Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Κυριακή με χιόνι



Κυριακή σήμερα και έχει κρύο έξω αλλά δεν μπορώ να μείνω μέχρι αργά στο κρεβάτι. Από χθες το βράδυ, γύρω στις δέκα, που άρχισε να χιονίζει, δεν έχει σταματήσει καθόλου. Πρέπει να έχει πάνω από δέκα πόντους χιόνι στον δρόμο και πολύ περισσότερο σε σημεία που το μαζεύει ο αέρας.

Το σπίτι είναι παλιό με πέτρινους χοντρούς τοίχους και ξύλινα πατώματα με μεγάλα φαρδιά σανίδια. Άναψα το τζάκι και η λάμψη του είναι το μόνο φως μέσα στο καθιστικό. Αυτό και η αντανάκλαση του φεγγαριού επάνω στο άσπρο του χιονιού. Φώτα δεν ανάβω, μου αρέσει έτσι. ‘Έφτιαξα τον καφέ μου και η μυρωδιά γέμισε τον κρύο αέρα του σπιτιού. Έχεις προσέξει πόσο έντονα μυρίζει ο καφές όταν έχει κρύο;

Κάθισα δίπλα στο παράθυρο και παρατηρώ το τοπίο. Ήταν εντελώς στατικό, σαν τις Χριστουγεννιάτικες κάρτες που στέλναμε παλιά.  Μόνο το χιόνι πέφτει. Ο αέρας έχει σταματήσει και τα άσπρα μπαμπάκια πέφτουν βαριεστημένα από τον ουρανό και στροβιλίζονται χαλαρά, σαν χορεύτριες που κάνουν των τελευταία δοκιμή πριν τελειώσουν την πρόβα τους και πάνε να ξεκουραστούν. Κάτι πατημασιές ζώου, που σβήνονται γρήγορα από το φρέσκο χιόνι που πέφτει ασταμάτητα, μαρτυρούν ότι ένα πλάσμα του Θεού τόλμησε να κινηθεί με αυτόν τον παλιόκαιρο. Ίσως αργότερα να βγω και εγώ να κάνω μια βόλτα. Μου αρέσει πολύ το κρατς κρατς που κάνουν οι μπότες καθώς πατούν και συμπυκνώνουν το αφράτο χιόνι.

Θυμάμαι πόσο τρελαινόμασταν, όταν ήμασταν μικροί, για το χιόνι. Μόνο που τότε συνδυαζόταν, τι λιγοστές φορές που το είχαμε, με απίστευτη ζωντάνια, χιονοπόλεμο και φυσικά χιονάνθρωπο που προσπαθούσε να μιμηθεί αυτούς των κινουμένων σχεδίων. Καρότο για μύτη δε βάζαμε, γιατί κανένας δεν προνοούσε να φέρει μαζί του, αλλά πετρούλες αναπαριστούσαν την ανατομία του προσώπου με αρκετή σαφήνεια, κλαδιά του έδιναν χέρια, και κάτι ξεροί θάμνοι μαλλιά.  Τώρα το χιόνι φέρνει γαλήνη και νωχέλεια. Ίσως και κάποια ανησυχία. Τι θα γίνει αν κρατήσει πολύ. Τι θα κάνουμε αν χρειαστεί να μετακινηθούμε σε περίπτωση που προκύψει κάποια επείγουσα ανάγκη. Τίποτα δε θα γίνει. Το χιόνια θα λειώσει σε λίγες ώρες ή σε 1-2 μέρες και τίποτα δε θα χρειαστεί να κάνουμε μέχρι τότε, αλλά μεγαλώσαμε και όλα τα περνάμε από το φίλτρο της λογικής και της ανησυχίας.

Η μέρα είναι ότι πρέπει για μαγείρεμα. Γεύμα ταπεινό και ταιριαστό με τον καιρό ετοιμάζεται. Γίγαντες Πρεσπών μουλιάζουν από χθες το βράδυ μέσα στο νερό και σε λίγη ώρα θα μπουν στην γάστρα. Τα φασόλια εις τον ταβάν θα μελώσουν και η ελάχιστη σάλτσα που θα τους μείνει θα γυαλίζει υπέροχα. Μαζί και το ανθυγιεινό συμπλήρωμα με λεπτοκομμένες παντσέτες, που θα ψηθούν στην θράκα του τζακιού. Το κρύο θέλει χοιρινό και το χοιρινό, κρασί. Ένα ξινόμαυρο από την μικρή μου κάβα,  με την δύναμη της ράτσας του, θα παλέψει και στο τέλος θα ισορροπήσει με το χωριάτικο φαί μου.

Σιγά σιγά ξυπνάει η παρέα μου. Τέρμα η ηρεμία, αλλά κατά πώς λένε, «μόνος ούτε στον παράδεισο». Άντε ελάτε να δείτε τι γίνεται έξω. Ανάβω το φως.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου