερινά το μεροκαματάκι τους
νά `χουν ακόμα κι άμα θα κακογεράσουν
μια συνταξούλα για να μην πεινάσουν.


Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήταν τούτος ο παλιολαός...


Θέλανε να μην περπατούν στα τέσσερα
να σκέφτονται και να μιλούν ελεύθερα
να κυβερνάει αυτός που θά `χουνε διαλέξει
κανένας πια να μην τους κοροϊδέψει.


Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός...


Θέλαν το νόμο φίλο κι όχι φύλακα
να μη φοβούνται πια τον χωροφύλακα
την περηφάνια τους κανείς να μην πληγώνει
ούτε την πόρτα τους να ξεκλειδώνει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου