Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Ο φωτογράφος της Θεσσαλονίκης



Πρέπει να ήταν στα εγκαίνια της πρώτης ή της δεύτερης μεταδικατορικής ΔΕΘ που είδα για πρώτη φορά τον Κυριακίδη. Δεν είχα ιδέα ποιος ήταν.

Πιτσιρίκια, μας είχε πάει ο πατέρας μου μου για να δούμε «τους επισήμους» και τον θυμάμαι να ανεβαίνει επάνω στην σκάλα και να σταματάει τον Καραμανλή. Εκείνος ανέβαινε καμαρωτός από την πύλη της ΧΑΝΘ προς το παλαί και του φώναξε  «Κύριε πρόεδρε, εδώ». Φυσικά σταμάτησε και του χάρισε την πόζα που θα εμφανιζόταν την επόμενη μέρα στη «Μακεδονία».

Ποιος είναι αυτός, που μπορεί και σταματάει τον πρωθυπουργό;

Με τα χρόνια έμαθα, ποιος ήταν, και αν και δεν τον γνώρισα ποτέ προσωπικά, μου ήταν πάντα συμπαθής. Μου αρέσουν οι λίγο αλλόκοτοι τύποι, που έχουν τρέλα με τη δουλειά τους.

Θυμάμαι το μαγαζί του στην Τσιμισκή, στην βιτρίνα του οποίου έβλεπες όλα τα νέα. Πριν από τα social media είχε καθιερώσει το ποστάρισμα των φωτογραφιών της επικαιρότητας. Νομίζω ότι όλοι μας, έχουμε περάσει από εκείνη τη βιτρίνα είτε ως θέμα, είτε ως απλοί περίεργοι ή και κουτσομπόληδες. Φεύγοντας από το Δεύτερο στην Ικτίνου, περνούσαμε από εκεί και σχολιάζαμε τις φωτογραφίες γλύφοντας παγωτό ντοντουρμά-σοκολάτα από την «Ωραία».

Αργότερα, μου άρεζε να παρακολουθώ συνεντεύξεις του στην τηλεόραση ή να τις διαβάζω στις εφημερίδες. Ιστορίες για πρόσωπα και γεγονότα που τα είχε ζήσει από κοντά. Μέλος μιας γνωστής παρέας μεγάλων παιδιών της πόλης που τα μέλη της πλέον έχουν λιγοστεύει σημαντικά.  Υποθέτω ότι σήμερα εκεί πάνω θα γίνει χαμός για να τον υποδεχτούν με χοντρές πλάκες.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου