Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Τόσο απλό



Είναι καλοκαίρι, είναι απόγευμα και έχει πολύ ζέστη. Κόσμος πολύς στην πόλη αφού πλέον, οι Έλληνες σταμάτησαν να πηγαίνουν διακοπές. Τα καταστήματα άδεια αλλά άνθρωποι κάθε ηλικίας στον δρόμο, βολτάρουν. Κρατούν ένα ποτηράκι κρύο καφέ στο χέρι με το καλαμάκι να προεξέχει, όμοιοι με ασθενείς που βγαίνουν βόλτα στους διαδρόμους του νοσοκομείου σέρνοντας το σταντ του ορού.

Ξαφνικά μετά από ένα δυνατό σούσουρο γίνεται ησυχία. Οι άνθρωποι σταματούν να μιλούν, σταματούν να κινούνται και χαζεύουν σαν μαγνητισμένοι οθόνες κινητών και τηλεοράσεις σε βιτρίνες καταστημάτων. Επική μουσική. Σκηνές από το Τρούμαν Σόου.

Αυτό που πριν από λίγο καιρό φαινόταν αδιανόητο, γίνεται πραγματικότητα. Οι κάμερες καταγράφουν σκηνές ιστορικές. Οι τριακόσιοι βουλευτές του Ελληνικού κοινοβουλίου, συνοδευόμενοι από τους Έλληνες συναδέλφους τους του Ευρωπαϊκού, τους υπουργούς και τους παρατρεχάμενους τους, έχουν γίνει μια ομάδα. Κρατούν στα χέρια τους τσάντες μεγάλες και σπρώχνουν βαλίτσες βαριές. Κοιτούν θαρρείς στο κενό, λίγο ψηλότερα από το κεφάλι του μέσου ανθρώπου, αλλά εκείνοι ξέρουν τι βλέπουν.

Στο βάθος υπάρχει μια μεγάλη Ελληνική τράπεζα, έτοιμη να τους υποδεχτεί. Οι σύγχρονοι Έλληνες ήρωες έχουν πάρει την μεγάλη απόφαση. Επιστρέφουν τα λεφτά τους στις Ελληνικές τράπεζες. Βάζει ο καθένας από αυτούς, το λιθαράκι του για να μην υπάρχει κούρεμα των καταθέσεων του Ελληνικού λαού, που με πίστη εκπροσωπούν.  Μάζεψαν χρήματα από τράπεζες σε ολόκληρο τον κόσμο, δημιουργώντας απρόσμενους  κλυδωνισμούς στο σαθρό οικοδόμημα. Ρευστοποίησαν μετοχές και υπεράκτιες εταιρείες, έσκισαν στρώματα, ένας από αυτούς μάλιστα χρειάστηκε να ψάξει ακόμα και στον αποροφητήρα του, μια άλλη ζήτησε επιστροφή από το ντελίβερη της μαμάς της στην τράπεζα. Αλλά τώρα ήταν όλοι εκεί, για να συνδράμουν στην κοινή προσπάθεια.

Λίγες ώρες νωρίτερα η Πρόεδρος της Ενώσεως Ελληνικών Τραπεζών, κυρία Λούκα Κατσέλη είχε προτρέψει τους Έλληνες να βγάλουν τα χρήματα τους από εκεί που τα κρύβουν και να τα πάνε στις τράπεζες. Να εμπιστευτούν δηλαδή την φερεγγυότητα του Ελληνικού πολιτικού συστήματος, το οποίο άλλωστε διακρίνεται για την σταθερότητα του και ουδέποτε τους έχει προδώσει.

Οι πρώτοι που έλαβαν το μήνυμα, ήταν οι ευαίσθητοι αισθητήρες  των πολιτικών, που πάντα έχουν τεντωμένες τις κεραίες τους για να γίνουν μπροστάρηδες σε ότι θα λειτουργήσει για το κοινό καλό. Έτσι τώρα σύσσωμο το έθνος, παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα, ένα όνειρο να γίνεται πραγματικότητα. Κάποιοι δάκρυσαν. ‘Ενας ΟΧΙς έγειρε νωχελικά, σχεδόν ερωτικά, πάνω στον ώμο μιας ΝΑΙ και η εθνική συμφιλίωση ήταν πλέον γεγονός.

Ένας παροξυσμός κατέλαβε το έθνος. Νέοι και γέροι έτρεξαν στα σπίτια τους, έσκισαν στρώματα, ξετίναξαν μαξιλάρια, ψαχούλεψαν πατάρια και άδειασαν καζανάκια και πήραν στα χέρια τους τις οικονομίες τους. Νέες ουρές στις τράπεζες, αυτή τη φορά για καταθέσεις. Η Ελλάδα σώθηκε χάρη σε μια απλή προτροπή και στην ανακτηθείσα εμπιστοσύνη των Ελλήνων στους πολιτικούς τους. Αλληλούια!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου