Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2015

Ένα αργοπορημένο αντίο.



Ήταν, που λες, ο κυρ Βασιλάκης που είχε ξεπεράσει κατά οκτώ χρόνια την πιο συνηθισμένη ευχή των γενεθλίων.

Δεν ήταν εύκολος άνθρωπος, έπρεπε να κοιτάξεις πίσω από την σκληρή τη μάσκα για να βρεις την ψυχούλα που έκρυβε επιμελώς. Φόβος και τρόμος για όποιον του πήγαινε κόντρα. Εκείνος πάλι, έτρεμε μόνο ότι και ο  Κουταλιανός στο γνωστό τραγούδι… Έγινε πατέρας, παππούς, προπάππους. Γεμάτη ζωή!

Κυνήγησε αγριογούρουνα με μανία και … αγάπη, γιατί έτσι έκαναν εκείνα τα χρόνια οι άντρες.

Αγόρασε - πούλησε, κέρδισε – έχασε.

Είδε δύο παγκόσμιους πολέμους. Είδε στον τόπο του, Τούρκους, Βούλγαρους, Γερμανούς κατακτητές, να έρχονται και να φεύγουν.  

Είδε πτωχεύσεις και σωτηρίες και ανησυχούσε  με τα τωρινά μας βάσανα γιατί μάλλον δεν του γεμίζαμε και πολύ το μάτι, ότι θα τα καταφέρουμε…

Είδε δικτατορίες και δημοκρατίες. Είδε πολιτικούς και πολιτικάντηδες. Είδε «μοναδικές λύσεις» και «τελευταίες ευκαιρίες».

Διάβασε  όλη την πρόσφατη ιστορία της Ελλάδας, στις ημερήσιες εφημερίδες!

Αφού τα είδε όλα εδώ, έκλεισε τα μάτια και ξεκουράστηκε.  Ελπίζω να του άνοιξαν την σωστή την πόρτα εκεί που πήγε γιατί αλλοίμονο τους, δεν ξέρουν με ποιόν έχουν να κάνουν…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου