Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

Τα γλυκά των γιορτών



Τα μελομακάρονα είναι τα χελιδόνια των Χριστουγεννιάτικων γλυκών. Προαναγγέλλουν την γευστική έλευση των Χριστουγέννων όπως τα χελιδόνια αυτήν της άνοιξης.

Γλυκό νηστίσιμο, απολαυστικό με αρώματα πλούσια. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί είναι τόσο αρωματικά τα γλυκά των Χριστουγέννων, που έρχονται σε μια εποχή που βρίσκει πολλούς ανθρώπου με κλειστές μύτες από το κρυολόγημα…

Γαρύφαλλο, κανέλα, πορτοκάλι και φυσικά αρωματικό θυμαρίσιο μέλι. Βγαίνουν από τον φούρνο τραγανά και μπλουμ για μπανάκι μέσα στο μέλι. Τέτοια εποχή επανέρχεται κάθε χρόνο η συζήτηση. Μπλούμ του κρύου γλυκού στο ζεστό μέλι ή το αντίστροφο. Δεν με ενδιαφέρει η τεχνική αλλά το αποτέλεσμα. Μου αρέσει να είναι ζουμερά από έξω και λίγο τραγανά, «να κρατούν» μέσα. Γούστα είναι αυτά.

Κάποτε φτάνουν τα Χριστούγεννα και μαζί τους έρχονται και τα σιροπιαστά της παράδοσης μας. Βλέπεις εμείς πατάμε σε δύο βάρκες. Λίγο δύση, λίγο ανατολή. Εσύ Χριστό και εγώ  Αλλάχ και όμως και οι δυο μας αχ και βαχ. Μπακλαβάδες με τραγανό φύλλο, καλοχτενισμένα κανταΐφια, σαραγλιά με καρύδι. Να μυρίζει το βούτυρο και αγαλιάζει η καρδιά σου και να φρικάρει ο καρδιολόγος. Δε μας έφταναν τα γλυκά της ανατολίτικης παράδοσης κουρσέψαμε και τα ξένα. Η μητέρα μου έκανε μια δική της εκδοχή του Βορειοευρωπαϊκού στρούντελ με μύλο, καρύδι και σταφίδα σε ρολό φύλλου κρούστας, σιροπιασμένου! Δεν υπάρχει άνθρωπος που να το δοκίμασε και να μην το θυμάται ακόμα.

Ειδική μνεία για τους κουραμπιέδες. Όχι οποιουσδήποτε κουραμπιέδες αλλά αυτούς που κάνει η Έφη. Μυρωδιά μεθυστική. Αμύγδαλο ανακατεμένο με ένα μείγμα ζύμης ψαθυρό. Η μισή χαρά είναι στην αίσθηση του δαγκώματος και η άλλη μισή στη γεύση. Μικρά κόλπα και παιχνίδια με την ζάχαρη που τους σκεπάζει αλλά και με αυτή που ζυμώνεται μαζί τους.

Σκέφτομαι ότι αφού στην Ελλάδα δεν έχουμε χιόνια στις γιορτές, πασπαλίζουμε την ατμόσφαιρα με ζάχαρη άχνη και η μαγεία είναι διπλή.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου