Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Αρρώστησες;



Αχ καλοκαιράκι μας! Τι είχαμε και τι χάσαμε.
Εκεί που ήσουν αραχτός στην παραλία και έβλεπες τον ήλιο να δύει βουτώντας στα νερά της ήρεμης θάλασσας και άκουγες τον τακ τουκ της ρακέτας, ξαφνικά βρέθηκες αγκαλιά με μια κουβέρτα και να λες στους γύρω σου «ρε παιδιά μη μου πείτε ότι δεν κρυώνετε». Δίπλα σου, από τη μια ένα πακέτο χαρτομάντιλα και από την άλλη μια σακούλα με τα χρησιμοποιημένα φτιαγμένα κουβαράκι. Παραδίπλα ένας κουβάς, «δια παν ενδεχόμενο». Επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι τα συνάχι του χειμώνα κοστίζει στην φύση περισσότερα δέντρα από ότι οι πυρκαγιές του καλοκαιριού. Όχι, να τα λέμε αυτά για να ξέρουμε ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός, εκτός από τον ιμπεριαλισμό, φυσικά.

Έχεις στουμπωθεί με ότι μαντζούνι, γιατροσόφι και φάρμακο έχει σκεφτεί να σου προτείνει, όποιος έμαθε ότι αρρώστησες. Εσύ για να μην τους κακοκαρδίσεις τα παίρνεις όλα. Όλοι ξέρουν κάτι που δεν ξέρεις εσύ και επιμένουν να σου το επιβάλουν με ύφος που δεν σηκώνει αντιρρήσεις. «Αυτό να πάρεις και θα δεις». Όπως ορίζει η παλαιοχριστιανική ηθική, όσο πιο πολύ σε ζορίζει αυτό που κάνεις τόσο πιο καλό για σένα. Ξεκίνησες με τα, ας πούμε, ευχάριστα, πορτοκαλάδες και τσάγια. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με την πορτοκαλάδα αλλά το τσάι το έχει «κάψει» στη συνείδηση μου η ιδέα της μητέρας μου να μου το σερβίρει όταν αρρώσταινα, μικρός. Με μπόλικη ζάχαρη και φρυγανιές, έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του σκηνικού της αρρώστιας. Μυρίζω τσάι και ψάχνω να βρω το θερμόμετρο. Ύστερα έρχονται τα άλλα τα εναλλακτικά. Να πίνεις πολλά υγρά. Πάρε εχινάκεια, πάρε βιταμίνη C. Να την πάρεις εσύ κολλητέ. Βάζεις ένα ποτήρι, μπλουμ μέσα μια ταμπλέτα που αφρίζει σαν το απορρυπαντικό με τους μπλε και πράσινους κόκκους και όταν τελειώσει το σόου το αποτέλεσμα είναι ένα κίτρινο δύσοσμο υγρό που πρέπει να καταναλώσεις αμέσως για να σου κάνει καλό. Στα μάτια τα δικά μου ισοδυναμεί με τιμωρία να μάθω να μην αρρωσταίνω άλλη φορά.

Πονάει ο λαιμός; Κανένα πρόβλημα. Κάνε γαργάρες με αλατόνερο. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί πρέπει να κάνω τις φωνητικές μου χορδές τουρσί για να μην πονάω. Φάε παστίλιες για τον λαιμό. Θυμάμαι την εποχή που νεοσύλλεκτοι στον στρατό καταναλώναμε τις παστίλιες αυτές για να φτιάξει ο λαιμός από τις αγριοφωνάρες που βγάζαμε. Άντε σειρά καλός πολίτης… Σε hardcore καταστάσεις παίρνεις και Vicks και το αλείφεις στο στήθος για να κοιμηθείς καλά, όπως κάνανε παλιά. Κακή ιδέα. Η Μόνικα Μπελούτσι να είσαι, η επάλειψη καταστρέφει ακόμα και τα καλύτερα δείγματα της περιοχής αυτής. Αποφασίζεις παρ’ όλα αυτά να αλειφθείς. Το αποτέλεσμα είναι να μυρίζει το δωμάτιο, τα σκεπάσματα και τα ρούχα μέχρι να ξανάλθει η άνοιξη και τα πουλάκια να αρχίσουν να κελαηδούν χαρούμενα στις ραχούλες. Ευτυχώς βέβαια, που εσύ δεν μπορείς να μυρίσεις και έτσι δεν πρέπει να σε θεραπεύσουν και για την κατάθλιψη που σίγουρα θα σε έπιανε.

Περνάς από τον καθρέφτη και βλέπεις κάποιον που σου μοιάζει, αλλά έχει την μύτη του Γουόλτερ Ματάου και τα μάτια του πρωταγωνιστή των Vampire Diaries. Νιάου βρε γατούλα με την ροζ μυτούλα και Ρούντολφ το ελαφάκι με την μύτη φωτεινή δύο σε ένα. Σέρνεσαι μέχρι το συρτάρι που έχεις το θερμόμετρο. Κάποτε η διαδικασία αυτή ήταν απλή και είχε την δικιά της κομψή τελετουργία. Το θερμόμετρο ήταν υδραργύρου και έπρεπε να κάνεις κάτι περίεργες απότομες κινήσεις για να το «κατεβάσεις». Η δυνατότητα να «κατεβάσεις» το θερμόμετρο ξεχώριζε τους μικρούς από τους μεγάλους. Κάποτε δεν μπορούσες να το κατεβάσεις, τώρα δεν μπορείς να το δεις… Είναι και αυτοί που κάνουν τα νουμεράκια τόσο μικρά, σαν τεστ οφθαλμίατρου μπόνους μαζί με την μέτρηση της θερμοκρασίας. Τώρα η μόδα θέλει ηλεκτρονικά θερμόμετρα. Τα υδραργύρου είναι τιμωρημένα… Δεν θα αργήσει η ώρα που θα κατεβάζεις το «take my temperature” απλικέσιο που αφού θα σε θερμομετρεί θα κοινοποιεί τα ευρήματα στο facebook και οι φίλοι σου θα κάνουν “like” και θα σου στέλνουν χαζά αυτοκόλλητα.

Για λόγους αισθητικής δεν θα αναφερθώ σε άλλα λιγότερα όμορφα ή εύοσμα… συμπτώματα που μερικές φορές συνοδεύουν τις χειμωνιάτικες ασθένειες. Αν δεις ότι τίποτα από όσα είπαμε δεν πιάνει, πας στον γιατρό. Ο καλός επιστήμονας, συνήθως θα διαγνώσει αυτό που ήδη γνώριζες και θα σου συστήσει να κάνεις αυτά που σου σύστησαν και όλοι οι άλλοι, και για αυτό θα πρέπει να του σκάσεις  πενήντα ευρώ. Πιθανώς να σου συστήσει να πάρεις κάποια φάρμακα. Θα πας και θα τα αγοράσεις. Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι με το που θα αρχίσεις την θεραπεία θα έχεις ήδη γίνει καλά.

Υπομονή.







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου