Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Η σκιά των δέντρων



Χθες το βράδυ είδα μια ταινία. Σε ένα σημείο της, μιλάνε για κάποια η οποία «Φυτεύει δέντρα στην σκιά των οποίων δε θα καθίσει ποτέ».

Από εκείνη την ώρα δεν μπορώ να ηρεμήσω. Κοιμήθηκα – ξύπνησα και όλο αυτό έχω στο μυαλό μου. Εμείς εδώ τι κάνουμε; Όχι μόνο δεν φυτεύουμε τέτοια δέντρα αλλά φροντίζουμε να κάψουμε και τη γη, μη τυχόν και μπορέσει να βλαστήσει κάτι στο μέλλον.

Πλησιάζουν, για μια ακόμη φορά, εκλογές. Θα δούμε και πάλι ανθρωπάκια να πολεμάνε για τις καρέκλες τους και για το προσωπικό τους όφελος. Να σπέρνουν μίσος και διχόνοια ανάμεσα σε αυτούς που έπρεπε να ενώσουν και να τους βάλουν να δουλέψουν σαν ομάδα. Ούτε λέξη για το μέλλον. Ούτε λέξη για πρόγραμμα, για δημιουργία. Ψηφίστε εμάς για να μην έλθουν οι άλλοι. Ψηφίστε εμάς γιατί θέλουμε να έχουμε θέσεις, προνόμια και να ικανοποιούμε την ματαιοδοξία μας. Ψηφίστε εμάς και μπορεί να σας πετάξουμε και εσάς ένα κοκαλάκι που, μέσα στην εξαθλίωση σας, θα μοιάζει φιλέτο.

Ειλικρινά δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που άκουσα κάτι θετικό για το μέλλον από το στόμα κάποιου πολιτικού.  Δεν αναφέρομαι σε αερολογίες και ψέματα που χαϊδεύουν αυτιά ηλιθίων. Αναφέρομαι σε σχέδιο και πρόγραμμα. Είμαστε οι Έλληνες και είμαστε στο «Ω». Θα κάνουμε αυτό και εκείνο και σε πέντε χρόνια θα είμαστε στο «Τ» και σε δέκα χρόνια στο «Μ». Ενδιαμέσως θα δούμε πώς πάει και ίσως να κάνουμε κάποιες διορθώσεις, αλλά ξέρουμε πού είμαστε και πού θέλουμε να πάμε. Αυτός είναι ο δρόμος και αυτό είναι το όχημα.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που αυτός ο τόπος έβγαλε έναν ηγέτη και του ζήτησε να πάρει το τιμόνι; Δεν αναφέρομαι σε καιροσκόπους πολιτικάντηδες που βαφτίζονται ηγέτες, από τα φίλια μέσα, για να μπορέσουν να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς τους. Μιλάω για ηγέτη με όραμα που έχει διάθεση να δουλέψει , να συμμαχήσει και να συγκρουστεί για να φτάσει στον στόχο που έχει θέσει και που ο λαός τον έχει εγκρίνει και του έχει αναθέσει να υλοποιήσει.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που δεν ψηφίσαμε τον μεγαλύτερο ψεύτη; Αυτόν που μας έταζε και μας έταζε ακόμα και αν ξέραμε ότι τίποτα από αυτά δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει;  Πότε ήταν η τελευταία φορά που δεχτήκαμε να ακούσουμε την πικρή αλήθεια και να απαιτήσουμε πρόγραμμα που να μπορεί να εφαρμοστεί, υπόσχεση για σκληρή δουλειά αλλά και προοπτική για το μέλλον. Πότε στείλαμε στο σπίτι του αυτόν που μας κορόιδεψε, αυτόν που μας έβλαψε, αυτόν που καταχράστηκε την εμπιστοσύνη μας.

Κάποτε φωνάζαμε να φύγουν οι κλέφτες.  Μαζί με αυτούς πρέπει να φύγουν και όσοι συνειδητά εξαπάτησαν τους πολίτες αλλά και  όλοι αυτοί που, ακόμα και αν  είχαν καλές προθέσεις, αποδείχτηκαν ότι ήταν ακατάλληλοι για την δουλειά που τους ανατέθηκε. Όλοι αυτοί που δοκιμάστηκαν και ξαναδοκιμάστηκαν  και απέτυχαν.

Σε αυτές τις εκλογές λοιπόν ας ψάξουμε να βρούμε αν υπάρχει κάποιος που έχει πρόθεση αλλά και πρόγραμμα να φυτέψει δέντρα στην σκιά των οποίων δεν θα καθίσει ο ίδιος ποτέ. Δεν ξέρω αν υπάρχει, προσωπικά δεν βλέπω κάποιον,  αλλά αν το κριτήριο μας γίνει αυτό τότε ίσως να υπάρξει στο μέλλον και ίσως τότε να αρχίσουμε να ελπίζουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου