Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

Ήχοι



Ήχοι, ήχοι γύρω μας πολλοί. Δεν εννοώ τις ομιλίες, δεν μιλάω για τους θορύβους της πόλης ή για τους ήχους της φύσης.

Μιλάω για τους ήχους με τους οποίους έχουμε συνηθίσει να συνδέουμε πράξεις και καταστάσεις.

Καλπάζει η Ντόλη, του Λούκυ Λουκ το άλογο και είναι γραμμούλες επάνω στο χαρτί. Διαβάζεις  «κλιπιτι κλοπ» και όλα ζωντανεύουν. Σα να την ακούς που τρέχει.

Με ένα «Τσικλιντάν», κλειδώνεις - ξεκλειδώνεις και ο κλέφτης μέσα μένει, που έλεγε και το αίνιγμα που μας έβαζαν οι παππούδες και οι θείοι όταν ήμασταν μικροί.

«Στράγκαρ» και ξέρεις ότι του ήλθε του άλλου το νέο κατακούτελα…

«Μιάμ Μιάμ» τρως το ψεύτικο γλυκό που μόλις «μαγείρεψε» η κορούλα σου και ξαφνικά αποκτάει γεύση και άρωμα.

«Τσακαπίκο» και η συμφωνία έκλεινε όταν ήμασταν πιτσιρίκια.

«Μπανγκ Μπανγκ» και πάρτον κάτω, ακόμα και αν πυροβολείς με τον δείκτη του χεριού σου.

«Μπρρρ» και ο άλλος κατάλαβε ότι έχει κρύο, παγωνιά έξω.

«Ντριν» και ανοίγουν οι πόρτες.

Τι θα κάναμε χωρίς όλους αυτούς τους αγαπημένους ήχους!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου