Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Το σαραβαλάκι μου



Έχω ένα παλιό αυτοκίνητο. Για την ακρίβεια είναι πάρα πολύ παλιό. Το βρήκα από τον πατέρα μου που το είχε βρει από τον παππού του. Αρκετές φορές μου δόθηκε η ευκαιρία να το αντικαταστήσω, με ένα νεώτερο μοντέλο, αλλά με συνδέουν συναισθηματικοί δεσμοί μαζί του και δεν θέλω να το αλλάξω.

Το αυτοκίνητο αυτό, όπως είναι λογικό, είχε κάποια τεχνικά προβλήματα. Εμφανέστερο ότι έχανε λάδια. Το πήγαινα λοιπόν στον μάστορα, που το πηγαίναμε πάντα. Είναι ενδιαφέρον ότι και ο μπαμπάς μου εμπιστευόταν το αυτοκίνητο στον μπαμπά του δικού μου μάστορα και ο παππούς μου στον παππού του.

Κάποια μέρα ανοίγει ένας νεαρός ένα συνεργείο απέναντι από αυτό του δικού μου μάστορα. Είχε ελάχιστη δουλειά και όλη τη μέρα καθόταν. Με τον καιρό άρχισε να με πλησιάζει και να μου λέει ότι ο δικός μου είναι άχρηστος. Ότι ήταν απατεώνας και μου έπαιρνε τα λεφτά χωρίς να κάνει τίποτα. Αν το έδινα σε εκείνον όχι μόνο θα μου έλυνε τα προβλήματα που είχα αλλά με διαβεβαίωνε ότι θα μπορούσα να τρέξω με αυτό μέχρι και σε ράλι. Λέγε λέγε, με έπεισε. Του εμπιστεύτηκα λοιπόν το αυτοκίνητο. Πέρασε καιρό να το κοιτάει από εδώ, να το κοιτάει από εκεί χωρίς να κάνει τίποτα. Κάθε φορά που τον ρωτούσα μου έλεγε ότι βρίσκεται σε συνεχείς συζητήσεις με το εργοστάσιο αλλά οι άνθρωποι εκεί καθυστερούν. Οι λύσεις που του προσφέρουν δεν είναι αρκετά καλές και σκοπό έχουν να μας πάρουν μόνο τα λεφτά και δουλειά να μην κάνουν.

Εν τω μεταξύ συνέχιζα να χρησιμοποιώ το αυτοκίνητο, το οποίο με πήγαινε κουτσά στραβά. Του έβαζα ένα λίτρο λάδια και έχανε ενάμιση…

Μια μέρα ο μάστορας ήλθε και μου δήλωσε περιχαρής ότι σε συνεργασία με το εργοστάσιο βρήκε τη λύση. Με την μηχανή δεν θα ασχοληθούμε καθόλου γιατί το θέμα είναι περίπλοκο και έτσι και αλλιώς δεν αφορά τους επιβάτες, αφού το αυτοκίνητο κουτσά στραβά πηγαίνει.  Θα συνεχίσουμε να βάζουμε ένα λίτρο λάδι κάθε μέρα και ας χάνει ενάμιση. Στο μέλλον θα δούμε τι θα κάνουμε… Με τα λεφτά που δίνω μου έκλεισε ένα πρόγραμμα συντήρησης για το κλιματιστικό και ένα για τα δερμάτινα καθίσματα. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίσαμε την άνεση για τους επιβάτες της πίσω θέσης.

Το ρώτησα, πώς θα συνεχίσει να κινείται το αυτοκίνητο αφού κάποια στιγμή η μηχανή θα στερέψει από λάδια και θα κολλήσει. Γιατί να μην χρησιμοποιήσουμε τα χρήματα που δίνουμε για τον κλιματισμό και τα δερμάτινα καθίσματα για να εξασφαλίσουμε ότι η μηχανή θα πάρει πάλι μπρος να δουλεύει καλά. Μου είπε ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας καθώς τα λάδια χάνονται με αργούς ρυθμούς και το σημαντικό είναι η άνεση των επιβατών της πίσω θέσης την οποία, με το πρόγραμμα του, εξασφαλίζουμε. Στο κάτω κάτω της γραφής, δεν σου χάλασα εγώ το αυτοκίνητο, μου είπε. Χαλασμένο ήταν και οι προηγούμενοι μάστορες ευθύνονται για αυτό. Θα συνεχίσεις λοιπόν να κάνεις ότι έκανες με το αυτοκίνητο, θα έχεις χάσει βέβαια αρκετό καιρό καθώς άργησα να καταλάβω τι φταίει αλλά δεν θα αλλάξει τίποτα.

Του επεσήμανα θυμωμένα ότι, όσο ήμουν πελάτης του άλλου συνεργείου, με είχε φλομώσει στο ψέμα για να με κάνει δικό του πελάτη. Μου είπε ότι δεν μου έλεγε ψέματα, απλώς ως νέος μηχανικός είχε κάποιες αυταπάτες για το τι συμβαίνει με τα χαλασμένα αυτοκίνητα.

Οδηγώ λοιπόν το σαραβαλάκι μου, το οποίο όπου να είναι θα μας αφήσει χρόνους. Οι επιβάτες της πίσω θέσης απολαμβάνουν ωραία δερμάτινα καθίσματα και κλιματισμό. Ο μάστορας μεγάλωσε το συνεργείο με τα λεφτά μου και περνιέται για σπουδαίος. Οι βοηθοί του, που δεν είχαν πιάσει κλειδί και κατσαβίδι στο χέρι τους, με πλησιάζουν και μου δίνουν συμβουλές, φορώντας τις νέες τους φόρμες.

Κάθε φορά που περνάω από την γειτονιά με τα συνεργία βλέπω τον γιό του παλιού μου μάστορα να με βλέπει και να γελάει με την σιγουριά ότι κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσω σε αυτόν. 
 

Φοβάμαι πλέον ότι το σαραβαλάκι μου δεν έχει άλλη ζωή και θα πρέπει να το αποχωριστώ και δυστυχώς είμαι πολύ μεγάλος για κάτι τέτοιο.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου