Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Οι ήχοι του καλοκαιριού



Το καλοκαίρι έχει τους ήχους του.

Στο soundtrack του καλοκαιριού, σε μέρη θερινά, δεσπόζουσα θέση κατέχει η φωνή του πλανόδιου που διαλαλεί την πραμάτεια του. Από τον Παναγιώτη, το καλό παιδί και τον Πολύτεκνο, μέχρι το καρπούζι του Βαγγέλη που είναι μέλι. Μας ξυπνάνε φωνές από κακόηχα μεγάφωνα, τοποθετημένα στους ουρανούς αγροτικών αυτοκινήτων. Η καλύτερη μου είναι όταν αρχίζουν κουβέντα από το μικρόφωνο με πελάτες που συναντούν στον δρόμο τους. Όπως έλεγε ο Χάρυ Κλιν, «βλέπω άφησε μούσι Δημητράκη»!

Τζιτζίκια, το μεσημέρι, τρίβουν τα πόδια τους και σε κάνουν να ζεσταίνεσαι μόνο που τα ακούς. Κάτι σαν ηχητική επιβεβαίωση της ανόδου της θερμοκρασίας. Ακούω τον ήχο και αυτόματα έρχεται στη μύτη μου η βαριά ευωδιά του μποστανιού.

Ο Κωστάκης  και η Ελενίτσα, που εσχάτως έχουν γίνει Πάτροκλος και Νεφέλη ακολουθώντας την μόδα της εποχής και την φελάδα των γονέων τους, δεν θα αποφασίσουν να βγουν από την θάλασσα αν η μαμά δεν φωνάξει αναρίθμητες φορές τα ονόματά τους. Η κλήση των ονομάτων συνήθως συνοδεύεται από απειλές για άδοξο πρόωρο τέλος των διακοπών ή κοινοποίηση της παραβατικής συμπεριφοράς στον πατέρα.

Κουνούπια κάνουν «ζζζζζ», κοντά στο αυτί, και απομακρύνουν το «ζζζζ» που θα θέλαμε να κάνουμε εμείς,  μιμούμενοι τα cartoons που κοιμούνται. Τα τελευταία χρόνια το «ζζζζ» του κουνουπιού ακολουθείται από «τσκτσκτσκ» της ηλεκτροφόρας ρακέτας, που μας προμήθευσαν οι αγαπητοί, πανταχού παρόντες, Κινέζοι. Ενίωτε το «τσκτσκτσκ» συνοδεύεται από κραυγές πανυγηρικές αυτού που πέτυχε τον στόχο και κατατρώποσε τον μισητό εχθρό του ύπνου του.
«Φλατς φλουτς» κυματάκια, επάνω σε χαλίκια και άμμο στην παραλία, που κατά καιρούς διακόπτονται από το «ββββββ» του ταχύπλοου ή του τζετ σκι ή από το επίμονο «τακτουκ» της ρακέτας. Το τελευταίο συχνά πυκνά ακολουθείται από το «sorry» όταν το μπαλάκι αντί να βρει την ρακέτα του συμπαίκτη βρίσκει κεφάλια παρακείμενων λουόμενων.

«φσσσστ» ο ήχος τους σπρέι αντηλιακού καθώς φεύγει από το στόμιο του μπουκαλιού και απλώνεται επάνω σε σώματα ξαπλωμένα κάτω από τον ήλιο. Δεν έχω καταφέρει ακόμα να βρω μυρωδιά αντηλιακού που να μη μου φέρνει αηδία αλλά αυτό έχει σχέση με άλλη αίσθηση και όχι με την ακοή και έτσι δεν ασχολούμαστε μαζί του.

Έχει και άλλους ήχους αλλά τώρα είναι η ώρα να πάω για να ακούσω το «Φλατς φλουτς» που ελπίζω να μην διακοπεί από «ββββββ», «τακτουκ» και «sorry».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου