Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Ο χρόνος που μας πέρασε.



Όπου να ναι μας χαιρετάει και το 2015. Πότε ήταν που τρέχαμε να διοργανώσουμε τους Ολυμπιακούς του 2004, πότε ήλθε η ώρα να τους πληρώσουμε και οι επιταγές δεν προλαβαίνουν να σφραγίζονται, σχεδόν δεν το κατάλαβα.

Πέρσι τέτοια εποχή είχαμε πρωθυπουργό τον Σαμαρά και παίζαμε κολοκυθιά με τα ονόματα υποψηφίων προέδρων, ελπίζοντας σε ένα δωρεάν wifi. Σύντομα διαπιστώσαμε ότι πρόεδρο δεν θα βρίσκαμε γιατί κανένας δεν είχε σκεφτεί την λαμπρή εξαιρετικής κινητικότητας και αντανακλαστικών εφεδρεία που μερικούς μήνες μετά επιλέξαμε. Για να γίνει αυτό έπρεπε να προηγηθούν εκλογές οι οποίες σήμαναν περήφανη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος σε συνεργασία με το αριστερό κόμμα των ΑΝΕΛ και υπό την πεφωτισμένη καθοδήγηση του κυρίου Τσίπρα ξαναέφερε στην Ελλάδα την ελπίδα και την εθνική υπερηφάνεια. Ήλθε λοιπόν για πρώτη φορά αριστερά και κατήργησε τα μνημόνια με ένα νόμο και ένα άρθρο. Διαπραγματεύτηκε. Έκανε προτάσεις που κανένας ξένος δεν μπορούσε να απορρίψει. Διαπραγματεύτηκε. Έδιωξε την Τρόικα σε ένα βράδυ για να φέρει τους «Θεσμούς». Διαπραγματεύτηκε. Χόρεψε τις αγορές με νταούλια και ζουρνάδες. Διαπραγματεύτηκε. Κατήργησε τους απαράδεκτους και επαχθείς φόρους. Διαπραγματεύτηκε.  Έφερε πίσω την 13η σύνταξη. Διαπραγματεύτηκε. Με χειρουργικής ακρίβειας στοχευμένες ενέργειες, που άρχισαν και τέλειωσαν με την επαναπρόσληψη των πελατισσών καθαριστριών και το ξανάνοιγμα της ΕΡΤ που από τότε βλέπουν με πάθος όλοι οι Έλληνες και μαζί τους και πολλοί ξένοι που μαθαίνουν Ελληνικά για τον λόγο αυτό και μόνο, αποκατέστησε την δικαιοσύνη και τη νομιμότητα.

Λαμπρή θέση στη νέα κυβέρνηση κατείχε και υπουργός ο οποίος πλούτισε το καθημερινό μας λεξιλόγιο με λέξεις όπως «βίος λιτός», «δημιουργική ασάφεια». Ανέβασε την εθνική μας υπερηφάνεια με το επικό  «you have just killed troika» για να πάει στη συνέχεια να γλύψει εκεί που έφτυνε. Αφού έκανε άπειρα ταξίδια στις Βρυξέλες ενδιαφερόμενος μόνο για το «ροκάνισμα του χρόνου», όπως θα έλεγε και συγχωρεμένος ο Συρίγος. Απεπέμφθη σε μια νύχτα για να μπορέσει να συνεχίσει την καριέρα του ως διεθνής ομιλητής, έχοντας ανεβάσει κατακόρυφα τις μετοχές του με διαφήμιση την οποία πλήρωσε ο περήφανος Ελληνικός λαός.

Επί των ημερών αυτής της κυβέρνησης είχαμε την χαρά να δούμε τον θεσμό του προέδρου της βουλής να λαμβάνει επιτέλους την θέση του Καρλομάγνου που της αξίζει. Το κανάλι της βουλής απέκτησε επιτέλους τον προπαγανδιστικό του ρόλο και οι εξεταστικές επιτροπές έγιναν το αγαπημένο μας σπορ.

Ζήσαμε όμορφες στιγμές καθώς μάθαμε ότι σχεδιάστηκε η υποκλοπή των ΑΦΜ και των κωδικών του TAXIS από το ίδιο το κράτος. Σχεδιάστηκε η έφοδος στο νομισματοκοπείο και η σύλληψη του διοικητή της τράπεζας της Ελλάδας. Δυστυχώς τίποτα από αυτά δεν υλοποιήθηκε και έτσι η καθημερινότητα μας έμεινε πεζή να διολισθαίνει ακατάπαυστα, χωρίς όμως να κατακρημνίζεται με εντυπωσιακές κατολισθήσεις.  

Ήλθε και η ημέρα που όλοι φοβόμασταν και οι τράπεζες έκλεισαν και περάσαμε ώρες περιμένοντας σε ουρές για να πάρουμε εξήντα ευρώ από τα χρήματα μας. Από τα δικά μας χρήματα, για τα οποία είχαμε δουλέψει και φορολογηθεί. Το ενδιαφέρον είναι ότι εξακολουθούμε να μην μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα χρήματα μας όπως νομίζουμε, αλλά αυτό δεν φαίνεται να πειράζει και πολλούς. Μυστήριος λαός οι Έλληνες. Το σημαντικό είναι ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε.

Μια μέρα, μπορεί και να ήταν νύχτα, η κυβέρνηση αποφάσισε να συμβουλευτεί τον λαό με ένα δημοψήφισμα για την πορεία που πρέπει να πάρουν οι διαπραγματεύσεις, που ας πούμε ότι έκανε, τους προηγούμενους μήνες. Αφού κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο να διχάσει τους Έλληνες (διαίρει και βασίλευε) αποδέχτηκε με μια απίστευτη παγωμάρα το αποτέλεσμα που δεν ήταν αυτό που ήθελε να ακούσει. Ούτε τα χασαποσέρβικα στο Σύνταγμα, ούτε τα νταούλια κατάφεραν να απαλύνουν τον πόνο της. Ο λαός προφανώς είχε κάνει λάθος. Αποφάσισε λοιπόν να το διορθώσει γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Ήταν καλοκαίρι και είχε έλθει η ώρα επιτέλους να πάρει το παιχνίδι επάνω του ο πρωθυπουργός. Μετά λοιπόν από επτά μήνες στην κυβέρνηση, κατά την διάρκεια των οποίων είχαν διασύρει το όνομα της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο, είχαν βάλει την ταφόπλακα στην ήδη νεκρή οικονομία, ο πρωθυπουργός επιτέλους δούλεψε 17 ώρες κλεισμένος σε ένα δωμάτιο ακούγοντας τους υπόλοιπους Ευρωπαίους να του υπαγορεύουν τι θα κάνει. Που και που κουνούσε το κεφάλι για να δείξει ότι καταλάβαινε και συμφωνούσε αλλά και για τους διαβεβαιώσει ότι δεν τον είχε πάρει ο ύπνος. Έτσι λοιπόν ήλθε η περίφημη συμφωνία. Κατά περίεργο τρόπο με τη εξέλιξη αυτή έδειχναν να συμφωνούν ή τουλάχιστον να την ανέχονται, όλοι οι άλλοι εκτός από τους συνεργάτες του πρωθυπουργού. Τόσο το χειρότερο γι αυτούς. Προκηρύσσονται εκλογές για να μπορέσει επιτέλους, ο πρωθυπουργός, να πάρει τον έλεγχο του κόμματος του. Τις κερδίζει και τον παίρνει. Από τότε το ένα αριστερό μέτρο, διαδέχεται το άλλο αναπτυξιακό. Οι τράπεζες ξεπουλιούνται. Ανοίγει ο δρόμος για να πεταχτεί στο δρόμο όποιος δεν μπορεί να πληρώσει το δάνειο του σπιτιού του ή της δουλειά του. Οι φόροι διαδέχονται ο ένας τον άλλο. Μαθαίνουμε για αριστερούς υπουργούς με ξεχασμένα εκατομμύρια, σπίτια, δημόσια έργα.

Η Ελλάδα, λόγω θέσης, έχει το προνόμιο να γίνεται αποδέκτης ενός τεράστιου κύματος μεταναστών που καταφτάνουν με όλους τους τρόπους. Εκατοντάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στην προσπάθεια τους να περάσουν στη γη της επαγγελίας. Άβουλοι μοιραίοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, εγκλωβισμένοι στις ιδεοληψίες χρόνων, βρέθηκαν σε θέσεις ευθύνης της κρίσιμες αυτές ώρες αδυνατώντας να  ανταπεξέλθουν για μια ακόμη φορά στον ρόλο που τους επεφύλαξε η μοίρα και η ιστορία. Θύματα τους μικρά παιδιά, ανθρώπινα ναυάγια αλλά και μια ολόκληρη χώρα. 


Η χώρα ευτυχώς έχει την τύχη να διαθέτει μια αντιπολίτευση έτοιμη να αναλάβει την διακυβέρνησή της, όποτε της ζητηθεί, αν βέβαια δουλέψουν τα computer και τα fax και καταφέρει να εκλέξει αρχηγό.
 

Οι Έλληνες ατενίζουν τη νέα χρονιά με αισιοδοξία, επιβεβαιώνοντας με τον πλέον σαφή τρόπο, την θεωρία του κυβερνητικού εταίρου ότι τους ψεκάζουν.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου