Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Μια καληνύχτα για τον Κεμάλ...

Άκου τώρα τι έγινε. Περάσαμε τις γιορτές τρώγοντας και πίνοντας σα να μην υπήρχε αύριο. Οι φωστήρες, που ψηφίσαμε για να μας κυβερνήσουν, κάνουν ότι μπορούν για να μας βγάλουν αληθινούς και τα καταφέρνουν. 

Ο Κυριάκος θέλει να γίνει πρόεδρος για να κάνει μετά εύκολα upgrade σε πρωθυπουργός. Κάτι σαν τα windows 10 που τα κατεβάζεις δωρεάν όταν έλθει η σειρά σου. Υπόσχεται να μην λαϊκίζει. Εδώ παλικάρι μου θα σε στενοχωρήσω. Πώς περιμένεις να γίνει πρωθυπουργός στην Ελλάδα αν δεν κοροϊδέψεις τους ψηφοφόρους που το τραβάει ο οργανισμός τους. Έχω και πρόσφατα παραδείγματα αν δεν με πιστεύεις. Έχω και παλιότερα. Διάλεξε!

Από την άλλη μεριά, ο Βαγγέλης ο τίμιος ο άντρας που δεν βροντοχτυπά τις χάντρες γιατί η δουλειά κάνει τους άντρες, πλασάρεται περίπου σαν η αριστερά της δεξιάς. Το παιδί (λέμε τώρα) του λαού. Καλά κάνει. Μάστορα πιάσε ένα ούζο με μεζέ.

Καλά καλά δεν σηκωθήκαμε από το τραπέζι και πιαστήκαμε στον καυγά για το αν είναι πιο κακόγουστος ο εορταστικός στολισμός της Θεσσαλονίκης από το σπίτι ενός Κινέζου δημάρχου που το όνομα του τελειώνει σε Λη. Αν με ρωτήσεις εμένα, θα σου πω ότι ο κάθε ένας μπορεί να διακοσμήσει όπως θέλει το σπίτι του αλλά όταν έρχεται η ώρα της πόλης το πράγμα αλλάζει. Ελπίζω αυτό που είδαμε φέτος να μην ξαναγίνει και αναφέρομαι στην πόλη. Το σπίτι του σουλτάνου μπορεί να μείνει ως έχει.

Η κακοκαιρία όλο λέει ότι θα έλθει αλλά check in δεν κάνει. Μένουμε μόνο με πλάνα αχρείου στις τηλεοράσεις και τους ινδιάνους να μαζεύουν ξύλα. 

Εκεί που είχαμε ανοίξει τα σύνορα και κόβαμε βόλτες μέσα στην Ευρώπη, τώρα ένα ένα τα ξανακλείνουμε και έτσι όπως το βλέπω σε λίγο θα τον διαλύσουμε και τον συνεταιρισμό και θα μείνουν να καυγαδίζουν οι ΝΑΙ με τους ΟΧΙ τα καλοκαίρια στην Ελλάδα. Αυτοί οι μετανάστες τελικά είναι σαν τους καταλύτες στην χημεία. Βοηθούν την αντίδραση χωρίς να συμμετέχουν σε αυτήν.

Άντε να δούμε ποιος θα πηδήξει για τον Σταυρό μεθαύριο, και τι μπηχτές θα ρίξουν οι δεσποτάδες στον Αλέξη την ώρα που θα τους φιλάει, μεταξύ άλλων, το χέρι.

Έρχεται η ώρα να ξεστολίσουμε με γκρίνια το δέντρο των Χριστουγέννων, που με τόση λαχτάρα είχαμε στολίσει πριν από μερικές εβδομάδες. Ότι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο. Κάτι ξέρουμε από αυτά εμείς. Το καλό είναι ότι θα ξεστολιστεί και η Αριστοτέλους, να έχουν κάπου να παρκάρουν και τα αυτοκίνητα των θεριακλήδων. Λες να προλάβουμε να βγάλουμε καμιά αυθόρμητη φωτογραφία σαν του Πάκη με τους αναξιοπαθούντες;

Θα σβήσουν τα φώτα και θα αρχίσουμε να μετράμε τις μέρες μέχρι το πρώτο από τα πολλά τριήμερα του χρόνου. Όπως μετράμε τις μέρες μέχρι την σύνταξη, η οποία φαίνεται ότι, σε αυτή την χώρα, είναι πιο σημαντική από την δουλειά την οποία μπερδέψαμε με την δουλεία και την λοιδορήσαμε όσο μπορούσαμε. Ίσως για αυτό διαλέγουμε να μας εκπροσωπούν ανεπάγγελτοι χαραμοφάηδες.

Καληνύχτα Κεμάλ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου