Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

Χωρίς undo



Οι παλαβομάρες που έκανες, ενώ οι γονείς σου πίστευαν ότι έκανες κάτι άλλο. Οι κίνδυνοι, στους οποίους εξέθεσες τον εαυτό σου και που τώρα, μεγάλος πια, αναπολείς με θλίψη αλλά και ένα πονηρό χαμόγελο, καθώς έχουν πασπαλιστεί με την άχνη του χρόνου.

Οι φορές που έκανες εκείνη την προσπέραση και την γλύτωσες την τελευταία στιγμή, από το φορτηγό που ερχόταν από απέναντι. Τα ρίσκα που πήρες γιατί «έλα μωρέ»…

Τα undo, που δεν έχει η ζωή, στοιχειώνουν το μυαλό σου καθώς μαθαίνεις για ένα παιδί που έχασε τη ζωή του παίζοντας ένα παράτολμο χαζό παιχνίδι. Η νεανική ελαφρότητα που συντονίστηκε με την εγκληματική νωθρότητα  όσων θα έπρεπε να περιορίζουν εστίες κινδύνων, γνωστών από καιρό.  

Δεν έχω λόγια.Δύναμη στην οικογένεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου