Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2016

Μια διασταύρωση, μια χώρα.



Η διασταύρωση των οδών Ρωσσίδου και Καλλίδου στα όρια των δήμων Θεσσαλονίκης και Καλαμαριάς ενσωματώνει τα στραβά μιας ολόκληρης χώρας.

Απέκτησε πρόσφατα ιδιαίτερη σημασία καθώς οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, για την εκτέλεση έργων επέκτασης του μετρό προς την Καλαμαριά, επέβαλαν να διοχετεύεται μέσα από ένα στενό δρόμο (Καλλίδου) σημαντικό κομμάτι κίνησης καθώς και να διέρχονται από αυτό δύο λεωφορειακές γραμμές. Ένα τμήμα της Καλλίδου μονοδρομήθηκε. Τα έργα αφορούν στην επέκταση του μετρό, του οποίου η βασική γραμμή  δεν έχει κατασκευαστεί και ίσως να μην κατασκευαστεί ποτέ!

Η διοχέτευση της κυκλοφορίας έγινε χωρίς ουσιαστική σήμανση και προφανώς οποιαδήποτε μελέτη των συνεπειών της, σε οδούς που εξυπηρετούσαν μόνο τοπική κυκλοφορία όσων κατοικούσαν στους δρόμους αυτούς. Μέσα σε ένα περίπου χρόνο, από την εφαρμογή των ρυθμίσεων, έχουν γίνει δεκάδες ατυχήματα, μερικά από τα οποία σοβαρά.

Η, στο γόνατο, οργάνωση έφερε, ένα χρόνο μετά, βελτιωμένη σήμανση και αλλαγή τις προτεραιότητας στην κίνηση των οχημάτων. Αν και οι νέες ρυθμίσεις αντίκεινται στο ένστικτο των οδηγών, καθώς δίνουν προτεραιότητα σε όσους κινούνται σε ένα στενάκι έναντι όσων κινούνται σε έναν μεγάλο κεντρικό δρόμο, θα έπρεπε να γίνουν σεβαστές. Αντ’αυτού οι κάτοικοι της περιοχής γίνονται μάρτυρες των ακόλουθων καταστάσεων:

Οδηγός σταματάει, όπως οφείλει, στο STOP και καθυβρίζεται κανονικότατα από αυτούς που τον ακολουθούν. «Τι κάνεις ρε μ….»  η συνηθέστερη δήλωση.

Οδηγός «του Έλληνος ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει» παραβιάζει στο STOP και είτε τρακάρει, με αυτόν που είχε προτεραιότητα, είτε έρχεται «μύτη με μύτη» και βγαίνει έξω να ζητήσει τα ρέστα.

Οδηγός κινείται αντίθετα προς την φορά του νέου μονόδρομου, γιατί «έλα μωρέ λίγα μέτρα είναι και εγώ μένω στην γωνία. Να κάνω τον κύκλο; Προσέχω.»

Φυσικά οι κυκλοφορικές ρυθμίσεις, αυτές αλλά και όλος ο ΚΟΚ, δεν δεσμεύει τους οδηγούς δικύκλων, ιδίως ντελιβεράδες και κουριεράδες οι οποίοι είναι υπεράνω του νόμου και μπορούν να κινούνται όπου και όπως θέλουν. Τον χειμώνα, τους βλέπουμε να καταφέρνουν το ακατόρθωτο οδηγώντας κόντρα σε μονόδρομο, κρατώντας στο ένα χέρι το κινητό, με το οποίο μιλούν, και έχοντας το άλλο χέρι στην τσέπη για να μην κρυώνουν. Μερικοί επίσης καπνίζουν με το τρίτο ή το τέταρτο χέρι τους.

Γράφοντας αυτά, θα πρέπει να κάνουμε ειδική μνεία και στους γονείς οι οποίοι κινούνται παντού πηγαίνοντας τα παιδιά στο σχολείο με το παπάκι. Αν πρόκειται για τετραμελή οικογένεια ο πατέρας οδηγεί το μηχανάκι, από πίσω κάθετε η μαμά και τα παιδιά μπροστά όρθια! Οι πιο «προνοητικοί» έχουν βάλει ένα ξεκούμπωτο κράνος στα παιδιά, καθώς έχουν αποφασίσει ότι είναι καλό για τα παιδιά να μεγαλώσουν ορφανά αντί με δύο εγκεφαλικά νεκρούς γονείς.

Το ενδιαφέρον είναι ότι όλες αυτές οι συμπεριφορές θεωρούνται λογικές και αποδεκτές. Ο ντελιβεράς είναι ένας φουκαράς που προσπαθεί να βγάλει το μεροκάματο άρα ότι κάνει καλώς καμωμένο. Η οικογένεια στο παπάκι δεν μπορεί να πάρει αυτοκίνητο άρα μπορεί να σακατευτεί χωρίς πρόβλημα.  

Πρόσφατα γνωστός μου παραπονιόταν ότι δέχτηκε ένα μεγάλο πρόστιμο οδηγώντας το μηχανάκι του. «Είχα σχεδόν φτάσει στο ραντεβού μου και καθώς οδηγούσα είχα ανοίξει το GPS στο κινητό για να δω πού είναι ακριβώς η διεύθυνση, είχα το κράνος στον αγκώνα (ξέρεις, μου είπε με νόημα, ο νόμος λέει «να φέρει κράνος» χωρίς να ορίζει πού!) και στο φανάρι (που ήταν κόκκινο) ανέβηκα από την διάβαση (ράμπα ΑΜΕΑ) στο πεζοδρόμιο. Μου την «έπεσαν» κάτι «μπάτσοι» sic, με μηχανές, και βρήκαν ότι δεν είχα ασφάλεια και ΚΤΕΟ. Με έσκισαν.»


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου