Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

Εκεί στην Ανθέων

Οδηγώ στην Ανθέων. 

Λίγη κίνηση. Ξαφνικά ένας πιτσιρικάς με σκέιτμπορντ κάνει έναν επικίνδυνο ελιγμό, ανάμεσα στα αυτοκίνητα που κινούνται με μικρή ταχύτητα. Περνάει απέναντι και σκάει στα γέλια και το πρόσωπο του έχει μια αλήτικη ζωντάνια. 

Οι φίλοι του, που δεν τόλμησαν το ίδιο, επικροτούν ζητωκραυγάζοντας τον ήρωα τους.
Μέσα μου ο μυαλωμένος ενήλικας επαναστατεί. Θέλω να κορνάρω. Θέλω να κατέβω να τον πιάσω από το αυτί. Δεν κάνω τίποτα από όλα αυτά. Κοκαλώνω το αυτοκίνητο, για μια στιγμή και ύστερα συνεχίζω τον δρόμο μου. 

Στην στάση ένας άλλος πιτσιρικάς παίζει με το κινητό του αποχαυνωμένος

Φέρνω στο μυαλό μου τα αδέσποτα σκυλάκια που μας ερχόταν μωράκια. Τα φροντίζαμε χωρίς ποτέ να τα δένουμε ή να τα περιορίζουμε. Ζούσαν μια ενδιαφέρουσα αλλά σύντομη ζωή.

Είδα την εικόνα και σας την μεταφέρω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου