Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Μεγάλη Παρασκευή



Ξύπνησε νωρίς το πρωί. Έβρεχε έξω και είχε ψύχρα. Αφουγκράστηκε την ησυχία και ναι δεν τον γελούσαν τα αυτιά του. Δεν ακουγόταν τίποτα άλλο εκτός από τα αηδόνια που κελαηδούσαν. Ούτε ήξερε πόσα χρόνια είχε να τα ακούσει. «Πάσχα στο χωρίο», σκέφτηκε και χαμογέλασε.  Η παράδοση ήθελε, την Μεγάλη Παρασκευή να έχει κακό καιρό. Θυμόταν βέβαια πολλές χρονιές με ήλιο και ζέστη. Δεν είχε ιδιαίτερη σημασία. 

Το προηγούμενο βράδυ είχε ακούσει στην εκκλησία για τον όχλο που φώναζε να ελευθερώσουν τον Βαραββά και να σταυρώσουν τον Χριστό.  Πόσες φορές δεν είχε δει στη ζωή του αυτή την ιστορία να επαναλαμβάνεται! Μια ζωή γεμάτη από Γραμματείς και Φαρισαίους που έπειθαν τον όχλο να κάνει λάθη. Μια ζωή ένας όχλος έτοιμος να πειστεί από τους ψεύτες και τους κλέφτες και να κάνει τα μεγαλύτερα λάθη. 

Άκουσε και για τον Πόντιο Πιλάτο που έπλυνε τα χέρια του για να διώξει το κρίμα από πάνω του. Και πάλι οι αναπόφευκτοι συνειρμοί. Ο «αρχηγός» που φτάνει το πράγμα στο απροχώρητο και ύστερα γυρίζει και ρωτάει, αυτούς που πιο πριν είχε πείσει ότι ξέρει τι κάνει, «εσείς τι θα κάνατε τώρα;». 

Μια ζωή να πρέπει να επιλέξεις ανάμεσα σε Ιησού ή Βαραββά και στο τέλος να διαλέγεις τον Βαραββά και να στέλνεις τον Ιησού στον Σταυρό. Ο ηγεμόνας χωρίς ευθύνη συνεχίζει να είναι ηγεμόνας.

Μια μαύρη μέρα με μαύρες σκέψεις. Μια μαύρη μέρα με ένα φωτεινό παράθυρο, προοικονομίας.
«Προσκυνούμεν σου τα πάθη Χριστέ.
Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου ανάστασιν»

Επιλογή μας να βλέπουμε ως τέλος του δρόμου την Μεγάλη Παρασκευή ή το Μεγάλο Σάββατο. Ο δρόμος δύσκολος καθώς είναι προφανές ότι της Αναστάσεως πρέπει να προηγηθεί η Σταύρωση. 

Καλή Ανάσταση!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου