Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Για την Δήμητρα και τον Δημήτρη



Σήμερα είναι μεγάλη γιορτή!

Γιορτάζει ο Δημήτρης, τον οποίο μνημονεύουμε άδοντας, παρά το γεγονός ότι μου έκλεισε το σπίτι μου. Το έκανε οικόπεδο αλλά δεν πειράζει διότι είναι ομορφόπαιδο.

Γιορτάζει και η Δημητρούλα την οποία συνηθίζουμε να χαιρετούμε, επίσης άδοντας, (Δημητρούλα μου γεια σου) και να της χαρίζουμε τα πάντα (πάρτα όλα δικά σου). Της τάζουμε ότι θα της πάρουμε λατέρνα. Υποθέτω σε πιο σύγχρονη εκτέλεση θα μιλούσαμε για mp3 player αν και δεν κάνει ρίμα.

Γενικά η σχέση με αυτούς τους ανθρώπους, που γιορτάζουν σήμερα, φαίνεται να  μην είναι ιδιαίτερα συμφέρουσα…

Ο Δημήτριος όμως είναι και μυροβλύτης. Ο όρος αυτός πολλές φορές χρησιμοποιείται σκωπτικά για ανθρώπους που μόνο μύρο δεν μυρίζουν… Με την έννοια αυτή, θα έλεγα ότι πολλοί συμπολίτες μας γιορτάζουν κάθε μέρα. Πολύ περισσότερο το καλοκαίρι, που μια διαδρομή με γεμάτο λεωφορείο, κοντά στις μασχάλες τους, θα μας κάνει σίγουρα να τους ευχηθούμε «χρόνια πολλά».

Ποιοι λόγοι συνέτρεξαν και το εύηχο όνομα Δημήτρης μεταλλάχθηκε στο μάλλον brutal Μήτσος δεν γνωρίζω. Δεν γνωρίζω επίσης το πώς ο Δημήτρης έγινε Τάκης, μοιραζόμενος το υποκοριστικό, με το όνομα Παναγιώτης. Σε κάποιες, σπάνιες, περιπτώσεις τα ονόματα αυτά συναντώνται ενωμένα (Μητσοτάκης) και φέρνουν καλή τύχη…

Χρόνια πολλά στις εορτάζουσες και τους εορτάζοντες, αλλά και στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου